Hoe Marley een merk wordt

Wat zou Bob hier zelf van gedacht hebben? Hij die zijn geld uitdeelde aan de sufferers in de getto's. Hij die Babylon consequent de mantel uitveegde. Hij die zong dat hij de sheriff had gedood, maar zeker niet zijn assistent. Hij zou het idee van een Marley-politie weglachen, denken wij. Hij zou het prachtig vinden dat zijn naam en zijn beeltenis overal in de wereld mensen inspireert en gelukkig maakt. Hij zou vinden dat hij al genoeg geld heeft verdiend met zijn muziek, en dat zijn erfenis niet thuishoort in het rijtje van commerciële global brands.

Maar daar zijn ze in het de familie blijkbaar niet mee eens. De verkoop van Marley-producten brengt Rita, Ziggy, Damian en co ieder jaar een kleine 4 miljoen dollar op, minder dan een tiende van de wereldwijde illegale omzet. 'We slaagden er niet in om de rechten op de merchandising doeltreffend te beheren,' zegt Rohan Marley, de vierde zoon van Bob, voormalige football-prof en sinds een jaar of tien de vaste levensgezel van Lauryn Hill. Daarom heeft de familie nu het Canadese Hilco Consumer Capital ingeschakeld, dat op korte termijn een zakencijfer belooft van 1 miljard dollar. En een strenge vervolging van alle inbreuken op het patentrecht. 'The world needs the Bob Marley police,' zegt Lorna Wainwright van Tuff Gong. Ze zullen veel werk hebben op de festivals.

In de praktijk zullen vooral de patentrechten op het nieuwe merk 'House of Marley' streng bewaakt worden. Een greep uit de producten die op stapel staan: rugzakken, briefpapier, hoofdtelefoons, muziekinstrumenten, restaurants en snowboards. Snowboards? Bob zou het uitgieren.

Rohan Marley legt er intussen wel de nadruk op dat merchandising niet de eerste prioriteit is van de familie. Hij vertelt liever over de biologische Marley Coffee die onder de naam van zijn vaders songtitels (Misty morning, One love...) op de markt komt. Wij zouden liever Marley Ganja kopen. Kaya, Easy skanking, Natural mystic... Mmm.