'Back to foundation'-clash

Sinds enkele jaren wordt er geen Worldclash meer georganiseerd in New York. De formule leek wat uitgemolken en de promotoren kozen ervoor andere dingen te gaan doen en hadden blijkbaar niet voor een soort opvolging gezorgd. Blijkbaar werd er in alle stilte enkele jaren gewerkt aan een andere formule die zich wat meer de stijl van een internationaal tornooi aanmeet. De jaarlijkse selectie van een handvol sounds voor de worldclash werd dus uit de handen van één promotor gehouden en zo worden er in deze formule een 50-tal sounds wereldwijd betrokken gedurende bijna een jaar lang. De formule lijkt wat meer op eender welke andere internationale competitie maar het valt nog af te wachten of het wel degelijk de bravure van de vroegere worldclash gaat benaderen. Het valt immers op dat alle tot nu toe 'grote' namen opvallend afwezig blijven. Maar zoiets moet altijd opgebouwd worden natuurlijk en pioniers verdienen nog altijd krediet en de nodige kansen. Het tornooi kreeg dan ook toepasselijk 'Time to Shine' als baseline.

Op zaterdag 29 januari stapten 6 West-Europese sounds in Wuppertal in de kwartfinales. Het Duitse Warrior Sound met een pak clashervaring, uit Wuppertal zelf en het relatief onbekende Reggae Bash uit Stuttgart.  Frankrijk stuurt één van z'n helden Guiding Star en het volstrekt onbekende Fury Bass. Het ervaren Foundation Sound komt de honneurs voor Nederland waarnemen en het Hoeilaartse Ivory Sound verdedigt de Belgische driekleur, voor zolang we die nog hebben natuurlijk.

Veel sounds, wat op zich niet zo erg is, maar ook veel rondes. Achteraf bekeken misschien te veel of iets te lang. Een introductieronde van 10 minuten per sound en een tweede introductieronde waar je enkel nieuwe tunes verwacht wordt te spelen. Een singers-ronde van 15 minuten per sound. Nog een dj-ronde en de dub-fi-dub-finale.

In de introductieronde maakt vooral "the one man army" van Warrior Sound indruk met goede speeches en indrukwekkende selectie. Foundation doet het ook zeer goed en Reggae Bash blijkt toch geen kleintje te zijn en heeft duidelijk een fanbasis mee. De twee Franse sounds hebben het moeilijker door slecht verstaanbare MC's. Fury Bass heeft een groot "allo allo"-gehalte en mispakte zich volgens mij een beetje met een Aswad waar niemand op zat te wachten en Jacob van Guiding Star kan rekenen op iets beter Engels of patois maar blijft onverstaanbaar. Guiding star blijkt wel een sterke dubbox te hebben. Ivory stelde mij ietwat teleur in de eerste ronde. Een welliswaar goede mix maar weinig variatie en het klonk vooral allemaal een beetje dof. Een beetje een flashback naar hun clash met Sting-like-a-bee. Het publiek is duidelijk ook niet onder de indruk.

In de tweede ronde dropt Warrior Sound weer een bom maar haalt Scarra Muchi op het podium die wel een tikkeltje moeite doet voor Warrior zelf maar de andere sounds gerust laat, wat een gemiste kans was naar mijn mening. Slechts 2 sounds doen beroep op de mogelijkheid om in de tweede ronde een artiest op het podium op te voeren. Fury Bass speelt een slechte rond maar kan met de superjonge (10 jaar ofzo) artiest-in-wording toch nog indruk maken. De jonge Little Roy oogst enkele stevige forwards en wordt daarvoor ook door o.a. Foundation voor gehuldigd. Guiding Star komt vooral rommelig over, mede door de onverstaanbaarheid want hier en daar, als je het toch verstond, had hij wel een punt in zijn speech. Reggae Bash oogst succes met een indrukwekkende intro-custom van Busy, gevolgd door nog enkele customs, o.a. van Romain Virgo. Voor de rest redelijk droogjes in mijn ogen. Foundation speelt een eerder mindere ronde. Warrior sound speelt dus het beste volgens de regels, maar Ivory zorgt voor een verrassing en klinkt plots ook niet meer zo dof.

