Jah6 (Herman Havertong): "Boven alles is dit volksmuziek natuurlijk, dus het raakt de mensen ook precies waar het ze moet raken!"

Pieter, Herman, met Jah6 zijn jullie haast bij toeval op een schitterend gegeven gestoten: het Nederlandse levenslied met een reggaebeat. Hoe is het allemaal begonnen?
Pieter Both (zang & percussie): "Enkele jaren geleden had Rudy (de Graaff, red.), onze percussionist een Bob Marley jamsessie georganiseerd op het strand. De jongens van Beef waren daar maar ook enkele andere muzikanten en Patrick (Kuschel, red.) onze bassist had Herman meegenomen. Tijdens een pauze tussen twee setjes in stelde iemand voor om 'Zij Gelooft In Mij' te spelen; wat er toen gebeurde is eigenlijk moeilijk te beschrijven, maar het was in ieder geval zo geweldig dat we een paar keer "wheel up and come again!" hebben geroepen en gewoon terug opnieuw begonnen zijn. Daarna wilden we natuurlijk weten of dit gewoon een toevalstreffer geweest was of dit concept ook echt kon werken. We hebben dan met zijn allen twintig Nederlandse klassiekers in een pot gegooid en tijdens die allereerste repetitie hebben we eigenlijk alleen maar gelachen, maar we merkten ook dat die liedjes iets aparts met je deden. Voor ons was vandaag eigenlijk wel speciaal want eindelijk mochten we eens op een echt reggaefestival spelen. Eigenlijk is onze muziek zo breed als maar kan en we kunnen dus zowel liefhebbers van het levenslied als reggae-lovers bekoren en we proberen beide genres dan ook op zo overtuigend mogelijke manier met elkaar te verweven. We doen het ook met heel veel eerbied en dat merk je aan de reacties uit het publiek; het is zeker niet zomaar een gimmick."
Pieter jou kennen we nog als frontman bij Beef, maar wat is jouw achtergrond Herman?
Herman Havertong (zang): "Ik zing eigenlijk al mijn hele leven en heb al bij heel wat bandjes gezeten, maar toen ik deze jongens leerde kennen kwam ik toch op een ander niveau terecht. Hiervoor was het voor mij altijd een soort aftasten geweest; kijken wat ik aankon en wat niet, maar met mijn Amsterdamse tongval en gevoel voor het reggaeritme klopte het plaatje met Jah6 echt volledig. Het is precies gegaan zoals Pieter net al zei, een beetje als een geintje tijdens een pauzemoment; ik zette het nummer in en plots was het feest! Voor mij is het eigenlijk een ontmoeting tussen de Nederlandse blues en de Jamaicaanse variant en boven alles is het volksmuziek natuurlijk, dus het raakt de mensen ook precies waar het ze moet raken. Je moet eigenlijk een van onze shows meemaken om echt te begrijpen waarover het gaat."
De gelijkenissen tussen jouw stem en die van Andre Hazes zijn soms hallucinant.
Herman Havertong: "Tja, dat is iets wat ik wel vaker te horen krijg, maar zelf vind ik mijn stem helemaal niet zo op die van Andre lijken. Ik probeer het natuurlijk wel zo goed mogelijk te benaderen, al leg ik daarbij eerder de klemtoon op de vibe dan op een kopie neerzetten van die stem."
Pieter Both: "Zowel Andre als Herman komen allebei uit De Pijp (Amsterdamse wijk en een voormalig stadsdeel van Amsterdam, nu onderdeel van stadsdeel Zuid, red.) en hun accent zal dus sowieso dicht bij mekaar liggen, want je wordt nu eenmaal beïnvloed door wat je rondom je heen ziet en hoort, maar zoals Herman zegt het gevoel dat je in de nummers legt is misschien wel net zo belangrijk. Herman is daar heel sterk in; hij leeft echt de nummers die hij brengt. Door te focussen op figuren als Hazes en Marley, wilden we het enerzijds makkelijk maken voor ons publiek, want iedereen kent hen, maar er zijn ook gelijkenissen in hun levensloop te ontdekken; zo hebben beiden pure armoede gekend voor ze bekend werden."
