
Weinig volk op Reggae Fever in Genk, en een slechte organisatie. Maar wel twee prima sets gezien op sound: old school toaster U-Brown en de Zweedse Gentleman Million Stylez.
Ze zullen er in Limburg mee moeten leven: Antwerpenaars rijden niet het hele eind naar ginder om een reggaefeest mee te maken (laat staan Oost- en West-Vlamingen). En van een Limburg Massive lijkt voorlopig geen sprake te zijn, toch niet in het Genkse jeugdhuis Rondpunt 26, waar deze vierde editie van Reggae Fever plaatsvond. Toen wij rond half tien arriveerden (het feestje was toen al bijna zes uur bezig) waren er amper een vijftigtal mensen.
Ook organisatorisch liep het mank. Geen tijdsschema (waardoor onder meer de set van Crucial P verviel), en een dubbele booking vanaf half twaalf, waardoor binnen in het jeugdhuis plots Paradise by the dashboard light weerklonk, en de Macarena. Dat jongelui die kinderlijke pasjes nog uitvoeren! Maar je moest er doorheen, als je nog iets wou drinken. En de bonnetjes moesten op want om middernacht verplaatste Reggae Fever zich naar een andere locatie. Zelfs de platendraaiers moesten mee verhuizen. Hoe Civalizee Foundation het er daar vanaf gebracht heeft, kunnen we niet zeggen maar veel volk zal er allicht niet meer geweest zijn.
En toch was dit geen totale flop. Daarvoor zorgden U-Brown en (nog net op tijd) Million Stylez. Huford Brown is een archetypische toaster uit de seventies, die naast zijn artiestennaam ook zijn stijl op de grote U-Roy entte. Met Irie Nation als dj serveerde hij een selectie van de bekendste roots- en rubadub riddims, origineel bijna allemaal Studio One, hier in de versie van verschillende producers. U-Browns grootste hit Weather balloon is gebouwd rond een eigen riddim, en steekt er na al die jaren nog altijd bovenuit. Hij bracht ook imitaties en interpretaties van Gregory Isaacs (The Border), Mighty Diamonds (Pass the kutchie), Barrington Levy (Black rose) en Luciano, en begaf zich met plezier tussen het publiek om daar gezellig te staan freestylen. Een vrouw die hem tot twee keer toe een kind in de armen wilde duwen om met haar gsm een filmpje te kunnen opnemen, wees hij resoluut terecht. 'Don't overdo it, woman.'
Do you want some more U-Brown? schreeuwde Irie Nation, en hij zag niet U-Brown intussen gewoon naast hem stond. Het was één van de vele stuntelige, ongewild grappige momenten in Genk, eigen aan een gebrekkige organisatie.
Het was uiteindelijk de Zweedse dancehall sensatie (ook in Jamaica!) Million Stylez (Kenshin Iryo, van Frans-Japanse afkomst) die het vuur alsnog aan de lont kon steken. Niemand kende hem maar wel zijn grootstehit, zo bleek, Miss Fatty Fatty (2006), minimalistische ragga met een stem op autotune. Live blijkt die stem op zich ook heel autotune te klinken. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat de dj tussen alle spins en rewinds door ook nog een stemvervormer stond te bedienen.
Verder nog samples en riddims gehoord van Police in helicopter en Fade away (door het publiek alweer totaal niet herkend), en de vette nieuwe single van Million, World crisis. Zet deze man op Hotel Jamaica en de boel staat op stelten. In Genk moest hij een klein publiek dat nog nooit van hem gehoord had in minder dan een half uur overtuigen.
Dàt zullen we ons in de toekomst allicht herinneren van deze Reggae Fever: dat we er voor het eerst Million Stylez gezien hebben. Maar of er ook een vijfde editie komt van dit festivalletje?

Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Aug 27, 2011