Ivory neemt in die tweede ronde een risico door de regels volledig aan hun laars te lappen. Er werd verwacht dat men nieuwe tunes zou spelen maar Ivory pakt uit met een killer early-dancehall-setje. Het publiek straft die "overtreding" niet af en andere sounds, vooral Foundation, hekelen een beetje stuntelig de overtreding. Ivory countert die raerae slim door te stellen dat iedereen zich een bad sound noemt, maar dat wanneer Ivory dan die houding waarmaakt, de andere sounds beginnen bleiren als kleine kinderen. Ook ineens een counter voor het verwijt dat Ivory een jonge sound is. Hun statement stopt niet en ze hekelen de customs. De speech van andere sounds dat Ivory kinderen zijn die mama's centjes opdoen, valt zo in het water want net customs worden omschreven als weggesmeten centen. Die kunnen immers na de clash niet echt meer dienen. Ivory neemt zo een redelijke unieke, gewaagde positie in. Ivory stelde ook dat de enige regel 'no playback' is. Een mening die op iets minder enthousiasme onthaald werd, denk ik. Het leverde hen alvast een nieuwe bijnaam op: outlaw sound.

Na de eerste twee rondes moeten er 2 sounds verdwijnen en de beide Franse sounds moeten het ontgelden. In de derde ronde verwacht men enkel "singers" en presentator Sultan van het Nederlandse Herb-a-lize-it voegt er fijntjes nog aan toe dat het publiek maar moet oordelen of 'overtreders' van de regels afgestraft moeten worden. Ik vond de 2 Duitse sounds het slechts spelen en flirten met het princiepe van de "singers"-ronde. Het respect voor de singers-ronde ligt in het publiek duidelijk hoger als voor de nieuwe-tunes-ronde want zowel Ivory als Foundation oogsten terecht het meeste waardering voor hun ronde. Ivory speelt eigenlijk de beste ronde.  De singers-ronde had bij momenten al wat weg van een dub-fi-dub met échte pareltjes maar blijkt echt wel moeilijk zowel voor het publiek als de sounds. Ik ben wel pro zo'n ronde, maar als die dan ook telkens 10 minuten zou duren, zou dat misschien de drive in de clash wat minder breken.

Bij de stemming komt het tot een herstemming tussen Reggae Bash en Ivory en dan geeft de grotere fanbase van Reggae Bash de doorslag. Spijtig want Ivory had gerust mogen doorgaan. De vierde ronde was er iets teveel aan naar mijn bescheiden mening maar het werd wel duidelijk wie er door zou gaan naar de finale. Warrior Sound en Foundation. De zeer agressieve houding van Warrior Sound tegenover Reggae Bash werpt zijn vruchten dus toch af. Risicovol want die strategie leverde enkele jaren geleden in de War inna East zowel Citylock als Warrior Sound zuur op.

De twee overblijvende sounds zijn sowieso zeker van hun ticket naar de halve finale in Amsterdam deze zomer, maar er kan maar één iemand met die kwartfinale-beker naar huis natuurlijk. In de dub-fi-dub wordt niet gestemd na elke tune, enkel op het einde. Foundation wint die dub-fi-dub in mijn ogen overtuigend. Even alles op een rijtje, voor zover ik kon volgen met de hulp van doorwinterde kenners. Vul gerust nog aan of corrigeer.

WS - Toots & the maytals
FS - Ken Booth
WS - Ken Booth
FS - John Holt + U-roy
WS - John Holt
FS - Larry Marshall
WS - Don Carlos
FS - Dawn Penn
WS - Barrington Levi (bom maar herkenbare Rodigan stijl)
FS - the Slickers
WS - Kiing Kong
FS - Anthony Red Rose (bom)
WS - Eek-a-mouse
FS - Robert French (?)
WS - Hopeton Lindo
FS - Tony Touch - Papa Kojak + Trinity + Philip Frasier

Over het algemeen een mooie clashavond al viel de vibe wel net iets te regelmatig stil. De singers-ronde is een mooie poging om het evenwicht tussen dancehalll en reggae wat meer te bewaken. Maar misschien moet die vroeger komen of moeten sounds die in hun setje meer als één rustigere tune kunnen verwerken meer aangemoedigd worden? Ondanks hun 'jonge' uitstraling zette Ivory mét veel respect voor de traditie, de foundation als het ware, een aardige prestatie neer. Ze hadden minstens de 3de en niet de 4de plek verdiend.

Volg alles op http://www.judgementsoundkillers.com/