
We zijn ondertussen de tel kwijtgeraakt hoe vaak Israel Vibration op Belgische bodem te zien was. En toch willen we er telkens weer bij zijn. Israel Vibration is namelijk één van de oudere groepen die nog steeds nieuwe albums uitbrengen en dat nieuwe materiaal ook effectief live spelen. Zo ook zaterdag in Petrol, waar verschillende nummers van het nog te verschijnen album Reggae Knights op de setllist stonden. Niet alle tunes konden de live test doorstaan, maar al bij al zette Israel Vibration toch weer een degelijke show neer.
En zo stonden we dus voor de derde keer in één week tijd in een donkere, rokerige zaal te wachten tot er iets bewoog op het podium. Een zeer aangenaam wachten trouwens, want de vrouwen van Lioness Rebelation legden de ene goede plaat na de andere op.
Omstreeks half elf verschenen de Roots Radics op het podium en na de obligate instrumentale intro zagen we ook Skelly en Wiss verschijnen. Zoals we dat gewoon zijn bij Israel Vibration wisselden beide heren met vaste regelmaat van positie. Skelly begon met Jammin' en Cantankerous (één van die nieuwe nummers die de live test niet doorstonden), waarna Wiss overnam met Get up and Go en Licks and Kicks. Deze afwisseling maakt dat een Israel Vibration live zelden verveelt. Enerzijds heb je de iets ruwere, en bij momenten zelfs schreeuwerige, stem van Skelly, anderzijds er de rustige, meer ingetogen Wiss. Die laatste kreeg enkele open doekjes voor zijn danspassen, op krukken, met dat schijnbaar o zo broze lichaam.
Veel nieuwe nummers dus maar ook werk van het vorige album Stamina: Far Beyond (waarin we de baslijn van Earl Zero's None Shall Escape The Judgement herkenden) en Gully Bank. Op klassiekers als Vulture, Same Song en Red Eyes was het dan ook wachten tot bij de bisnummers.
Was dit het beste optreden van Israel Vibration tot nog toe? Nee. We hebben ze al beter gezien. Maar slecht kan je hun optredens ook niet noemen, met dank aan de prima backing van Roots Radics. Al vinden we het wel een beetje jammer dat op een moment dat deze band in de VS terug in zijn originele formatie aan het toeren is (dus met Flabba Holt, Style Scott, Dwight Pinkney en T-Bird), we hier enkel Flabba Holt op het podium kregen. Al stonden deze Roots Radics in Petrol ook wel garant voor heerlijke versions (vooral Wiss liet de band dikwijls overschakelen op een portie vette rub-a-dub).
Meteen na het optreden ging Lioness Rebelation verder waar ze gestopt waren. De oude en nieuwere roots die door de boxen knalde zorgden er voor dat de massa niet meteen na het optreden afdroop maar skankend ter plekke bleef genieten.

Lag samen met Jah Shakespear aan de basis van Reggae.be; eerst als recensent en interviewer, en vanaf eind 2014 ook als hoofdredacteur. Verdeelt zijn tijd tussen zijn twee passies: muziek en Haile Selassie.
Nov 06, 2010