Rootshakkaboem: Rootsman Style in Beveren

Het eerste optreden van de avond, de Desmond Dekker tribute van Dr. Rocksteady & Bangarang, hebben we jammer genoeg moeten missen.  Enkele kenners spraken achteraf echter niets dan lof over zowel de zanger als de band, dus hopelijk krijgen we ooit nog eens een herkansing om deze groep aan het werk te zien. 

De concertzaal van het Beverse jeugdhuis was wel al goed volgelopen bij onze aankomst terwijl veteraan Lui Lucky enkele heerlijke roots tunes oplegde. Misschien is het overigens maar een gedachte, maar naar onze mening was de Kempense reggaescene gisteren opvallend goed vertegenwoordigd in het Waasland. En een groot deel van deze aanwezigen kon de volgende band, Maanzaad, best smaken. Maanzaad bracht een, met uitzondering van één nummer, exclusief Nederlandstalig repertoire en deed dat naar onze mening meer dan behoorlijk.  Het stemgeluid van de zanger kon ons niet constant bekoren, maar nummers als lentedag, duizend en één nacht (dat voortdrijft op een licht Oosters getinte riddim), agent van de politie en alles naar de maan (op de riddim van Toots en The Maytals hun Monkeyman) overtuigden ons toch van de kwaliteiten van deze groep bestaande uit leden van ondere andere Grasjas, Spacca en Dub Town Band, aangevuld met drie goede backingvocals.  

Tussen de optredens door praatte, zong en grapte een zeer ijverige Reflexooow (Rupelsoldaten) alles aan elkaar met de nodige dosis humor, terwijl die andere veteraan, Professor Cat, de meest obscure en onverwachte platen oplegde.  Zo hoorden we onder andere Declaration of Rights van The Abyssinians, gevolgd door een drietal nooit eerder gehoorde versies, waaronder de zeer bizarre remix van Cher's I Believe, op deze riddim.  En op die manier maakte The Professor er voor de aandachtige luisteraars weer een ongekende trip door vele jaren reggaegeschiedenis van. Het was dankzij de dj's van dienst (wij zagen enkel Lui Lucky en Professor Cat aan het werk) dan ook evenzeer genieten tussen de optredens door!

En zo stond, voor we dat goed en wel beseften, Mighty Sunscape, op het podium.  Het was ondertussen ver voorbij middernacht en de volgende artiest, Rohan Lee, kon zo op een goed gevulde zaal rekenen. Rohan Lee slaagde er dan ook relatief snel in om het publiek mee te krijgen. Tot hiertoe hadden we hem enkel nog maar aan het werk gezien met begeleiding van  een sound, maar met een band als Mighty Sunscape kwamen zijn nummers uiteraard veel beter tot hun recht. Trage, rootsnummers met krachtige, repetitieve teksten.  In het begin van het optreden klonk Rohan Lee nog iets te geforceerd, maar nummers als Still I Improve, Boogie Yagga System en No Easy Way Out werden dan weer met de nodige overtuigingskracht gebracht, wat zeer gesmaakt werd door het publiek.

De verrassing van de avond voor ons was echter Collieman. En toch ook weer niet. We zagen hem immers eerder deze week al een fantastisch optreden geven met Asham band in het Brusselse Ritz Café waar we voor het eerst kennis maakten met de nieuwe nummers (album release in september!) van Collieman & Asham Band en volledig in de ban raakten van deze songs.  Want dat zijn het: volwaardige songs inclusief heel eigen arrangementen gespeeld door de strakste band van ons land. Soms was het echter zowel voor Collieman als voor de band duidelijk nog een beetje aftasten. Het was immers de eerste keer dat band en zanger deze nummers samen live speelden. In Beveren zagen we diezelfde Collieman zijn 'oude' nummers dan ook met veel meer power en enthousiasme brengen. Deze keer samen met Mighty Sunscape (op het podium waren ondertussen enkele kleine wissels doorgevoerd) zong en gaf Collieman het beste van zichzelf. Het was ondertussen 2u 's nachts en jammer genoeg hadden enkele tientallen mensen tegen die tijd al besloten huiswaarts te keren, maar niettemin zagen we een zeer goed optreden met als uitschieters Back to your Roots, Tragedy en Road To Paradise. Mighty Sunscape speelde de songs dan misschien iets minder foutloos dan Asham Band, maar wij houden persoonlijk wel van dat rauwe kantje dat deze band aan de songs meegaf. Waarbij we meteen bij de sterren van de avond aangekomen zijn. De gebroeders Ketami.  Een muzikale familie die gisterenavond vertegenwoordigd was in alle vier (!!) de bands die op het podium stonden en die met al hun projecten en nevenprojecten een niet te onderschatten kracht in de Oost-Vlaamse en bij uitbreiding Belgische reggaescene vormen.

Het was 3u toen Collieman als afsluiter Rohan Lee nog op het podium riep en samen zorgden ze voor een mooi muzikaal einde van deze avond. Op de tonen van één van de vele obscure platen van Professor Cat's vinylcollectie verlieten wij even later voldaan de eerste van hopelijk nog vele edities van RootShakaBoem!