Cornell Campbell - Legend (Justice/Bertus)

Dit album biedt niet wat de promo belooft. Het mag dan al een 'collection of some of his best ever tracks' zijn, de meeste tunes zijn remakes van de originals, en die klonken bijna allemaal een stuk beter. Het is de achilleshiel van zowat alle reggaecompilaties: doordat de meeste artiesten hebben opgenomen in verschillende studio's en voor verschillende producers, krijg je haast nooit een volledig carrière-overzicht.

Op deze Legend (wat Cornell Campbell natuurlijk niet is, hoe graag ik hem ook hoor zingen) vind je alleen Natty dread in Greenwich Farm, The Gorgon en Dance in Greenwich Farm in de oorspronkelijke hituitvoering. Dat waren in de jaren '70 ook de grootste successen van Campbell, toen onder de vleugels van Bunny Lee. Ik vermoed dat alle 20 tracks afkomstig zijn van Bunny Lee (dat vertelt de promotekst er dan weer niet bij), dus ook de vele slappe versions van de klassiekers die de zanger maakte voor andere producers. Boxing wil ik horen in de fantastische Joe Gibbs-uitvoering. Stars was een single op Studio One. Pretty looks, Drifter of You don't care hoef ik helemaal niet te horen in de versie van Cornell Campbell, die nog zoveel andere mooie tunes heeft uitgebracht. 

Een album vol meezingers, jazeker. En Campbell zingt met zijn unieke kopstem nooit ondermaats, zoals we dat altijd van hem gewend zijn geweest. Maar hij verdient wel een mooier eerbetoon dan dit. Dance ina Greenwich Farm op Blood and Fire blijft tot nader order de beste (zij het lang niet volledige) Cornell Campbell collectie