Riddim Clash 2009: Als 2 honden vechten om een been, lopen de Duitsers ermee heen

Mensen die het kunnen weten, vertellen me dat het niveau van de RiddimClash dit jaar bijzonder hoog lag, en dat wil ik graag geloven. Daarvoor hoefde Blackkat er zelfs niet bij te zijn. De Jamaicanen waren opgehouden in Japan (papierwerk niet in orde) maar ik heb ze geen minuut gemist. Wellicht hadden we iets meer nieuwe tunes gehoord in de finale, die nu toch gedomineerd werd door foundations tunes en Studio One. Wat mij, ouwe zak, dan natuurlijk weer goed uitkwam. Altijd geweten dat die riddims onsterfelijk waren.

Het is bijna middernacht als de laatste bussen en auto's uit België, Nederland, Frankrijk en Duitsland in Keulen arriveren. De Palladium zit goed vol, 3000 mensen schat ik, en de laatste support acts passeren de revue. Prima idee, om een aantal minder bekende sounds een kans te geven in '5 dubs to go', de ideale opwarmer ook voor de echte 'war' tussen de grote namen. Onze eigen Papa Pedro vergast het publiek op een setje snoeiharde dancehall, het Noorse (!) Manifest verrast met roots & culture. Deze voorcompetitie opent alleszins perspectieven voor eventuele schiftingsrondes in de verschillende landen. Eerst champion worden op de eigen homeground en daarna naar de Champions League: het zou de verbondenheid in de scene alleen maar groter maken.

Maar dan kondigt MC Bobby Konders de echte RiddimClash aan. Met dank aan het Duitse Riddim Magazine en de U-Club voor de organisatie.Er wordt geloot voor de volgorde, en de eerste ronde gaat van start, een studieronde. Iedere sound krijgt tien minuten maar er valt nog niemand af. Dee Buzz gooit meteen een dub plate in het strijdperk met lyrics die expliciet tegen Civalizee gericht zijn. Er zullen er nog veel volgen. De concurrentie koestert blijkbaar een diep ontzag voor Civalizee, als je hoort hoeveel geld er is uitgegeven aan dub plates over de royal sound.

Poison Dart steelt onmiddellijk mijn hart met een dub plate van Luciano ('Jah is my navigator' a cappella) en een stuk of wat klassieke riddims. Alles komt uit de laptop, en Poison Dart beschikt blijkbaar over genoeg sound files om de vocals en andere kanalen live te mixen. Zodat de essentiële dub plate lyrics nog beter uit de verf komen. Poison Dart is ook de enige sound die het durft om 10 minuten dezelfde riddim aan te houden, in de jaren '80 heel gebruikelijk maar tegenwoordig een zeldzaamheid, zeker als het om roots tunes gaat.

Tussendoor deelt Poison Dart de eerste sneer uit aan het afwezige Blackkat, 'a.k.a. Scary Kat'. De Jamaicanen moeten het vanavond in tal van dub plates en MC toespraken ontgelden. Een beetje zielig toch, jezelf op de borst kloppen tegenover iemand die er niet bij is. 

Civalizee richt zijn giftige pijlen van meet af aan op Poison Dart, 'Poison Fart' schampt Buda. Hij is niet blootsvoets (om medische redenen), wat later nog behoorlijk wat hilariteit zal opleveren. Civalizee serveert een heftige, agressieve eerste ronde en wint het publiek meteen voor zich. Goed, er zijn een paar honderd Belgen in de zaal maar 'bias' kun je die zeker niet noemen. En de anderen laten zich net zo goed meeslepen door Buda en co.

Nieuwsgierig zijn we vooral naar Shashamane uit Kenia, the African sound. De muziek staat op laptop, sommige dub plates zijn even straf als die van de concurrentie (Luciano, Mighty Diamonds, Half Pint half vals) maar er zit geen samenhang in de selectie. We vrezen dat we de eerste afvaller nu al kennen.

City Lock heeft ooit een clash verloren van Far West Crew en trapt af met een dub plate van Ken Parker. De MC spreekt het slechtste Engels van de avond, met een slecht Duits filmaccent. Maar ik geniet wel van de dub plate van 'Blessed', en van de stokoude riddims die City Lock erdoor jaagt.

