Rootsman party met Don Carlos in Gent

Na een korte introductie door de Dub Vision band stapten we aan boord van de 'Zion Train'. Met los hangende dreadlocks - en niet met de herkenbare samengevlochten haardos op het voorhoofd - verscheen Don Carlos op het podium. Hij oogde niet meer zo actief als weleer, maar op enkele uitschieters na bleef zijn prachtige stem fier overeind. 

Het optreden werd gekenmerkt door een afwisseling tussen roots songs enerzijds, en lovers tunes op rub-a-dub riddims anderzijds, typerend voor de carrière van Don Carlos en symbolisch tot uiting gebracht met een a capella uitvoering van 'Late night blues', meteen gevolgd door 'Rootsman party', waarbij de Dub Vision band een eerste keer echt begon te dubben, wat ze over het algemeen iets te weinig en te braaf deden om hun naam alle eer aan te doen. De blazers (trombone en sax) zorgden wel voor een meerwaarde en zetten de nummers extra kracht bij.

Naar goede gewoonte nam Don Carlos tussendoor ruim de tijd om zijn boodschap te verspreiden, in dialoog te treden met het publiek, en hen af en toe te laten meebeslissen welk nummer hij zou zingen, wat resulteerde in een onvoorspelbare maar niet altijd even samenhangende setlist. Bepaalde klassiekers konden natuurlijk niet ontbreken, zoals 'I love Jah', 'Harvest time' en 'Just a passing glance', misschien wel zijn grootste hit en meestal het sein voor het slot van zijn show.

Ze gooiden er nog 'Entertainment' van Tristan Palmer tussen, en met 'Guess who's coming to dinner' kregen we ook een nummer van Black Uhuru te horen, waarbij Don Carlos destijds nog gezongen heeft. Zo werd hij op voorhand ook aangekondigd, maar hij verdiende toch vooral zijn sporen als soloartiest. Hij nam afscheid met het warm onthaalde 'Sweet reggae music', en kreeg jammer genoeg niet meer de kans om 'Time', 'Moving' en enkele andere pareltjes te spelen vanwege het strakke tijdschema.

In diezelfde Balzaal begon namelijk vanaf 23u een party met DJ Lefto, waardoor het initieel geplande voorprogramma (One Root, de vroegere Sunrockers) geannuleerd werd, en de set van Groove Station verplaatst werd naar het concert van Busy Signal begin april, waar zij hoe dan ook meer op hun plaats zijn. JB Sound mocht wel blijven staan, en had naar eigen zeggen een dubbele missie: eerst en vooral to make a bloodclath party - dat deden ze door een goede overgang te voorzien naar wat zou volgen - en ten tweede het promoten van twee nieuwe tunes: 'Farmerman life' van Collieman, de nieuwe release op het Sir Runnin' label van Unlisted Fanatic, en de allereerste productie van Addis Pablo, zoon van wijlen Augustus Pablo, verkregen via hun vriend Clive Chin. Missie geslaagd, maar beide tracks zowel voor als na het optreden spelen leek ons wat van het goede te veel, zeker indien je zo weinig speeltijd krijgt.