Jahwed Family wins second Beljam Cup Clash

Met de Beljam Cup Clash wilden organisatoren Reggae.be en Democrazy de soundclash-traditie in België nieuw leven inblazen. Na een eerste geslaagde editie vorig jaar, stapten gisteren opnieuw 4 sounds op het podium. Net zoals vorig jaar, bij Mystic Breeze Collective, is het de jongste sound die aan het kortste eind trekt en de beker verdiend mee naar huis neemt. 

Na de warmup van Irie Nation, komt Buda, MC van Civalizee Foundation, op het podium omstreeks 23u30. Hij legt de regels uit en laat de volgorde trekken. Eerst Jahwed, dan Strange Fruit, dan Daktari en Heartbeat als laatste.

EERSTE RONDE
In de eerste ronde stelt iedereen zich voor en valt er niemand af.
Jahwed, de enige franstalige soundsystem steekt van wal met foundation en digital. Anthony Red Rose, enkele 80's tunes en de eerste call-out van de avond: Weh dem fa van Carl Meeks. Ze sluiten af met enkele jonge artiesten zoals Romain Virgo en stevige dancehallnummers. De set is sterk maar mist nog wat energie.
Strange fruit improviseert graag. De weinig bekende sound uit Bornem mist duidelijk clashervaring en de afstemming tussen MC en selectie loopt niet al te vlot. De energetische crew serveert Fantan Mojah, Mr. Vegas, enkele skanummers en natuurlijk ook wat dancehall, voornamelijk van Elephant Man. Ze amuseren zich duidelijk kostelijk en zetten al bij al toch nog een set neer waar niemand zich aan verwachtte.
De Gentse veteranen van Daktari, die vorig jaar als eerste uit de clash lagen, beloofden sterker uit de hoek te komen dit jaar. Bij de eerste tune loopt het echter technisch mis en hoort niemand in de zaal er iets van. Toen het geluid er toch doorkwam, serveerden ze een best sterke set met veel roots en stevige baslijnen en riddims, soms met wel net iets te onbekende artiesten (Donki, Quenchaid,…) die zowat geen impact hadden op het publiek. MC Ras Bors bleef ook heel onverstaanbaar.
Heartbeat Movement bracht uiteindelijk nog de meeste clashvibes. Des te rustiger ze starten met Luciano, Ken Boothe en Sizzla, des te steviger ze er dan invliegen met rauwere dancehall. Het samenspel tussen MC Ricky en de selector zit uiterst goed en ze lanceren de eerste vuurpijlen richting Daktari. Met enkele stevige tunes (Sizzla – Nah apologize en een Bounty Killer) steken ze de zaal in de fik.

TWEEDE RONDE
Na deze ronde valt er één sound af.
Jahwed start opnieuw met een veelzeggende speech waarbij ze fijntjes meegeven dat zij als enige Waalse sound meer spelen over gans België dan de andere drie sounds samen. De speech wordt deels ontkracht wanneer ze een dubplate of intro starten van Eddy Wally (best onduidelijk of het de echte was). Ze komen best origineel uit de hoek en we horen wederom o.a. Luciano en Romain Virgo en een namecall van hun eigen MC's. Jahwed Family is meer dan een Soundsystem. Ze hebben ook enkele stevige Franstalige toasters in de crew. MC Mad Codiouf heeft er nu duidelijk zin in en kondigt enthousiast het zwaardere werk van o.a. Bounty Killah en Assasin aan. Een stevige tweede ronde!
Strange Fruit opent best origineel met Tanya Stephens en Diana King en Elephant man.  Die laatste hadden ze overigens nog maar net op bezoek in hun thuisstad. Meerdere technische problemen kunnen hun talrijk aanwezige fans blijkbaar niet deren en ze laten zich eens goed gaan. Spijtig genoeg komt hun dubplate van Ninjaman, die momenteel gevangen zit, er niet echt door.
Daktari kan het publiek spijtig genoeg niet boeien. Drie soundleden achter de draaitafel, maar maar één doet al het werk? Met wat foundation, 90's en een Gyptian (hold you) vervelen ze het publiek meer dan ze er beweging in krijgen.
Heartbeat neemt over en de MC maakt verbaal komaf met vooral Daktari. O.a. Pressure en Richie Spice vliegen door de zaal voordat ze overschakelen op het stevigere en agressievere dancehallwerk. In hun tweede set passeren weliswaar grotere artiesten maar krijgen ze toch net iets minder respons.
Buda had het niet erg moeilijk met de stemming. Het publiek laat overduidelijk uitschijnen dat Daktari, voor een tweede maal op rij, als eerste uit de clash ligt.

DERDE RONDE
In deze ronde beslissen we wie de finale (dub-fi-dub) speelt.
Jahwed begint met Gregory Isaacs en enkele tunes op de rumors-riddim en dan horen we (denken we) de gangsta's paradise-riddim met o.a.  King Everald. Ze lokken hevige reacties uit met Capleton en Tarrus Riley op een stevige dancehall-riddim. Succes gegarandeerd. Dan kiezen ze gewaagd voor meer originaliteit en een Belgische reeks, als enige sound van de avond trouwens. De allereerste Belgische rapper werd vanonder het stof gehaald, Benny B met "Mais vous etes fou" en namecalls van hun eigen Jahwed-toasters en Cash Flow en Dju Lion.
Strange Fruit improvieert een derde ronde bijeen en lijkt door hun beste materiaal door te zitten. De set is opvallend slechter en slaagt dan ook niet aan, behalve bij de eigen fans. Enkele speciale dingen kunnen dit amper goedmaken:  Bloodstain van Ward21 op de Cherry Oh Baby riddim en, natuurlijk, Elephant man op de Mr Brown riddim van Bob Marley.
Vol zelfvertrouwen beukt Heartbeat movement verbaal in op de andere sounds Na o.a. Glenn Washinton op en studio one riddim spelen ze een harde, strakke en succesvolle dancehallset.
Eén van de belangrijkste momenten van de avond komt er nu aan. Welke van de 3 sounds gaan door naar de finale. Dit is ook één van de moeilijkste momenten voor Buda, de host, wanneer de superfans van de drie crews zich enthousiast en soms lelijk laten gaan om toch maar hun sound te kunnen laten doorgaan. Het stemmen wordt meermaals uitgelegd, zowel in het Engels, Frans en Nederlands. Na enige twijfel en overleg moet Heartbeat het onderspit delven. Het publiek reageert furieus, voornamelijk tegenover de fans van Strange Fruit. Deze laatste gaat naar de finale met Jahwed Family.

DUB-FI-DUB
Mikey G komt met een scorebord aandraven waarop de puntentelling kan worden bijgehouden. Elke sound mag beurtelings 1 tune spelen en na elke tune wordt gestemd. Na elks 10 tunes gespeeld te hebben kennen we de winnaar, of moet er een definitieve tune gespeeld worden. Het loopt echter anders. Wat volgt is de kortste dub-fi-dub in de Belgische clashgeschiedenis. Strange Fruit haalt nog één gelijkstand uit de brand met hun Glenn Washinton tegen de Reggae Ambassador van Third World. Maar voor de rest bleek hun dubbox niet diep genoeg voor de finale en krijgen ze een 5-0 te verteren. Overtuigend neemt Jahwed de beker mee naar Comines.
Veel respect voor deze jonge sound die het lef had om in deze clash te stappen met een stevige positieve vibe, kwaliteitsvolle dubplates en originaliteit!