Reggae Bus-sed in Brussels

De Reggae Bus stond geparkeerd in het midden van een grote hangar, omringd door de vier huizenhoge soundsystem stacks van Blackboard Jungle uit Rouen, dat stilaan lijkt uit te groeien tot de hofleverancier voor gastsessies van dub deejays in gans Europa. De laatste zonnestralen door de oude, vaak kapotte ramen zorgden voor een feeëriek decor in het gebouw, het geïmporteerde Red Stripe bier voor een Jamaicaanse sfeer en de droge maïsstengels voor een tropisch tintje. Naast dansen op dub kon je er ook de expo van Sam D'huyvetter bezichtigen, je haar laten verlengen, of heerlijk Afrikaans eten, met of zonder kip.

Het festival werd vrijdag in de late namiddag op gang getrapt door drie sounds van eigen bodem. Reservoir Dub hebben we gemist, maar Kingstep en Forward Fever legden alleszins de basis voor een schitterende vibe die het ganse weekend heerste. Ze bezorgden de vroege vogels een letterlijke warm up met een portie heerlijke roots, om beiden geleidelijk over te schakelen op meer digitale dub. De mannen uit Leuven pakten onder meer uit met het originele 'Black liberation' van Dennis Brown, gevolgd door een moderne remake van het nummer: Jump and shout!

De Bruggelingen begonnen hun sessie met klassieke pareltjes als 'Jah will provide' (Hugh Mundell), 'Fally Ranking' (Johnny Osbourne) en 'Free the whole wide world' (Burning Spear). Op de dub versies was Ras Cloud zijn vocale zelve. Ozi One toastte de nummers vlot aan elkaar. We herkenden ook een dikke dubplate van Vibronics, die hier zaterdag op het podium stonden.

Na Forward Fever was het de beurt aan Slimmah Sound en Lyrical Benjie uit Nederland, die het album 'Firm to Jah' (dat eerder deze zomer verscheen) kwamen presenteren aan de hand van 'Beta Krystian', 'Ark of Noah' en het sterke 'Firm to Jah' zelf, afgewisseld met eerdere releases op het Roots Tribe label. We kregen telkens de gemixte studioversie te horen, gevolgd door Benjie op de B-kant, live freestylend. Het was alweer een kwalitatieve showcase van onze noorderburen, maar honderd procent eigen producties (op Zion Bound van Christine Miller na dan) vinden wij wat van het goede teveel.

De fakkel werd doorgegeven aan Blackboard Jungle dat er direct een lap op gaf met fast style lyrics, stevige remixes en zelfs een uitstapje naar dubstep. Hun landgenoot Biga Ranx, die we reeds regelmatig in België aan het werk konden zien, werd de taak toevertrouwd om de eerste avond van Reggae Bus af te sluiten. Een beetje een vreemde keuze in de programmatie om te eindigen met een live artiest, maar Biga Ranx zette een degelijke prestatie neer, ondanks de terugkerende geluidsproblemen. Hij stelde enkele nieuwe tunes voor die binnenkort zullen verschijnen op zijn eerste album 'On Time', en maakte indruk op ons met zijn lange a capella's à la Papa San op de momenten dat de techniek het liet afweten, iets wat weinig jonge artiesten hem nadoen.

De dag nadien brachten ze een ander Frans talent mee, met name Mo'Kalamity, een gesluierde jonge rastadame met een warme roots-stem, die reeds bekendheid verwierf in Frankrijk en nu ook het Belgische publiek wist te bekoren. In de namiddag hadden enkele Belgische acts reeds de draad terug opgepikt: Black Magic Plastic (van het gelijknamige radioprogramma op Radio Campus), Epolo (met een tribute aan Bob Marley) en Irie Nation (de eenmansformatie uit Doornik, tevens medewerker van Reggae.be).

Het werd stilaan tijd voor de hoofdacts van het weekend, straight outa the UK, die elk hun stempel gedrukt hebben op de ontwikkeling van dub en steppers music. Eerste in de rij: ouwe rot Jah Free, die zoals gewoonlijk zijn persoonlijke mengpaneel en effectenapparatuur installeerde voor een typische set van 'the Dub Activist', doorspekt van de echo's, samples en hallucinante geluidseffecten. Hij nam afscheid op gepaste wijze met een big tune for a big man, als eerbetoon aan de onlangs overleden Richi Rootz, vooral bekend van Vibronics, die zo perfect werden ingeleid.

Last but not least: Disciples, tot 'volgeling(en)' gedoopt door Jah Shaka, voor wie Russ D producer was van enkele albums in de jaren tachtig, toen nog samen met zijn broer Lol. Vijfentwintig jaar later is Russ D nog steeds één van de voornaamste producers en engineers in de Engelse reggae en dub scene, en dat bewees hij zaterdag nogmaals aan de zijde van de onuitputtelijke Jonah Dan als micman. Exclusieve dub plates sloegen ons om de oren, terwijl de bassen alsmaar harder door de bokskasten pompten. Jah vibes!