Best of Wow Puvloff (Eigen Beheer)

Wie denkt dat ik WoW Puvloff niet ernstig neem (al was het maar vanwege die weirde naam), heeft het verkeerd voor. Alain De Coster (zoals hij heel banaal heet) is een leeftijdgenoot van mij, een man die ik al 30 jaar tegenkom in het reggaemilieu, een Beljam survivor van het eerste uur. Roots, dub of dancehall, hij geniet er nog altijd met volle teugen van. Hij staat daar, aan de rand van de dansvloer, wel wat raar te kijken en te zingen maar zo hebben wij Alain altijd gekend. Hij kan zich als rationele mens toch volledig overgeven aan de muziek, veel intenser dan de meesten onder ons. Hij houdt van reggae, met heel zijn hart en wezen.

Sinds een paar jaar creëert WoW Puvloff thuis dub, en die is al even maf en intrigerend als Alain zelf. Ik hoorde de eerste opnames tijdens de preselectie van Catch-a-Mic, de talentenjacht van Reggae Geel, waar ik waarschijnlijk de enige was die WoW Puvloff enige aandacht gunde. Het klonk allemaal nogal rommelig en zelfs dronken maar tegelijk hoorde ik de stem van een sjamaan, van een figuur die in andere culturen misschien wel vereerd zou worden als ziener of orakel. Maar dan een Vlaamse uitvoering natuurlijk, zonder toeters of bellen.

Die stem weerklinkt krachtiger en helderder dan ooit op een compilatie die Alain mij eind vorig jaar overhandigde als verjaardagsgeschenk. Lang niet op alle dertien tracks gelukkig want het blijft toch een behoorlijke opgave om naar WoW Puvloff te luisteren. Het lijkt eerder bidden wat hij doet, een beetje chanten misschien, in zijn geheel eigen, in zichzelf gekeerde style & fashion.

Maar het zijn toch vooral de dubs die mij boeien. In de verte herken ik klassieke riddims maar die worden haast onherkenbaar ingebed in een ruiker van barokke galmpjes, echo's en effectjes, duidelijk laag boven laag opgenomen, en van een heel ander kaliber dan zware steppers of roots, luchthartiger, kleurrijker, liever, mysterieuzer en mystieker.

Ik maak me geen enkele illusie over de reacties op WoW Puvloff. De meeste mensen, zelfs verstokte dubheads, zullen deze muziek absoluut niet te pruimen vinden. Voor mij is het ideale soundtrack voor bij mijn (schrijf)werk, dub from the heart die je af en toe goed luid zet omdat je plots helemaal in de riddim zit. En in het hoofd van Alain De Coster, wat op zich al een avontuur is.