'Ik denk dat wij de eerste ronde pakken,' komt Buda me in het oor fluisteren. Ik tip op Poison Dart. 'Samen met ons getipt als de finalisten voor de dub fi dub,' knipoogt Buda. Als Bobby Konders het publiek vraagt wie er in pole position ligt, is er geen twijfel: Civalizee heeft de studieronde gewonnen.

Dan wordt het menens. Dee Buzz doet het minder goed dan in de eerste ronde en de dub plates zijn al te zeer gefocust op Civalizee. Poison Dart evalueert met veel humor de anderen en spreekt zijn voorkeur uit voor een dub fi dub tegen Civalizee, omdat zij nu eenmaal de beste tunes spelen. Met een version van de 'War' riddim presenteren ze wat mij betreft de beste dub plate tot dan toe. Ik hoor Buju, Luciano en Demarco, en schitterend mixwerk via de laptop. Civalizee wordt uitgescholden voor iets met batty en pussy.

Civalizee reageert prompt met een nog wildere set dan in de eerste ronde, en het publiek gaat mee. Sizzla en Bounty Killa is de strafste combination die we al te horen kregen, en Major Lazer de strafste artiest. Als hype van het jaar niet te overtreffen, een wereldgoal om het zo te zeggen. Shashamane verrast alsnog met een mooie dub plates van Gyptian, Fantan Mojah, Shabba Ranks en Yellowman, maar dat zal niet volstaan om hen naar de volgende ronde te brengen.
Schitterend: '96° in the shade', een dub plate van Third World voor City Lock. Het gepronk met de schoenen om Buda te jennen, is wat flauw, maar Civalizee moet nu eenmaal 'gekilled' worden en 'fi dead' zijn. Mavado doet zijn duit in het zakje.

Ronde drie, zonder de Afrikanen. 'Ayo, tired of hearing Civalizee'. Is dat Milow die een dub plate heeft ingezongen tegen Civalizee? Dee Buzz beweert van wel, wij denken van niet. Maar wel een zeer maffe stoot, om de grootste Belgische hit van de voorbije jaren hier te brengen. Ook Richie Spice spuwt zijn gal uit over Civalizee, op de 'Blaze' riddim. De laatste dub plate die Dee Buzz oplegt is er eentje Sizzla. De mannen uit Mannheim zullen deze ronde niet overleven.
Poison Dart herhaalt zijn statement: we zouden beter meteen clashen met Civalizee. Maar toch ook weer zwaar uithalen naar de heersende kampioen, met vernederende opmerkingen en een reeks dub plates op de Tempo riddim., onder meer van Luciano en Bounty.

Sista Flex heeft een andere, nog minder verhullende outfit aangetrokken, en paradeert verleidelijk over het podium. Buda trekt zijn schoenen uit en vindt het nodig om uitgebreid te repliceren op de commentaren van de andere MC's. Er laten zich nu ook enkele boe-roepers horen. De harde, confronterende stijl van Buda valt niet bij iedereen in de smaak. Civalizee brengt misschien wel de hardste set van de avond, met Red Rat als hilarisch hoogtepunt, maar zeker niet de beste.
City Lock is de enige sound die vanavond soca inzet, met een Dub Plate van Maximum Stand, opnieuw een uithaal naar Civalizee, dat al eerder scoorde met deze artiest. Gelukkig lopen er in het Palladium genoeg kenners rond om me op dat soort subtiliteiten te wijzen. De andere sounds hebben de dvd's van Civalizee goed bestudeerd en proberen op alle mogelijke manieren weerwerk te bieden, als het even kan met dezelfde wapens.

Bij de jurering laten de boe-roepers zich opnieuw horen bij Civalizee maar de Belgen gaan toch door naar de vierde ronde, samen met Poison Dart en City Lock. 'Civalizee speelt altijd dezelfde dub plates' schreeuwt Poison Dart, en eerlijk: dat gevoel heb ik vanavond ook wel eens. Zo'n geweldige collectie en dan toch vaak alleen de top tunes. Enfin, ik ben ook deejay geweest. En wij moesten indertijd dan nog niet eens clashen. 'So much dub plates in the world,' zingt Damian Marley op de schitterende riddim van zijn vader, en ook Luciano doet er zijn ding mee. Daarna 'Easy dreadlock' ('Far I') met Buju en een unieke combination van Beenie Man en Shinehead. Poison Dart is meer dan ooit mijn favoriet.

