Word Sound and Power: Bless the Mic met Beljam Dub Poetry

Saimn-I praat het geheel aan elkaar als mc en dan mag Jah Free Amos de spits afbijten. We krijgen een zeer welkome inleiding die het fenomeen dub poetry even kadert en die wordt beëindigd met een verzoekje aan de organisatie om volgend jaar Mutabaruka uit te nodigen. Daar zouden wij in geen geval iets op tegen hebben. En natuurlijk moet de mic dan ook eerst ingezegend worden, en dat gebeurt met een herwerkte versie van Mayakovsky's 'Drums of War'. Voor de gelegenheid worden het 'Drums of Peace' en met de nyabinghi drummers als begeleiding komt de revolutionaire tekst helemaal tot zijn recht. Verder krijgen we ook nog twee Nederlandstalige gedichten te horen op riddim; 'Eliza' gaat over een interraciale relatie en de mogelijke problemen die dat met zich mee kan brengen, 'Afrikaan' is geschreven in 1998 naar aanleiding van de dood van Semira Adamu en geeft een bredere inkijk in de Afrikaanse geschiedenis. Het is een kunst om dergelijke teachings toch nog een persoonlijke toets te kunnen geven, maar Jah Free slaagt daar probleemloos in.

Vervolgens is het de beurt aan reggaeveteraan en duizendpoot Ras Feel, aka King Flashman. Een dag eerder stond hij ook al in de Skaville tent als deejay, en nu mag hij dus voor de mic zijn ding komen doen. Hij start heel toepasselijk met 'Poetry and Rhyme', kwestie van het publiek even eerst zijn visie op dub poetry mee te geven. Dub poetry is traditioneel een vorm van protestpoezië, en dat blijkt ook uit de rest van zijn set, zoals 'Government Man', een aanklacht in briefvorm naar aanleiding van de economische crisis, geschreven in 1984 en 'Follow Your Dream', geschreven in 1980, maar nog steeds met een relevante boodschap for the youths of today.  Het publiek maakt natuurlijk ook deel uit van een performance en her en der wordt 'the shitstem is a vampire' meegezongen, een mooi einde voor het eerste deel van deze showcase.

Een paar uurtjes later zijn we weer van de partij voor deel twee; intussen is het een pak drukker op het festivalterrein en bijgevolg staat de Skaville tent nu ook weer wat voller. Erick Judah, bij de meesten onder ons vooral bekend als zanger, maakt zijn opwachting op het podium. Ook de energieke drummers zijn weer van de partij, deze keer met Ras Feel in hun kielzog. Humbleness is een eigenschap die Rasta's hoog in het vaandel dragen en dat geldt ook voor Erick Judah. Eigenlijk beschouwt hij zichzelf niet echt als een dichter, zo vernemen we, maar toen hem gevraagd werd poëzie te brengen, besloot hij om enkele van zijn songteksten voor te dragen. De teksten zijn dan ook van hoogstaande kwaliteit en brengen ons een rastaboodschap, verpakt in een bescheiden doch charismatische performance: "the truth is too contagious".

'Ladies first' geldt blijkbaar niet in poetryland maar dat vinden we niet erg want het dichtende dameskwartet The Sisters (Elisabeth Severino Fernandes, Sandra Carolina Delgadillo Porcel, Anouk Fraweel en Benoitte Kiangana Mupatshi) vormt de ideale manier om deze showcase in stijl af te sluiten. Ze verschijnen een voor een op het podium in een ontroerende set die zang afwisselt met spoken word. De flow zit er duidelijk in en The Sisters gaan op organische wijze van het ene nummer over in het andere zonder te pauzeren. Ze hebben ieder hun eigen stemgeluid, waardoor ze verschillende stijlen kunnen mengen, van soulzang tot Rasta chant. Ook mooi is bij momenten het repetitieve vraag- en antwoordpatroon, wat dan weer doet denken aan Afrikaanse koorzang. Ze zijn nog niet zo lang bezig met hun project, maar daar is niet veel van te merken door de vlotte interne dynamiek. Deze dames zitten duidelijk op dezelfde golflengte. Mooi om te zien maar nog mooier om te horen: The Sisters are a force to be reckoned with!

Omdat deze Beljam dub poetry showcase toch een uniek gegeven is, zullen er binnenkort op deze site ook nog interviews verschijnen met de respectievelijke dichters. Deze sessie werd georganiseerd door Mama's Open Mic, een Antwerps project rond slam poetry dat nog niet zo lang geleden ontstond in cocktailbar Mama Matrea. Wie nu de microbe te pakken heeft na deze reggae showcase en graag zijn kijk op performance poetry nog verder wil uitbreiden, of  wie zich geroepen voelt om zelf een keertje de mic ter hand te nemen, kan nog iedere woensdag van de maand augustus gratis terecht in de Zomerfabriek in Antwerpen voor de Grab The Mic Wednesdays.