Jahmbassador Hi-Fi: 8.9 on the Richter dub scale

De stille hoop dat de hoofdact in Gent wat vroeger zou beginnen, werd al bij de ingang de kop ingedrukt: 22-1 Jahmbassador, 1-3 Dub Judah, 3-5 Young Warrior. Iedereen die wij kennen, vindt dat de dub- en reggaefeesten in het algemeen veel te laat op gang komen, en dit keer was ook iedereen er al voor middernacht. Een kleine 300 dubheads, voor de organisatoren allicht iets te weinig maar wel het ideale aantal voor de ruimte tussen de drie luidsprekermuren van Jahmbassador. Maar op Young Warrior was het dus wel bijna vier uur wachten. 

We wisten al dat België meespeelde in de Champions League van de dancehall, maar ook in de dub rukken we stilaan op naar de top. Met Ionyouth, Black Pearl en Jahmbassador beschikken we nu al over drie massieve dub sounds, gebouwd met veel liefde en vakmanschap. Jahmbassador pakte vorig jaar voor het eerst uit op het grote dubspektakel in het Brusselse Jubelpark, en bevestigde zaterdag in de Vooruit. Niet alleen de sound, warm & heavy, maar ook de selectie van Jahmbassador zelf, die mooi opbouwde van Sly & Robbie (Sponji reggae van Black Uhuru, Slavemaster van Gregory Isaacs, Fort Augustus van Junior Delgado, telkens in de langs mogelijke 12"-uitvoering, a- en b-side!), over Dub Factory naar sprankelende eigentijdse dub die wij niet onmiddellijk konden benoemen. Maar die zich wel consequent aan de rootskant van de dub situeerden, en niet Zion Train-gewijs overvloeiden in harde techno.

Jammer dat Jahmbassador de baan moest ruimen voor Dub Judah. Een übersympathieke rastaman, zeker, met het hart en het hoofd op de juiste plaats. Maar ook een man die zonder (producer) Adrian Sherwood nooit naam zou gemaakt hebben. Hij is het die de voodoodub van Dub Judah gecreëerd heeft, zoals we die trouwens binnenkort weer zullen horen op een nieuwe On U Sound release.

In de Vooruit presenteerde Dub Judah (naar wij vermoeden) hoofdzakelijk eigen riddims, die hij opsmukte met schor gescandeerde rastalyriek en melodica. Geen herkenbare tunes dus, een vrij kille, digitale sound en een rommelige playlist: wij hadden op dit uur liever het hoofdprogramma gezien.

Na Dub Judah was de goed opgebouwde set van Young Warrior een aangename verrassing.  Een korte begroeting, even stilstaan bij de slachtoffers van de natuurramp in Japan, en er dan meteen invliegen met Dennis Browns The World is Troubled, inclusief een fantastische dubversie. Veel beter had Shaka Junior niet kunnen beginnen.  Later hoorden we ook Gregory Isaacs, Freddie McGregor, Johnny Clarke, en Daweh Congo (het fantastische Iration), nummers die door de soundsystem van Jahmbassador stuk voor stuk klonken alsof je ze de eerste keer hoorde.

Naarmate de set van Young Warrior vorderde, werd het tempo opgevoerd, klonken de bassen dieper en luider en geraakte de man zelf meer en meer in trance, zoals we die we ook bij zijn vader, Jah Shaka, kunnen waarnemen.  De zoon lijkt dan ook als twee druppels water op zijn vader: een blik in zijn ogen alsof hij dwars door je heen kijkt, bewegend als een klauwende leeuw. Rond vijf uur begaven onze benen het gevecht met de vermoeidheid, maar de Vooruit daverde door. (Vizions/Jah Shakespear)