Jah Mason: fire 'pon Petrol!

Cool vibes in het volgepakte Jamaican Circus op Mano Mundo, en ook in het Farmer's Café van Vredeseilanden, de twee reggae-HQ's van deze editie. Een beetje koud daarbuiten, Sinksenfoormuziek in de ene hoek van het terrein, Vlaamse pop op het hoofdpodium: Mano Mundo heeft betere tijden gekend, hoewel de sfeer op zon-dag allicht een stuk beter was.

Wij dus rond 10 uur naar de Petrol, lekkere jerk chicken gegeten (beter dan de junk op Mano Mundo) en net op tijd klaar voor de show van Jah Mason (Andre Johnson), niet de grootste naam in reggaeland maar wel authentieke artiest die live nooit ontgoochelt, en die nu toch al 20 jaar in het vak zit. De Metselaar liet zich begeleiden door de Dub Akom Band uit Marseille, intussen een gevestigde waarde als backing band maar zeker niet beter dan Asham. Het is wachten op de eerste promotor of boekingsagent die het aandurft om Jamaicaanse artiesten op pad te sturen met Asham, en dan liefst langer dan de enkele concerten van The Heptones in 2011.

Ik ben geen superfan en herkende maar 1 tune, Jah Masons grootste hit My Princess Gone, dat zowaar massaal (toch door een man of 100) werd meegezongen. Het sterkste moment van de avond was Mr Farmer Man, een overtuigend lesje voedingsleer, de minderwaardige producten van de supermarkt vergeleken met de gezonde, biologische fruit en groenten van eigen kweek. Blij dat ital food tegenwoordig weer hoog op de agenda staat bij de rasta's. Zij hebben mij destijds de juiste weg getoond, lang voor gezonde voeding in het rijke westen een issue was.

De stem en de lyrics van Jah Mason slingeren tussen woede en compassie, tussen het betere brulwerk en ratelende cartoonstemmen, tussen roots en romance. Even gevarieerd zijn de riddims die hij daarvoor gebruikt, een explosieve cocktail van rockers, one drop, dancehall, funk en rock. Verwacht bij deze man nooit een routineus concert met afgelijnde, mooi gepolijste nummers, wel de typisch Jamaicaanse podiummystiek, één langgerekte, organische improvisatie met enkele vaste kapstokken, de riddims en refreinen.

In augustus keert Jah Mason terug naar België voor een set op Feest in het Park. Hij zal er in de schaduw staan van enkele grote namen (die nog aangekondigd moeten worden) maar ik ga hem zeker weer proberen te zien. Tenzij hij tegen dan Natural Black-gewijs zijn dreadlocks zou afknippen en rastafari afzweren, maar dat kunnen we ons van deze bobo, telg van David House, maar moeilijk voorstellen.

(Foto Fabidas)