Who's dubwise in Beljam?

Zouden we in de toekomst ooit een Dubwise krijgen met enkel Belgische acts? Het is geen ondenkbaar scenario nu in alle hoeken van het land steeds meer dub gespeeld, gemaakt en opgenomen wordt. Unlisted Fanatic is al enkele jaren een vaste waarde in het circuit, als sound system (met notoire gasten als Martin Campbell en Brother Culture) en als producer. Met Sir Runnin' (motto: 'we run positive selection') heeft Martin Fanatiekeling nu ook zijn eigen label, en de 7" bevalt ons zeer. Kan ook moeilijk anders, met een gastzanger als Barry 'Heptone' Llelewyn (foto), die eindelijk nog eens uit de schaduw durft treden van Leroy Sibbles.

Rude boy (SRR001) is klassieke roots, tekstueel en songmatig. De riddim van Unlisted Fanatics lijkt er wel voor gemaakt en geeft de tune een eigentijdse waarde. De dub had iets vrolijker gemogen maar benadrukt wel het intense karakter van de tune.

Het tempo van Money World (SRR002) ligt wat hoger, Paul Fox klinkt wat jonger en Saimn-I geeft het geheel wat extra value. De hoge stem van Fox identificeren wij met de vroegste digitale UK-dubs, en dat is ook de stijl van deze tune. Fanatic gooit er op de A-kant van deze 12" meteen een stevige dub achteraan met genoeg echo's en turbulenties om tot het einde spannend te blijven. Op de B-kant laat Saimn-I andermaal horen waarom hij de koning van de Belgische toasters is, een waardige vertegenwoordiger van de klassieke school van U-Roy en co, die moeiteloos verder borduurden op de oorspronkelijke teksten van de nummers. Dat doet ook Saimn-I, met verve. De afsluitende Outworldly dub is scherp gemixt en sterk opgebouwd.

Crucial Alphonso heeft een nog bekendere gast kunnen strikken dan Unlisted Fanatic: Mark Wonder, een van de weinige gouden stemmen uit het vroege dancehalltijdperk. Burning Babylon begint op het ritme van de nyahbinghi, Mark Wonder klinkt meer roots dan ooit en waarschuwt dat we in crucial times leven. Er wordt een stevige steppers riddim achter de percussie geschoven, her en der ontploft een bom, en zo ontstaat een onweerstaanbare tune die nog veel langer zou mogen duren dan de 3'51" die nu op Soundcloud staan. Wachten op de single dan maar.

De mij verder onbekende zanger Bunnington Judah (UK) gebruikt dezelfde riddim, maar dan zonder de nyahbinghi touch en iets opgewekter, om te zeggen dat we Jah niet mogen weggooien. Of hoe zou u Don't throw Jah away anders  vertalen? Maar alleszins een verdienstelijke version, langer uitgerokken ook, en met stijl. Beldub on the move!