Mekitburn in vuur en vlam!

Het was eventjes zoeken naar het Domein 3 fonteinen in Vilvoorde voor het Mekitburn-festival, maar we zijn er wel geraakt. Het was er in ieder geval wel gezellig zo in een park en een oud kasteelachtig gebouw. Je merkt aan het festival ook wel dat het om een heleboel vrijwilligers en een goed doel draait, hier is met hart en ziel aan gewerkt. We stuiven snel naar de reggaezaal maar zijn toch nog te laat voor Uman. Ook Crucial P en Dede hebben we dus gemist. Het kan al eens mislopen om op een vrijdagavond ergens te geraken, waarvoor mijn excuses.

Uit een kleine rondvraag zouden we de dj-set van Crucial P en het live optreden van Uman kunnen samenvatten als volgt. Crucial P zorgde op z'n ééntje én met vinyl voor een stevige portie irieness en wat aardige dancehallklassiekers en Uman laat zich eens goed gaan, zoals we hem kennen, explosief dus. De winnares van Catch-A-Mic, Dede, leek al iets minder zenuwachtig als op Reggae Geel. De zaal was dan ook iets kleiner.

Civalizee houdt het anderhalf uur op een heel gevarieerde reggae- en dancehallset. We horen klassiekers en sterke nieuwkomers, dancehall en rootsreggae. Het geluid is sterk maar er is iets mis met de microfoon en dat raakt ook niet geheel opgelost, maar blijven gaan is het motto. Na al het geskank en het winen op zowel de originele als de dubplate-versies, was het echt tijd om eens stevig uit de bol te gaan. Er passeren enkele stevige en meer populaire dancehall-tunes, en dan heel snel passeren er meerdere genres: hip hip, jungle, drum'n'bass en dubstep en nog wat soca daarbovenop. Het recept werkt al eventjes op meerdere festivals die niet volledig op reggaepubliek gemikt hadden. Dan slaat zo'n laatste halfuurtje zotte mashup met een stevige scheut reggae- of dancehallsaus erover natuurlijk dubbel zo goed aan. Doe daar nog de feestvarkens van Civalizee op het podium bij en heel de zaal staat in vuur en vlam en springt van links naar rechts. Aanstekelijk en heel leuk, zo blijkt nogmaals. Het publiek genoot er in ieder geval van.

Maar zo kreeg Supersonic het natuurlijk wel erg moeilijk. Het tempo vertraagt maar de kenners krijgen na de gekte terug unieke dubplates zoals ook Civalizee er al enkele serveerde. Maar als een zaal zo op z'n kop gezet werd, kan het zijn dat een deel van het publiek even buiten gaat bekomen. Het was er ook wel stomend warm ondertussen. Spider en Panzar van Supersonic bouwt dus terug op en kan later de zaal nog bijna terug voltrekken en ook nog mooi afsluiten. Het is dus moeilijk, maar moeilijk kan ook!