In België kennen we Andre Hazes natuurlijk wel, maar de legendarische status die hij in Nederland heeft is ons toch vreemd. Kan je hem als volksfiguur eens even situeren?
Pieter Both: "Hazes was een jongetje dat al op heel jonge leeftijd op de markt werd ontdekt door Johnny Kraaykamp Sr. die in het knaapje dat op een kistje stond te zingen onmiddellijk een natuurtalent bespeurde. In de jaren tachtig van de vorige eeuw is hij dan uitgegroeid tot de belichaming van de Amsterdamse volkszanger. In Nederland worden zijn nummers massaal meegebruld door een publiek dat uit alle lagen van de bevolking komt. Normaal gezien ga je op zijn muziek alleen maar met je handen heen en weer - vaak zit er in één van de twee dan nog een biertje (lacht) - en wat wij met Jah6 daaraan toegevoegd hebben, is dat je er nu ook lekker op kunt skanken."
Het lijkt allemaal heel gemakkelijk en natuurlijk zoals jullie die nummers brengen, maar hoeveel werk kruipt er eigenlijk in een dergelijke reggaeadaptatie van een schlagernummer?
Pieter Both: "Reggae wordt vaak ten onrechte als heel simpele muziek beschouwd, maar hangt even zeer vast aan een aantal regels dan alle andere muziekgenres. Het vaakst werden we geconfronteerd met nummers in een driekwartsmaat waar wij dan een vierkwartsmaat van moesten maken en bij sommige liedjes werkte het zelfs gewoonweg niet. Als het voor ons niet helemaal goed aanvoelt, doen we het niet."
Herman Havertong: "Als je gaat faken, prikken de mensen daar toch zo doorheen. We willen zeker niet snel scoren over de rug van iemand anders. Persoonlijk probeer ik die nummers toch ook iets van mezelf te leggen." 
In Nederland gaat de Jah6 trein al lekker, maar denken jullie dat dit ook in België zal aanslaan?
Pieter Both: "Met figuren als Will Tura hebben jullie toch je eigen versie van het levenslied, dus ik denk wel dat de mensen zich met deze muziek zullen kunnen identificeren. Het voordeel van onze muziek is dat zelfs wanneer mensen de teksten niet kennen ze toch nog meekunnen op het ritme. En als wij met onze muziek Hazes wat meer bekendheid kunnen geven in België, waarom niet?"
Het Antwerpse Tzen Marley'kes doet zowat het omgekeerde van wat jullie doen; zij vertalen Jamaicaanse classics naar het Nederlands of Antwerps.
Pieter Both: "Leuk, daar hebben wij ook wel eens aan gedacht, maar het repertoire waaruit wij kunnen putten is al vrij groot. We brengen namelijk niet alleen schlagers maar ook echte volksmuziek uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw, liedjes als 'De Dievenwagen' bijvoorbeeld. The Wailers kan vrij vertalen als "de huilers" en die traan zit zeker ook in onze muziek."
Waar is het jullie met Jah6 eigenlijk vooral om te doen?
Pieter Both: "Als je echt naar de essentie gaat, dan is het de mensen die naar onze concerten komen een leuke tijd bezorgen. We moeten de Nederlandse taal ook niet teveel als een barrière zien. Als wij hier bandjes van over de hele wereld kunnen uitnodigen voor een wereldmuziekfestival, waarom zouden wij dan ginder geen Hazes kunnen gaan spelen? Ach, zolang wij maar kunnen spelen en plezier maken is het voor ons goed!"
Wie is eigenlijk op de lichtjes geniale bandnaam gekomen?
Herman Havertong: "We zaten gewoon wat te brainstormen over een naam en vanuit reggae kwamen we algauw bij Jah uit en Andre heet nu eenmaal Hazes, dus combineer die twee en je krijgt Jah6. We hebben nog even getwijfeld omdat we onze muziek op die manier wel echt dat Hazes cachet geven en eigenlijk is wat wij brengen breder dan dat."
Pieter Both: "Het enige probleem met die naam is dat we hem al op de meest onmogelijke manieren hebben horen uitspreken, van gewoon jah-zes over jah-six tot jasses. Maakt ook eigenlijk helemaal niet uit, want zo krijgt de naam meteen meerdere lagen. (lacht)"