Iron Ites: een nieuwe parel aan de Beljam reggaekroon

Veel mooi reggaevolk, donderdagavond in het jeugdcentrum van Antwerpen Noord, in bekoring gebracht door een mooi Youtubefilmpje en de aanwezigheid van een stel sterke muzikanten (ex-Zion Youth, Mighty Pirates…) En ook een beetje nieuwsgierig naar die nieuwe locatie, want reggae gedijt niet overal even goed, of wordt niet overal even makkelijk getolereerd.

Een stem als die van Benoitte Kiangana Mupatshi had ik nog niet gehoord in de Belgische reggae. Ja, in het koortje van Wahwahsda, zeker niet onderschatten, een essentieel onderdeel van dit bijzondere gezelschap, in 2011 terecht winnaar van de Benelux Reggae Contest. Maar dat is nog iets anders dan leadzang, zeker als je weet dat Benoitte haar eigen nummers brengt.

En wat voor nummers. Power of creation is een instant rastaklassieker, een tune zoals veel Jamaicaanse zangers of zangeressen er nooit één gemaakt hebben. Benoitte zingt ook met de kracht van de schepping, eerder in het spoor van de Engelse rootszangeressen uit de jaren '80 dan van de Jamaicaanse dancehall queens. Je zag haar amper staan, zonder podium, maar haar stem droeg tot ver in het park. Ook wie buiten stond, minstens zoveel mensen als het 70-tal binnen, liet zich door die sterke vrouwelijke vibraties gewillig veroveren .

Maar ook door de muziek natuurlijk, soepel variërend tussen trage one drop, kwieke rockers en subtiele ska, met veel ruimte voor dubs en instrumentals. Ingekleurd door twee trompettisten, een prima toetsenist (die de digitale percussie haast als echt deed klinken), en veteraangitarist Roni Geboers, het hart van Mighty Pirates, rastaman from creation, world traveler, conqueror of the oceans, herbalist and survivalist. Ja, nuff respect voor deze man, a true Beljam warrior. Alleen jammer dat hij niet zo goed zingt, en dat weet Roni zelf ook. Als Step forward zo aanstekelijk klinkt, dan omdat het vintage hitreggae is, zoals Roni al verschillende tunes heeft geschreven. Maar laat datzelfde nummer zingen door Benoitte (of Collieman, of Rohan Lee) en het blijft nog dagen in je hoofd hangen.

Geen slecht woord over Roni als backingvocalist (bij Iron Ites samen met de overtuigende Nele Van den Berg) of gitarist, integendeel. Hij houdt de band recht, en het rootsvuur brandend. Terwijl de drummer zich in de uptempo dubs wel eens vergaloppeerde en de bassist zich strikt aan de ingeoefende maten hield, durfde Roni de ritmes weer op het juiste spoor brengen en zelfs drastisch verleggen. Ervaring, noemen ze dat, en vakmanschap.

O ja, die prima covers. Ras to the bone van Midnite: je moet het maar durven, met enkele van de grootste Midnite-fans in the house. Ook dit had ik liever horen zingen door Benoitte dan door Roni maar wel heel blij dat de muziek van Midnite is doorgedrongen tot de Beljam live scene. Smoking my ganja van Capital Letters: partysong, no apology, maar waarom niet de volledige tekst gezongen en de typische samenzang bij de Engelse band (tussen de zanger en twee zangeressen) geïnterpreteerd?

Ik onthoud dat we een veelbelovende nieuwe zangeres hebben, met haar eigen (en niemand anders') oerdegelijke band en dito songs. En ook dat reggae in het coole JC De Noordpool van bij de eerste noot thuis leek te horen. Op sound (met Mikey G) en live (zij het zonder podium.) Hopelijk kan de massive daar in de toekomst wat vaker terecht.