Reggae Geel 2010: meer humor en respect mag en kan

JB-sound opende vrijdag Reggae Geel met klasse. De selectie en vooral de uitzinnig enthousiaste MC deden menig bedrukt en vermoeid gezicht wegtrekken. Zo hoort een reggaefestival te beginnen. De Duitse sound Silly Walks trakteerde vlak daarna op een zeer kwalitatieve set, voor mij één van de beste van het weekend.  Ook de Belgische sounds lieten het beste van zichzelf zien. Beatstreet sound houdt al vele jaren in en rond Leuven de mensen bij de les en stond eindelijk eens op Geel. Ze nodigden iedereen uit voor de eerste editie van de Beljam Cup Clash maar een echte teaser hiervoor heb ik niet gehoord, of natuurlijk gemist. Groove Station en Silverbullit zijn beiden als sound redelijk jong maar de ervaring van de soundleden, voordat het dus Groove  Station en Silverbullit waren, is duidelijk en zorgde voor een beloftevolle kwaliteit.

Busy Signal stal de show. Hij speelde (op sound) ongeveer even lang als vorig jaar live op Feest in het Park, maar deed dat vorig jaar wel beter, voor slechts een handvol fans. Met een bomvolle tent liefhebbers had hij wellicht net ietsje meer kunnen geven. Movado stelde enorm teleur. Het is niet omdat veel mensen zijn dancehallhitjes kunnen meezingen dat hij zelf niets meer moet zingen, toch? Hij kreeg de tent niet zo stomend als we van hem zouden mogen verwachten. Movado is hype, Busy Signal kwaliteit. Hun gezamenlijke monsterhit 'Badman Place' werd bij mijn weten ook enkel door Busy geserveerd. Toch wel héél raar dat ze dat niet samen deden, nu ze voor het eerst samen op een podium stonden in Europa.Misschien mocht Busy Signal ook niet meer backstage? De security-lockdown is waarschijnlijk nog nooit zo straf geweest op Geel. Een zwaar imago hou je makkelijk hoog door het af te schermen natuurlijk.

Ondanks alle moeite die de organisatoren hadden gedaan om de Jamaicaanse topsound Stone Love te boeken in de originele en complete bezetting, stond de DJ er toch maar moederziel alleen te blinken. Ook hier had ik meer van verwacht en kon ik het niet opbrengen om tot het einde te blijven. Het getuigt van weinig respect voor het oudste reggaefestival van Europa. Wellicht uit verveling en frustratie heb ik hier en daar wat bad vibes gespot in de tent die avond. Ronduit zielig op Geel.  

Ik heb op zaterdag enorm genoten van King Johnny die er net zoals JB Sound (vrijdag dan) al vroeg op avond in slaagde om bij duizenden mensen een glimlach op het gezicht te toveren. Johnny eerde zowel Filip Kowlier als de Rupelsoldaten en kreeg een overduidelijk JA van de zaal op zijn vraag "Vinde golle da oek ni datter wa meer Nederlandstalige reggae mag gemaakt worden?".

Niet enkel de Jamaicaanse Stone Love, maar ook King Addies uit New York stond er met slechts één lid van de crew voor een nieuwsgierige massa. De decennialange ervaring kwam er bij Addies wel beter uit. Hij kon de massa blijkbaar beter boeien, en met een reeks dubplates van hiphop-sterren zoals The Fugees, Ol' Dirty Bastard (Wu-tang clan), Snoop Dogg en NAS deden ze menig soundboy in de zaal uit z'n dak gaan. Bij de nietsvermoedende massa ging dat hiphop-hapje er natuurlijk ook vlotjes in.

Op het hoofdpodium verbaasde Tarrus Riley wellicht menig oudere rootsliefhebber, ondersteund door de heerlijke band van Dean Fraser en verbluffende backing vocals.  Zelfde veelbelovende roots intro van Fraser op sax als eerder dit jaar in Gent  (A song en No no Jah Jah Children), dan de nyahbinghi van Lion Paw en vervolgens een wervelwind van hits en new roots tunes. Het concert in Gent leek iets strakker en gevarieerder maar dat is eigen aan festivals. Tarrus Riley had zijn plaats tussen de groten van de reggae niet gestolen.

Organisatorisch zette de organisatie weer enkele stappen vooruit. Het geluid in de dubcorner en de Bouncetent waren aangepast aan de capaciteit én populariteit van deze twee podia. Er mocht wel wat meer beweging zitten in de belichting in de Bounce-tent. Het vernieuwde ecobeleid pakte redelijk goed uit, en zou zonder regenbuien een nog properder festivalterrein opgeleverd hebben. De aanhouder wint. Mits een kleine uitbreiding van het permanente opkuisteam (zoals op Dour ook gespot), gaan we er nog wel geraken. Ook de sensibilisering van de mensenmassa over het achterlaten van afval kan strakker, zeker op de camping. Dat het mogelijk is bewijzen de grote plekken groen tussen de tenten hier en daar, die spijtig genoeg in schril contrast stonden met sommige andere vuile plekken. Het verbaast ons soms nog altijd dat mensen zagen over de prijzen op Geel. Ze zijn in onze ogen zeer scherp! Maar zagen zit er bij de gemiddelde Vlaming natuurlijk goed in, zelfs op een reggaefestival en zeker als er dingen veranderen blijkbaar. Ik dacht dat change hip was?

Twee variakes:

De Reggae.be-stand trok veel nieuwsgierigen en het doet ons deugd zoveel goede reacties te horen op alle initiatieven die het steeds groeiende team achter Reggae.be neemt. Zowel van oud als jong! Give thanx!
Het mobiele winkelkarretjes/soundsystem was er ook dit jaar weer bij. Heeft er iemand een idee hoeveel jaren die eigenlijk al meedraaien? Ze mogen hen nu toch eens gaan binnenlaten hé. Volgend jaar mag hij van mij openen...Van aan den inkom tot in de bouncetent ;-)