Prince Osito - Play Me! (No Shaking In Zion Productions)

Eerst en vooral dient dit album natuurlijk een vermelding te krijgen voor meest motiverende titel van het jaar. Door de gebiedende wijs en het uitroepteken lijkt het wel een bevel, je hebt dus geen andere keuze dan het schijfje op te leggen (of bestand aan te klikken voor de minder nostalgische medemens).

Prince Osito is in onze contreien misschien nog niet zo bekend, maar dit album laat geen twijfel bestaan over zijn talent. Veelzijdigheid is het woord bij uitstek om 'Play Me!' te omschrijven en daarin schuilen tegelijk de sterkte en zwakke punten van het album. Prince Osito woont al een hele tijd in Spanje, maar heeft Nigeriaanse roots en dat is duidelijk te horen. Afrika is een steeds terugkerend thema, bijvoorbeeld in nummers zoals 'Wake Up Africa' of 'Diobu Boy'. Prince Osito geeft aan dat artiesten zoals Fela Kuti en Lucky Dube een bron van inspiratie voor hem zijn en bij momenten doet zijn manier van zingen aan Tiken Jah Fakoly denken.

Verder haalt Osito zijn inspiratie voornamelijk bij Jamaicaanse zangers zoals Luciano, Culture, Sanchez, Beres Hammond, Anthony B en Bushman. Reggae voert dan ook duidelijk de boventoon op het album en er zijn ook samenwerkingen met bekende artiesten. 'Leaving' is een mooi uitgewerkte rootstrack met Gentleman en Daddy Rings. 'Mama Africa' met Junior Reid is dan weer iets minder geslaagd; een experimenteel samenraapsel van distorted rock gitaar en samples van 'Welcome To Jamrock' met een tekst die op monotone wijze wordt gescandeerd. Ook lovers rock is Prince Osito niet vreemd en tracks zoals het schattige retroduet 'Baby Girl' (feat. Sandra) of het hypnotische 'If I Love You' zijn dan ook aanraders. Een ander hoogtepunt is 'The Man Nah Bad Man', een echte dancehall track in nineties stijl, zowel qua tekst als qua klank. Ook moeilijk te weerstaan is 'Rock This Place' (met rollende "r"); qua geluid doet het aan hitparademuziek à la Rihanna of Akon denken, maar dan met een Afrikaans-Jamaicaans tintje en een big-up naar Obama.

Mindere nummers zijn de bonustrack 'Pump Around', een remake van de hiphop klassieker 'Jump Around' van House of Pain, het socanummer 'Spanish Girl' en het dance-achtige 'Champagne'. Bij de bonustracks (maar liefst 5 in totaal) zitten ook nog drum & bass remixes van de songs met Gentleman en Junior Reid. Als luisteraar word je met dit album echt blootgesteld aan een bijna schizofrene veelheid van genres, samples en riddims, wat enerzijds van een enorme creativiteit getuigt maar anderzijds soms toch ook wat teveel van het goede kan zijn. Het is niet toevallig dat de eenvoudigste nummers op deze plaat doorgaans ook de meest geslaagde zijn.