
Afgelopen zaterdag organiseerde het Cactus muziekcentrum in de Magdalenazaal te Brugge een interessante avond rond de boeiende evolutie binnen dubmuziek. Onder de passende titel Dub (R)evolution werden verschillende internationale deejay sets geserveerd van dubwize tot dubstep, na een lezing door Karel Michiels en de vertoning van 'Dub Echoes'. Onbetwist hoogtepunt was de sessie van het Engelse Dubkasm, waar we achteraf ook een gesprekje mee hadden.
We kwamen net op tijd aan om het duo uit Bristol te zien beginnen, waardoor we spijtig genoeg de voordracht van onze eigenste Karel Michiels, alias Jah Shakespear, en de documentaire 'Dub Echoes' van Bruno Natal (Soul Jazz Records) gemist hebben, maar ik had het geluk beide eerder te kunnen aanschouwen tijdens Jamweek in Leuven. Jah Shakespear is als ervaren journalist en auteur als het ware een levende reggae-encyclopedie en een must om te horen spreken, dit keer over de geschiedenis van ska en dub in het bijzonder. 'Dub Echoes' probeert aan de hand van uiteenlopende getuigenissen een beeld te schetsen van de invloed van dub op de hedendaagse muziek en is zeker ook een aanrader.
Dubkasm bestaat uit DJ Stryda, sinds een tiental jaar selector van het alom geprezen radioprogramma 'Sufferah's choice' op Passion Radio Bristol, en Digistep, die zich als producer hoofdzakelijk richt op het studiowerk van het gelijknamige label (Sufferah's Choice Recordings), maar op verplaatsing zijn verrijkende bijdrage levert door live saxofoon of melodica te spelen. Bij het openingsnummer was ik snel nog wat promomateriaal aan het verspreiden, de tweede plaat was alleszins meteen een voltreffer. We hoorden een schitterende tune waarin de melodie van 'Dreadlock the time is now' (the Gladiators) verwerkt zat, gevolgd door de originele versie van Rod Taylor's 'His Imperial Majesty' met bijhorende dub. Na raadpleging van het publiek draaide DJ Stryda vervolgens de volumeknop wat hoger en daarmee was de toon helemaal gezet voor ruim anderhalf uur roots and dub vibes van de bovenste plank. Muziek om op te reflecteren en te mediteren, om de woorden van Stryda te citeren. In tune!
Terwijl er live gemixte beelden geprojecteerd werden achter de draaitafel, schalmden moderne en herwerkte dub plates met loodzware ritmes en diepe bassen door de zeer degelijke geluidsinstallatie, al bekende Stryda achteraf dat hij toch liever - en begrijpelijk - op een echt soundsystem speelt. Aanvankelijk beperkte zijn kompaan zich tot subtiele geluidseffecten, maar vanaf het hoofdstuk 'Transform I' haalde Digistep zijn saxofoon boven om tot het einde van de show de riddims op virtuoze wijze op te luisteren met weergaloze solo's. Zijn melodica was hij naar eigen zeggen stomweg vergeten. 'Transform I', hun debuutalbum dat vorig jaar verscheen, is een sterk staaltje hedendaagse dub met Braziliaanse invloeden, als gevolg van hun nauwe connectie met de dubscène in Rio, waardoor ze een geheel eigen sound creëren. Vanop het album herkenden we onder meer de title track 'Transformai' (ingezongen door de Braziliaan Ras Bernardo), 'City Walls' (met Ras Addis) en 'From the foundation' (featuring Dub Judah). Onlangs verscheen ook de LP 'Transformed in dub', met dub versies van de meeste originele nummers.
Verder pakten ze nog uit met het eigen 'Babylon ambush', dat definitief werd afgemixt door Mark Iration, 'Twilight' van Dub Judah voor Creation Steppas, en enkele ellenlange versies van 'Moulding' (I Jah Man Levy). Terwijl Jah Shaka er volgens Stryda gewoonlijk negen speelt, hield Dubkasm het hier bij drie, maar die klonken prachtiger als ooit te voren dankzij de geniale saxuitvoering van Digistep! Wie bovendien het geluk had in de buurt van de Brugse lyrical twins MessenJah en Saimn-I tussen het publiek te staan, kreeg er nog spontane toastings bovenop! Het laatste nummer vatte in enkele woorden de boodschap van Rastafari samen, entitled 'Heavily protected by Jah love'.
Na de performance van Dubkasm was het de beurt aan Disrupt van het Duitse Jahtari-label, die bekend staat om zijn digitale dub(step) met typische computerspelgeluiden. Volgens Digistep, die duidelijk zelf onder de indruk was, werd dit live gemaakt met een kind of extra deluxe version of gameboy, wat wij vanuit de zaal jammer genoeg niet konden vaststellen. Het was opvallend dat de verkleinde Magdalenazaal haast volledig leeg liep, wat er toch op wijst dat er vooral roots reggae massive naar dit evenement afgezakt waren, maar het algemene rookverbod dat strikt gehandhaafd werd zat daar ongetwijfeld ook voor iets tussen. Een ander deel van het publiek strandde neer in de hippe chill-out, slechts een tiental meter van het podium verwijderd.
Toen DJ Stryda en Digistep na de showcase buiten een praatje kwamen slaan bleken ze aangenaam verrast te zijn dat er toch heel wat roots reggae lovers and true listeners of the show aanwezig waren, like Smoke, Iriedaili, Ionyouth en Kingstep. Ze vertelden ook enkele grappige anekdotes uit de Londense soundsystem scene, die blijkbaar toch soms kan ontaarden in een heuse soundclashsfeer, en deden enkele CD's en LP's van de hand. Nog even naar binnen om de Nederlander Nicon (Subway records) aan het werk te zien, maar zijn zware dubstep-beats gingen mijn petje op dat moment lichtjes te boven, en ik was duidelijk niet de enige. Ook de visuals werden er alsmaar heviger op . . .