KingKop festival: Unity is the key!

Waar het zaterdag in andere delen van het land pijpenstelen regende, bleef het Wezenplein in Heverlee de ganse dag droog, en haalde het kwik ruim twintig graden. Bij aankomst rond zonsondergang werden we verwelkomd door de opzwepende ska van Airplane, maar wij begaven ons vrijwel onmiddellijk naar de Escape to Dub stage, aan de rand van Heverlee bos, waar de sfeer niet moest onder doen voor de 18inch corner op Reggae Geel. Niet het aangekondigde Tsar soundsystem, maar wel het mooi afgewerkte Black Pearl Soundsystem stond er opgesteld onder de bomen. Jah Mike had net overgenomen van Jahmbassador en leidde zo Weeding Dub in. Eerder op de dag hadden hier reeds het Antwerpse Jah Heavy Load, het Gentse Skyfire en het Leuvense Jah Chariot gedraaid.

Weeding Dub bracht een combinatie van eigen releases en creaties van collega-producers, in a melodica way, het handelsmerk van deze Franse formatie. Zo hoorden we onder meer Words of Dub met Sister Charlotte, maar bijvoorbeeld ook Baby Father van YT (Zion Train). Met Justice (gevolgd door Dubstice), een stevige stepper van op hun album Steppactivism, zorgden ze voor een mooie apotheose van deze eerste dag op het festivalterrein.

Het feest verhuisde vervolgens naar zaal De Moete iets verderop, een broodjeszaak van de KU Leuven die voor de gelegenheid omgedoopt werd in een heuse dubtempel, waar de Leuvense sound systems Kingstep en High'r Ites de dienst uitmaakten. Rond 1u gaven zij de fakkel door aan the Bush Chemists uit Engeland, het bekende project van Dougie Wardrop (Conscious Sounds) met Chazbo op melodica en King General pon da mic. Zij brachten ons helemaal in de stemming met riddims als Rockfort Rock en Kunta Kinte, en klassiekers als Jahovia van Danny Red en Territory van Hopeton Lindo. Wat volgde was een ongezien schouwspel, waarbij de Brugse all round MC MessenJah, uitgenodigd door High'r Ites, bij het drietal werd geroepen om hen te vervoegen, samen met Missing Link uit Antwerpen. Afwisselend met King General rijmden ze erop los en gaven het beste van zichzelf op de dub versies die Dougie en Chazbo oplegden. Het publiek ging helemaal uit de bol, en ook the Bush Chemists waren duidelijk onder de indruk van deze unieke samenwerking, want Dougie filmde het geheel  en plaatste het op Youtube! Check it out! 

Jammergenoeg kwam hier vroegtijdig een einde aan, omdat de installatie van Kingstep het geleidelijk liet afweten. Geen nood, dan maar weer over naar de zijvleugel van het gebouw voor High'r Ites met Mister Jones en de drie Wakkes: Wuykens (selectie), Suttels (saxofoon) en Loosveldt aka MessenJah, die gewoon op zijn elan verder ging. Oneness! Ze speelden nogal wat producties van Unlisted Fanatic, zoals uiteraard hun dubplate van Money World door Saimn I, maar ook Farmerman Style van Collieman en Who Say met Jah Melodie, die stuk voor stuk geweldig klonken en goed onthaald werden in de zaal. Kingstep probeerde nog even om hun sound terug aan de praat te krijgen, maar dat was tevergeefs. Mooi om te zien dat Tuffel dan gewoon kwam meedoen op het systeem van High'r Ites, aan de zijde van Mister Jones. Samen lieten ze de die hard dub heads dansen tot in de vroege uurtjes op loodzware dub plates en eigen studio tracks... Plots bedacht ik de toepasselijke titel voor dit artikel: Unity is the key!

De dag nadien waren we alweer vroeg paraat om Soul Remedy, het grote voorbeeld van de vele Leuvense sounds, en misschien wel dé pionier van het sound system gebeuren in België, nog eens aan het werk te zien, weliswaar op Black Pearl, maar de selectie van Dread Pressure – hoe zij heetten voor ze hun sound bouwden, zo'n tiental jaar geleden – was niet meteen exclusief. Dat kon niet gezegd worden van United Steppaz, het collectief uit Antwerpen dat uitpakte met enkele gesmaakte specials, waaronder een tune van Sammy Gold op een riddim van Crucial Alphonso, die later op de avond het dubbos liet smullen van zijn eigenste producties.

Uit de Twits Dome, een luchtkasteel met skate ramp, naar de gelijknamige shop in Leuven, weerklonk ondertussen klassieke rub-a-dub en new roots. Achter de knoppen zagen we de King Kop deejays zelf, die er samen met Risin' Culture, Bongo Sensi en de Rootsbroeders de vibes tijdens de skate contest verzorgden, tussen de optredens op de Main Stage door.

Stella Nova beschikt over een mooie soulstem, maar het geheel kon ons niet meteen bekoren. Het was vooral uitkijken naar de Leuvense reggae trots van weleer, Sanstilloh, dat hier aantrad in de vorm van een DJ Set. Enkele van de muzikanten verzamelden zich rond een draaitafel op het podium, en mixten opgenomen nummers van Sanstilloh met hitjes uit reggae, dancehall en balkan, waarop frontman en lokaal cultfiguur Doggy als vanouds lalde en brulde, zoals gewoonlijk behoorlijk onder invloed van alcoholische dranken… Jammer dat we T-Fyah zo weinig live hoorden zingen, en de band was toch enigszins onthoofd zo zonder instrumenten, als een schrijver zonder balpen…

De festivalgangers trokken er zich echter weinig van aan, en groepeerden zich in groten getale voor het hoofdpodium om deze eerste, geslaagde editie van KingKop festival gezamenlijk af te sluiten bij de ondergaande zon, met die ene 'wereldhit' van Sanstilloh, die uit volle borst werd meegezongen en ons nog steeds kippenvel bezorgt: Au secours! Je tombe dans la mer d'amour!