Civalizee verliest opnieuw tijd met een lange preek van Buda (hij maakt zich vrolijk over 'the fat belly' van de zogenaamde rastaman van Poison Dart) maar krijgt the massive dan toch weer helemaal wakker met dub plates van Freddie McGregor, Shabba ('Jerusalem') en Simpleton & Chuck Wayne.

City Lock doet het almaar beter en pakt in deze ronde uit met roots ('Jah Jah city') en onversneden hiphop ('The Message'). Fresh!

Poison Dart gaat zeker naar de dub fi dub, oordeelt het publiek. Over de tweede finalist komt er geen unanimiteit, dus wordt besloten om een dub fi dub fi dub te doen, met z'n driëen dus. Wie eerst 6 punten binnenhaalt, wint de cup.
Posion Dart verknalt het meteen met een dub plate van Ken Parker. Een open doelkans voor Civalizee, dat een veel betere dub plate van Ken Parker in huis heeft, de winnende tune van vorig jaar namelijk, 'True true true'. Maar het eerste punt gaat naar City Lock voor Eek-A-Mouse op de Real Rock riddim. Ik volg het publiek.

Poison Dart: 'Promised land' met Dennis Brown, toch al 10 jaar dood.
Civalizee: 'Carry go bring come' met Justin Hines. Niet nieuw, wel fantastisch.
City Lock: 'Take it easy'. Ook een goede vondst!
Punt voor Poison Dart.
Poison Dart draait 'another tune that those motherfuckers can't find', opnieuw Dennis Brown. Civalizee slaat terug met 'Train to skaville' van The Ethiopians. Voor de zoveelste keer verbijt ik mijn onmacht: waarom krijgen we nooit meer dan 20" seconden te horen van die prachtige tunes? City Lock haalt een tweede punt binnen met 'Tonight'.
Alton Ellis zingt 'Breaking up' voor Poison Dart. Civalizee haalt een eerste punt binnen met Barrington Levy. City Lock verrast opnieuw met 'Ready or not'.
Tweede punt voor Poison Dart: 'Feel like jumping' met Marcia Griffiths. Civalizee heeft Marcia èn Bob Andy in het zalige 'Always together', en City Lock Max Romeo in 'War ina Babylon'. Ik weet het niet meer. Het is al na vijf uur.
Dennis Walks! Heb ik daar al ooit een dub plate van gehoord? Mooi van de Amerikanen. The Ethiopians met 'No baptism': hoe is het mogelijk? Goed gevonden van de Belgen. Culture met 'I'm not ashamed': schitterende zet van de Duitsers. Drie punten in de pocket.

Poison Dart heeft ook een Culture: 'Jah see dem ah come'. Civalizee probeert het met Alton Ellis: 'Rocksteady'. Maar het is opnieuw City Lock dat scoort, met Toots & The Maytals nog wel. 'Monkey man'.
Civalizee maakt nog twee tegendoelpunten met Dennis Brown & Garnett Silk (hoewel ik 'The loser' van City Lock nog sterker vond) en Barry Brown (hoewel ik opnieuw City Lock prefereerde met The Tamlins, en ook Poison Dart met Carlton Livingstone). Dan gaat het snel. Ik hoor Cornell Campbell, Sugar Minnot, alweer Dennis Brown (Poison Dart) en een onwaarschijnlijke combination van Dillinger en The Abyssinians op 'Declaration of rights' van City Lock. Poison Dart werpt nog op dat niet alle Abyssinians hebben meegezongen op de dub plate maar zijn protest kan niet meer baten. In de allerlaatste dub fi dub fi dub van de avond zet City Lock zijn ultieme joker in: 'No no no' van Dawn Penn, met een eerste zin (op de tonen van No no no) die aankomt als een mokerslag: 'Rest in peace.' We kijken naar elkaar en weten dat het over is. City Lock wint de RiddimClash. Als een Belgische en een Jamaicaanse hond vechten om één been, loopt een Deutsche Schweinehund ermee heen. Maar wel ruimschoots verdiend.

In jaren niet meer zo laat thuisgekomen en toch nog in topvorm: reggae music is the healing of the nation.