.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Jamaica Jamaica... Hoe kan ik de pracht en kleur van dit land ooit in woorden vatten? Zoveel indrukken, zoveel onvergetelijke mensen, positive vibrations. From Portland to Kingston, from Mo'Bay to Belmont: come and travel with us.
Ik ben al eens in Jamaica geweest, toen ik 5 was, op vakantie met mijn ouders. Ik herinner me van die reis alleen een rode auto (de Lada van Philippe, hun chauffeur, weet ik nu), veel muziek (in de kofferbak van de auto zat een grote luidspreker), krabben (of waren het zee-egels?) en natuurlijk de zee, om in te zwemmen. Wist ik veel dat we toen in Portland zaten, en dat we liefst naar Winifred Beach gingen. O ja, daar hing een schommel, aan de tak van een boom. Nog een herinnering.
Portland: dat is ook nu onze eerste bestemming. We zijn bijna 20 uur onderweg geweest (Brussel-Philadelphia-Miami-Montego Bay) en hebben overnacht in The Bird's Nest, een recent (november 2011) geopend guesthouse van twee Europese meisjes in een buitenwijk van Montego Bay. Het is 10 uur 's avonds Jamaican time als we daar onze eerste duik in het water nemen, in het zwembad van Bird's Nest. We (Mike, Sarah, Jannick en ikzelf) hebben gekozen voor de iets 'luxueuzere' twee grote kamers op de veranda, de andere gasten verblijven in gedeelde kamers (6 bedden), met gemeenschappelijke badkamer.
De volgende ochtend meldt onze chauffeur Larry zich nog voor het afgesproken uur. So far for Jamaican time? Hij zal ons meenemen naar Carla, hier beter bekend als Bubus, een Belgische vriendin die in Portland woont. Het is een lange (4 uur) maar prachtige rit, over de 'highway' langs de noordkust (geen autoweg, wel een betere weg dan in het binnenland.) Links de zee, rechts de country en in de verte de Blue Mountains die opdoemen. Links de nette, luxueuze resorts, rechts de zinken shacks langs de weg. We passeren Ocho Rios (en de Irie Fm studio!), kopen 'bag juice' en mango's in Port Maria, drinken onze eerste kokosnoten leeg en horen overal onze favoriete muziek. In Boston Bay, de geboorteplaats van jerk chicken, is het moeilijk kiezen tussen 6 jerk centers die allemaal pretenderen de beste te zijn. We eten jerk en festival (gefrituurde deegrolletjes) bij de vriend van de chauffeur. Lekker! Het is nog maar onze eerste kennismaking met de fantastische Jamaicaanse keuken die ons de komende weken zeer aangenaam zal verrassen. Als je het mij vraagt, is Jamaica een echte foodie-bestemming.
Belly full rijden we nog tien minuten verder over de bumpy road vol potholes, tot we opeens Bubus langs de kant van de weg zien zitten. Het weerzien is hartelijk en we zijn opgetogen met de yard die Bubus ons toont, een stuk land waar ze verschillende hutjes gebouwd heeft, haar eigen woonst en logies voor gasten, de Palm Yard. Bubus – in Jamaica heeft iedereen een bijnaam – verhuisde 17 jaar geleden van Beljam naar Jamaica en is sinds de jaren '90 niet meer in ons land geweest. Vroeger woonde ze in een shack aan Winifred Beach, maar ze is jaren geleden al verhuisd naar het kustdorpje Long Bay, aan de gelijknamige, inderdaad lange baai, ver weg van drukte en hustling and bustling in de steden.
De vibe in Palm Yard is irie. Heerlijk slapen in de hut, 's morgens douchen onder de blote hemel, omringd door bamboe, lovely! Honden, insecten en Irie FM bepalen de soundtrack van het leven. Pearl is de chef van dienst, hij kookt elke dag ontbijt en diner voor de gasten. De eerste avond krijgen we al meteen brown stew chicken met pompoen geserveerd, yam, (vuistdikke!) plataan en gekookte (groene) banaan. Yummie! Pearl is de 21-jarige stiefzoon van Bubus. Hij heeft 12 broers en is opgegroeid in de arme wijk van Port Antonio. Bubus heeft hem een paar jaar geleden onder haar vleugels genomen en werk gegeven. Pearl is een ontzettend dankbare en vriendelijke jongen die voor altijd in ons hart zit. We krijgen ook het gezelschap van Bubus' eigen kinderen, Bounty (11), Beenie (bijna 14.) De jongens weten alles over de fauna en flora van het eiland en stoppen bij elke plant die we nog niet kennen. Soms kruipen ze in de bomen om ons de verschillende vruchten te laten proeven.
Aan de overkant van de straat is het strand van Long Bay. Niet echt een 'mooi' strand maar wel lekker rustig en dichtbij, en er is een bar met koude drank. Ook het befaamde Blue Lagoon (van de film) is in de buurt. Bubus werkt er in een chique guesthouse en regelt dat we een dagje kunnen rondhangen in en rond de lagune. We lenen een paar kajaks en peddelen over het zoetzoute water, 52 meter diep, omringd door de felgroene jungle. Het is een adembenemend mooi decor. We varen door naar Monkey Island, een onbewoond eilandje voor de kust van het private San San Beach. Er zitten geen apen maar we wanen ons wel 'Pirates of the Carribean.' Feels like paradise. Om de dag in schoonheid af te sluiten, kopen we als avondmaal zeven kreeften (samen 20€).
Maar het mooiste en aangenaamste strand is toch Winnifred Beach, de plaats waar Bubus 10 jaar gewoond heeft en waar mijn ouders met me gingen zwemmen toen ik klein was. Winnifred is één van de weinige stranden aan de noordkust die nog niet geprivatiseerd zijn en waar de locals nog gratis kunnen zwemmen. (Toch willen ze hen ook dit nog afnemen!) Iedere maandag komt hier ook bus Belgen (!) lunchen, in het hutje van Cynthia. Ze blijven na het eten nog even (angstig) op het strand te zitten maar na een half uur roept de begeleider hen terug en kruipen ze weer in hun bus met getinte ramen, naar het resort. Different kind of tourist!
Wij hebben tijd zat en gaan met Pearl en Beenie snorkelen aan het rif van Winifred. We zien Bob Marley's favoriete vis, de 'doctor fish'. Terug op het strand kopen we een verfrissende gelly (kokosnoot) van Billy, en checken de spullen van de vaste souvenirverkopers die zich aanbieden. No problem als je niets wil kopen, maar er zit wel mooi handwerk tussen. 's Avonds eten we iets in de buurt van het strand en wandelen door een sprookjesbos van piniwali (vuurvliegjes) naar de taxi. Jamaica beautiful.
Local party in Long Bay, op 10 minuten stappen van Palm Yard, bij de kleine bar van Sweet Daddy. In Jamaica zijn ontelbare kleine bars/grocery shops waar je zowel een koud drankje als bloem, rijst, een minizakje kruiden, een snoepje, losse sigaretten of motorolie kan kopen. Maar ze doen evengoed dienst als party place. Twee gigantische luidsprekertorens sieren het grasveld naast de bar en de mensen staan verspreid tot op de weg. Het thema is 'School party', dus veel dansende meisjes in schooluniform. Net wanneer het feestje op gang komt, rijden er vier politiewagens het terrein op en laten de muziek stilleggen. Blijkbaar is er maar een license tot 2u. Velen druipen af, één meisje uit protest door in de koplichten van de politiebus te daggeren. Party over. (Wordt vervolgd)