Ethiopian gone to the promised land

Mijn favoriete Ethiopians-plaat staat tot mijn verbazing niet vermeld in de officiële discografieën. Ik kende het vocale trio enkel van Train to skaville, hun eerste en bekendste hit, een onweerstaanbare rocksteady riddim met dito melodie, toen ik zo rond 1981 in de winkel van Professor Cat de LP Everything crash (SOLP0137) ontdekte. Ik was nog niet helemaal into Studio One in die dagen, het klonk mij in vergelijking met Joe Gibbs en Channel One allemaal nogal primitief in de oren. Maar die plaat van The Ethiopians ('Ethiopian' meldde de cover eigenlijk, en er stond ook alleen een foto op van Leonard Dillon) blies mij meteen omver. Classic riddims, heerlijke samenzang, roots lyrics. Opgenomen op twee, maximaal vier tracks maar van een hartveroverende kracht en schoonheid. De lead vocal van Dillon is de stem van de sufferer, begiftigd met een wonderlijk talent maar arm als de muizen.

Ik kan terugkijkend alleen maar zeggen dat The Ethiopians mij destijds een paar grote levenswijsheden hebben ingeprent, met behulp van de onsterfelijke Studio One sound. 'What is wrong with this current generation': eerste zin van het eerste nummer, When will be the end. Coxsone Dodd gooide er meteen een geweldige dub achteraan, en dat deed hij ook met No baptism op kant 2, misschien wel mijn favoriete Ethiopians-tune, een verklaring van religieuze onafhankelijkheid. 'To know is to know'. 

Empty belly is de beste version van de Hot milk-riddim die ik ken. 'I'm a slave ina Babylon' klaagt Dillon, en je gelooft hem. 'Only the fittest of the fittest shall survive' zingt hij in Hard times. Zelf is hij 66 geworden.

De grootste hit van The Ethiopians was Everything crash , muzikaal vrolijk huppelend, inhoudelijk sombere reality. Staat ook op die plaat, zij het niet in de oorspronkelijke versie van producer Sir JJ. Locus, de schitterende Studio One bewerking van de Train to Skaville­-riddim, opnieuw met zalige dub. Won't give up: vroege spaarzame reggae. Open the gate, met dwingende blazers en hemelse harmonieën.

Het is niet de enige plaat van The Ethiopians die ik in huis heb. Slave call (1977) is een prima rootsreggaeplaat, geproduceerd door Niney, met een stevige nyahbinghi version van Train to Skaville en een mooie uitvoering van het oude Ethiopische volkslied. Trojan heeft in 2002 een vrij complete anthologie uitgebracht van al het niet-Studio One werk uit de vroege jaren (Free man! Mother's tender care! Pirates!, en vooral The whip en de original van Everything crash, in totaal 56 nummers). Op het Amerikaanse label Nighthawk verscheen eind jaren '80 het iets te gelikte Dread prophecy en Owner fi di yard  (op Heartbeat) is een prachtige collectie Studio One-tunes die niet op de LP stonden. Ik heb her en der ook nog wat singles en maxi's rondslingeren van The Ethiopians, van ska tot digitaal, want zo lang zijn ze bezig geweest, zij het in verschillende bezettingen, aanvankelijk met twee, later met drie en zelfs vier zangers.

Maar voor mij zal Leonard Dillon altijd The Ethiopian blijven van die ene plaat, een van de grote foundation zangers die niet alleen mijn liefde voor roots en mooie samenzang heeft getekend maar ook voor Studio One. Jammer dat ik hem daarvoor nooit persoonlijk heb kunnen bedanken.