Ras Fire 50th Birthday Bash: don't be late & miss the date!

Dat is meteen het antwoord op de vraag waarom Ras Fire zijn 50ste verjaardagsfeest absoluut wilde vieren in de nacht van 26 op 27 september. Als waarachtige rastaman is hij doordrongen van de mystiek van de Ethiopische Orthodoxe Kerk. Rastafari heeft hem de kracht om te leven gegeven, om zijn lichamelijkheid te overstijgen en zijn geest te verheffen. Je zou voor minder dankbaar zijn. Daarom wil Ras Fire die oeroude symboliek en rituelen respecteren.

Zo stond het trouwens ook al in De Rasta Revelatie, het boek dat ik met zijn zegen heb geschreven. De (fictieve) moord op Ras Fire was zelfs het eerste punt waar we het samen over gehad hebben, nog voor ik aan het boek begonnen was. Nog sterker: toen ik het idee bij hem wou aankaarten, hoefde ik het niet eens uit te spreken. Ras Fire wist al hoe ik het wilde aanpakken voor de plot helemaal vast stond.

"Het ligt een beetje gevoelig," zei ik aarzelend. "Jouw personage, Ras Fire...euh...in de plot die ik heb bedacht...euh..."

Ik kende Ras Fire al jaren en toch vond ik het moeilijk om de woorden uit te spreken. De dood is in onze gesprekken nochtans nooit echt ver weg, door de conditie van Ras Fire. De geneeskunde heeft hem 30 jaar geleden al opgegeven. "U wordt nooit ouder dan 20 jaar, 25 misschien."

Ras Fire heeft een progressieve spierziekte. Zijn spierweefsel is nooit helemaal tot ontwikkeling gekomen en is op jonge leeftijd alweer beginnen aftakelen. De mensen die het krijgen en zich overgeven aan traditionele medische zorg halen zelden de dertig.

Ik vond het moeilijk om te zeggen dat Ras Fire zou sterven in het boek. OK, zijn personage, maar dat was wel helemaal op zijn huid geschreven. Terwijl ik aan het boek werkte had ik maar één man voor ogen, Aart Timmermans a.k.a. Ras Fire, de man die ik begin jaren '90 had leren kennen na een concert van Israel Vibration. Natural mystic natuurlijk, samen op bezoek bij ons beider favoriete groep (toen nog met Apple, en voor het eerst op toer in Europa), ook drie mannen met een fysiek tekort, ook authentieke rasta's met een onverwoestbare levenskracht. Het was een uitverkoren gezelschap, en het begin van een hechte vriendschap. Ik ken Ras Fire nu bijna 20 jaar en weinig mensen hebben mij een higher meditation gegeven dan Ras Fire, in alle opzichten.

Ik zou aan hem een wereldvriend verliezen. Waarom liet ik hem in het boek dan toch sterven? Correctie: het fictieve personage Ras Fire. Zo wilde het nu eenmaal het enige verzonnen gedeelte van het verhaal, de plot. Een eerder dunne plot volgens sommigen (toegegeven: zonder seks, serial killers en zwaarlijvige detectives), maar dat was ook maar een kapstok. Ik wilde de historie van rastafari schilderen, toegespitst op een rastaman die ik persoonlijk ken.

Ras Fire kent mij nog beter. Voor zijn superieure geest kan niemand zich verbergen. Ook een veeleisende geest trouwens, waar mensen wel eens op afknappen. Samenwerken met Ras Fire gebeurt bijna onvoorwaardelijk. Je doet wat hij zegt, zoals hij het wil, en dat draait ook altijd wonderwel goed uit. Ik heb hem op die manier een auto weten parkeren in een ruimte die ik als passagier veel te klein vond. De chauffeur echter volgde perfect zijn minutieuze aanwijzingen (beetje naar rechts, beetje naar links, beetje vooruit...) en ja hoor: de auto paste precies in het gaatje.

Als iemand zegt: Ras Fire heeft een plaat opgenomen, of Ras Fire heeft 300 tomatenplanten gezaaid, of Ras Fire heeft een huis gekocht in Jamaica, of Ras Fire heeft op de top van de Taj Mahal gestaan, dan is daar dus geen woord van gelogen. Fysiek was hij erbij, in de studio, in de serre, in Ocho Rios, in Indië, en daar gebeurde ook wat hij wilde.

Ras Fire wist dus al wat ik ging zeggen. Hij voelde mij al aankomen.
"Ik word vermoord. Dat is toch wat je bedoelt?"
"Euh, ja."
"Nou, dat had ik zelf ook al wel bedacht. Maar hoe gaat het dan verder?"

No nonsens, ook dat is Ras Fire. Vraag maar aan de muzikanten met wie hij door de jaren heen heeft samengewerkt. The Rightious Rockers, zijn eerste volwaardige reggaeband, later verspreid over Beef en United Sounds. Panache Culture, met wie hij al zo vaak heeft samengespeeld (ook in Trix!), check out YouTube. De Jamaicanen die met hem in de studio doken en op het podium stonden.

Ras Fire is zelf niet de beste zanger, zij het dat hij wel een uitzonderlijk stemgeluid heeft, hoog, kwetsbaar en breekbaar, zoals je van zo'n teer lijf kunt verwachten. Maar hij laat zich altijd goed omringen en hypnotiseert het publiek voor de rest met zijn bijzondere, hoogst charismatische verschijning. Ook in Jamaica, voor alle duidelijkheid.

In de studio toont zich pas echt de muzikale meester in Ras Fire. Het is alsof hij alles beter hoort en ziet, alsof hij de mogelijkheden van muzikanten en apparatuur als enige ten volle benut. Als je het mij vraagt, is Ras Fire een geweldige producer maar welke artiest is humble genoeg om hem daarin onvoorwaardelijk te volgen? Wie is bereid om zijn eigen ego opzij te schuiven en zich te onderwerpen aan de dominante persoonlijkheid van Ras Fire?

Ras Fire heeft tot dusver twee platen uitgebracht, de cd-single Dance with me (b-kant Not free) en het album Forward (met Rightious Rockers), zeven tracks met bijhorende dubs (gemixt in Grove Music Studio, Jamaica) op het Nederlandse Runn-label. Hij werkt momenteel aan zijn biografie, het ware verhaal achter de belevenissen van Ras Fire in De Rasta Revelatie.

Maar eerst nodigt hij iedereen uit op zijn vijftigste verjaardagsfeest.