Puppa Albo is hot!

Het was toch even schrikken toen we om 21.20u de volle parking opreden. Zo veel volk? Op een zondag? Na een dik halfuur aanshuiven geraakten we binnen in een redelijk volle Petrol en nog eens 30 minuten later zat de keet helemaal vol. Rebelation Sound zorgde voor een leuke new roots warm-up, al vonden we de uitgebreide Alborosie-selectie zo net voor het concert toch een beetje vreemd...De marathonset (meer dan 4u!) op de afterparty hebben we jammer genoeg niet meer gezien.

Alborosie en de Sheng Yeng Clan zijn geen onbekenden voor Beljam, we zagen hen al een paar keer samen in ons landje, onder andere op Dour en in de Vooruit. Ondertussen heeft puppa Albo een grote en enthousiaste fanbasis uitgebouwd en dat werpt nu zijn vruchten af. De muzikanten zijn perfect op elkaar ingespeeld en zorgen zo samen met Alborosie voor een spetterende show. Als eerste nummer kregen we meteen Kingdom of Zion te horen, een schot in de roos en Petrol ging van in het begin uit z'n dak. Aansluitend bracht Albo het razend populaire No Cocaine, wat goed was voor de eerste pull-up van de avond. De Italiaan klonk bij momenten erg rauw, maar dat maakte het nu net zo sterk. Wat ons ook opviel is dat er geen enkele rastavlag te zien was, maar wél een pace-vlag, zo één die je overal in Italië ziet hangen. Peace!

Over het algemeen hoorden we vooral oudere hits van Alborosie zoals Waan the herb  (origineel met Mykal Rose, gisteren met de backingvocals als waardige vervangers), Herbalist (Wat een megahit!) en Police. Het publiek smulde van deze ondertussen zo bekende tunes, maar Alborosie brengt in mei ook een nieuw album uit waarvan we enkele nummers mochten horen. Of het nieuwe album even sterk zal zijn als zijn vorige zullen we pas weten als "2 times revolution" in mei in de winkelrekken ligt. Het was ook opvallend dat zowel de drummer (die even dienst deed als MC) als Alborosie een korte speech gaven tegen downloaden, dat horen we nog niet zo vaak.

"Beljam shall rise"! Rastafari Anthem bleek nog steeds één van de grootste hits te zijn en werd uit volle borst meegezongen door de fans. De temperatuur in Petrol liep al snel op en halverwege het concert liep iedereen te puffen en te zweten, maar zo voelt het ook in Jamaica natuurlijk, tropical vibes! Na het kritische America, het mooie I-Rusalem en Dutty Road verdween Alborosie in de coulissen en speelden de drummer en de trompetist een spelletje met het publiek. Het applaus, gefluit, getier en gegil was oorverdovend en ging ver boven de geluidsgrens en zelfs de condens die van het plafond naar beneden drupte kon het publiek niet deren.

Toen Albo terug kwam hoorden we nog het mega energieke Blue movie boo, het vrolijke Better than me en het prachtige nummer Blessings, waarvan de vrouwelijke rol origineel gezongen wordt door Etana. Als afsluiter koos Alborosie voor monsterhit Rude Boy Town, waardoor het publiek voor de laatste keer uit z'n dak ging. De energie spatte het ganse concert van het podium en Alborosie bleef boeien. Ondanks het feit dat hij bijna geen nieuwe nummers bracht was het opnieuw een topshow en bewees hij nogmaals dat hij z'n plek tussen de sterren verdiend. Special big up to the drummer, wicked musician!