Jah6 triomfeert op Reggaefèr

Klein mag je in dit geval wel heel letterlijk nemen: een middelgrote feesttent, twee eetstandjes, een drietal marktkramers en een springkasteel voor de kinderen, meer is er niet, maar toch voel je meteen dat dit festivalletje gedragen wordt door een gepassioneerd groepje vrijwilligers.

We betreden het festivalterrein rond de klok van vieren en hebben de eerste twee acts op de affiche (waaronder Benelux Reggae Contest-winnaar Sunrockers) aan ons voorbij laten gaan, maar arriveren net op tijd voor de set van de Amsterdamse Leah Rosier. De tent is maar mondjesmaat gevuld en haar jeugdige energie en de meer dan degelijke backing band Two Roots ten spijt krijgt Rosier het publiek nooit helemaal mee.

Het Belgisch-Nederlandse collectief Soul Jamaica is voor ondergetekende de ontdekking van de dag. Ja, dit is een coverband, maar ska- en rocksteadyklassiekers  op een overtuigende en geloofwaardige manier brengen vergt een zekere flair en vooral goede stemmen en dito muzikanten, iets waar er bij Soul Jamaica op geen enkel vlak een gebrek aan lijkt. Meer dan een uur lang genieten we van classics als 'Willow Tree' (Alton Ellis), 'Perfidia' (Phyllis Dillon) en 'True Believer' (Delroy Wilson). Pure niceness!

En dan was het tijd voor Jah6, de act waarvoor wij (een groepje Belgische fans van het eerste uur) naar Reggaefèr waren afgezakt en met ons blijkbaar ook een hoop andere bezoekers, want de tent loopt plots aardig vol. De heren van Jah6 lijken er zelf ook van te genieten, achteraf vernemen we dat ze blij waren eindelijk eens op een echt reggaefestival te kunnen spelen (volledig interview volgt later). Hun geniale mengeling van Jamaicaanse reggae en Nederlands levenslied geeft de Reggaefèr-tent meteen een Ahoy-gevoel en welke andere band kan je in één adem applaus voor Bob Marley en Andre Hazes vragen? We krijgen een aantal tracks uit hun recente langspeler te horen (Bob Marley's 'Exodus' leidt 'Ik Verscheurde Je Foto' in, tijdens 'De Vlieger' horen we een kort intermezzo uit ' Whiter Shade Of Pale', maar pas echt waanzinnig is de versie van Ramses Shaffy's 'Laat Me' die ergens halverwege het nummers ontaardt in een bedwelmende dub), maar ook twee nieuwe tracks ('Oh Johnny' van Tante Leen en 'Je Loog Tegen Mij', oorspronkelijk van Drukwerk, maar op het podium gebracht door Jah6-nieuwkomer Marinus Zechiël). Ronduit magistrale show van een band die - ik citeer een fan - "eigenlijk te goed is om op een klein festival als Reggaefèr te staan".

Aan headliner Perfect de ondankbare taak om hier nog achteraan te moeten. Maar de man mag dan klein van gestalte zijn, aan energie zeker geen gebrek. Geruggensteund door de Duitse Feueralarm Band opent Perfect met 'Rasta Rebel' en de rest van de show is eigenlijk samen te vatten als één grote ode aan ganja. Perfect lijkt nog niet van de invoering van de wietpas op de hoogte, want pleit overtuigd: "I like Holland because here I can smoke weed freely in a coffeeshop!". Wat volgt is een resem aan ganja-tunes; op de Sleng Teng riddim is er 'Pass It Over' met flarden 'Pass The Tu Sheng Peng' en 'Under Mi Sensi' en natuurlijk kan ook Perfect's adaptatie van de Katy Perry hit 'I Kissed A Girl', 'I Smoked A Spliff' niet ontbreken, temeer daar Perfect promotie voert met zijn eigen gepersonaliseerde lange vloeiblaadjes waarop naast een portret van de zanger ook de titel van dit nummer prijkt. Dan volgt even een valse noot: de één of andere onverlaat haalt het in haar hoofd een schoen naar het podium te gooien, maar een verbale terechtwijzing van Perfect later dendert de concerttrein alweer onvervaard verder. De tweede helft van de set verzandt echter wat in weinig zeggende dancehallblubber. Met het lyrische: "Reggaefèr I love you so much and I'm going to miss your loving touch!" neemt Perfect afscheid alvorens het onvermijdelijke 'Handcart Bwoy' in te zetten. Reggaefèr 2012 eindigt koud maar geslaagd!