Dub (R)evolution in Beljam

Coronation dance

Dag op dag 82 jaar geleden, op 2 november 1930, werd Haile Sellasie in Ethiopië tot keizer gekroond, en om dat te herdenken werd niemand minder dan Aba Shanti uitgenodigd in Brugge. Die was onlangs nog te gast op het Reggae Bus festival in Brussel, en voor deze gelegenheid pakte hij uit met een aangepaste selectie. Hij stak van wal met enkele stokoude Skatalites, waaronder Phoenix City, alvorens hij een eerste keer het woord nam en enkele dankbetuigingen uitsprak ten aanzien van Jah Rastafari. De ene roots plaat volgde de andere op – zowat alles origineel op 7inch vynil. 'Satta Massagana', het officieuze volkslied van de rasta's, mocht natuurlijk niet ontbreken. Van the Abyssinians speelde hij ook 'Declaration of Rights', naast onder meer een resem nummers van Culture en Dennis Brown, beiden rustend in vrede. "History of the music we love so badly!"

Dit werd duidelijk gesmaakt in de Magdalenazaal, die baadde in een warme, zwoele sfeer, en waar iedereen heerlijk stond te skanken, in spiritual harmony, om de woorden van Aba te hanteren. Met een remix van Bobby Blue's 'Light of the world' luidde hij zijn traditionele second segment in, vol diepe en exclusieve dub steppers, met de nodige chantings en geluidseffecten… Sounds of lightning and thunder!

Beljam Night

Dub (R)evolution ging op zaterdag van start met de Greentongue Family, met Jah Rej at the controls, beter gekend onder het Jah Works label, dat ondertussen al meer dan 23 jaar bestaat. De Greentongue Family is gegroeid uit een aantal leden van de Irie Vibes Band en de Greentongue Studio uit Handzame. Naast I-Man-T als leading vocal kon de family nog rekenen op 5 backings, twee dames op melodica, een live bas en opzwepende percussie. Een mooi begin voor deze avond, en misschien wel meteen de beste sound van de nacht.

Waar ze zich de dag voordien naar eigen zeggen enigszins inhielden, als warmup voor Aba Shanti aan de zijde van I Natural uit Engeland, trok Forward Fever nu alle registers open met loodzware producties van eigen makelij, samen met Echo Vault uit Gent. MC Ozi One nam het publiek op sleeptouw en maakte indruk met enkele sterke teksten, terwijl de dubs opgefleurd werden door Irie Ilodica, onder het goedkeurend oog van I Natural. Nadat er een dubplate van hem werd gespeeld, kwam hij toch even een medley ten toon spreidden van zijn bekende lyrics. "Roar like a lion!"

Daarna kwamen twee producers uit Antwerpen aan bod, met achtereenvolgens Unlisted Fanatic en Crucial Alphonso. Na een dub workshop en de vertoning van 'Holding on to Jah' in de namiddag vertelden zij in een interview met Forward Fever dat zij elk hun eigen label bezitten. Sir Runnin' - zoals het label van Unliste Fanatic heet - speelde heel wat nieuwe en uiteenlopende creaties, van ska tot new roots, en liet zich omringen door de uitstekende Moonshine Horns - een trompettist en saxofonist die de blazerssectie vormen van the Bottle of Moonshine. Het tweede deel van zijn set bestond uit een showcase van de Brugse MC Saimn-I, die enkele van hun betere samenwerkingen ten tonele bracht, zoals 'Stand strong', 'Respect' en 'Money world' (dat reeds verscheen op het label in combinatie met Paul Fox).

Crucial Alphonso is de man achter het recent opgerichte Roots Resolute Records. Jah Meditative Music - zoals het onderscript luidt - was wat we geserveerd kregen, met uiteraard de debuutrelease 'Don't throw Jah away' (Bunnington Judah) en 'Mulawi Steppers' op de B-kant van de 12inch. Ook zijn allereerste officiële productie, 'Warrior fi Jah' van Sammy Gold op het Debteria label, passeerde de revue. In zijn zog verschillende chanters en MC's, met Missing Link, King Flashman en Reflexian van Jah Heavy Load. Het was ook een blij weerzien met Benoitte Kiangana (Iron Ites), maar jammer genoeg konden we amper genieten van haar prachtige stem.

"Het begint laat te worden", getuigde ook Kingstep backstage: "Maar ik ben het ondertussen gewoon om af te sluiten!". We begaven ons terug in de zaal en maakten ons op voor wat een dreunende set zou worden: stuk voor stuk stevige studio tracks, met af en toe een vocal, waaronder een mooie Courtney Melody als opener en een eigen versie van Johhny Clarke's 'Every knee shall bow', dit alles ondersteund door de harmonieuze melodicadeuntjes van Irie Ilodica.