Civalizee Foundation: "Als niet-kenner zijn soundsystems zoals olijven eten: Je moet het leren appreciëren!"

We beginnen met de basisvraag: Hoe is het bij jullie begonnen?

Buda: Eigenlijk was Civalizee (dat sprak je toen nog uit op z'n Belgisch!) een muziekgroep. Ik was de zanger, Jess de gitarist en Mr. Nuts van Het Geluidssysteem was de drummer. We hadden ook nog een paar andere leden, maar die zitten nu niet meer in de reggaescene. We speelden een soort reggaerock.
Jess: Dat was ongeveer in '97, '98.
Buda: We zijn gestopt rond 2000. Ik draaide al wel even, terwijl ik in de muziekgroep zat. Ik ging naar reggaeparty's waar sounds draaiden, daar leerde ik het allemaal kennen. Ik dacht: "Zoiets wil ik ook beginnen." De muziekgroep heette eigenlijk Les Clochards Civilizee, die naam was uitgevonden door Bram van Belle. We zijn dan met Civalizee Foundation (nog steeds op z'n Nederlands uitgesproken) begonnen als soundsystem in '99, maar we beginnen pas te tellen in 2000. In het begin speelden we gewoon na onze eigen optredens, Anouk (Sista Flex) kwam na de show altijd draaien met ons. Na een jaar werden we Civalizee (op z'n Engels) omdat we door hadden dat de Jamaicanen het niet op onze manier konden uitspreken. Bij onze eerste dubplates was ik een uur bezig met uit te leggen hoe ze het moesten zeggen! Ik was toen op vakantie geweest met mijn vriendin naar Trinidad en het was echt moeilijk om iets te cutten met de juiste naam. Nadien deden we nog enkele dubs via de telefoon en alles was op z'n Engels uitgesproken. We dachten: "Fuck it, dan is het maar Civalizee!"
In 2003 kwam Phanta erbij, omdat we een tweede DJ zochten naast Anouk. In 2006 zijn de Ragga Twins (King David en Snipaman) en King Johnny erbij gekomen. Voordat de Kings of Swing doorbraken waren de Ragga Twins altijd al met ons op stap. Ze zijn samen met King Johnny in de Kings of Swing gestapt omdat één van hun leden een jaar naar Azië ging. Wij zochten een tweede MC, ik was net vader geworden en wou iets minder hooi op mijn vork nemen, zo hebben we de Ragga Twins en King Johnny er "officieel" bijgenomen.

In het begin van Civalizee waren er ook andere mensen bij, zoals DJ Boss.

Flex: Eigenlijk een techno DJ.
Buda: Hij kon goed draaien, vooral drum 'n bass. We hadden ook nog twee anderen: DJ Dubs en DJ Bass.
Jess: Roel (Dubs) is gaan studeren in Nederland.
Buda: De andere is zijn interesse verloren. De rollen waren ook nog omgekeerd in het begin. Er is heel wat tijd over gegaan voor we door hadden wie wat ging doen.
Jess: Ik was MC...
Buda: We moesten een MC hebben en we moesten DJ's hebben. Ik wou DJ zijn want ik was het beu om frontman te zijn, dat was ik al bij Les Clochards Civilizee. Ik dacht: "Misschien kan Jess MC zijn?" Niet dus...
Jess: Dat heeft maar twee feestjes geduurd. Bij het eerste feestje was ik zo zat dat ik niet door had dat het slecht was. Tijdens het tweede feestje was ik minder zat en vond ik het helemaal niet meer leuk... Ik vroeg heel de tijd aan Matthias (Buda):"Wat moet ik zeggen?" "Sizzla!" zei hij dan, dus zei ik het ook. Ik was echt aan het sterven op het podium. Matthias leerde in die tijd een Jamaicaan kennen die wel MC kwaliteiten had. Hij kwam binnen en ik gaf hem direct de microfoon!
Buda: Hij heette MC Omar en heeft maar een paar feestjes met ons meegedaan. Ten eerste kon hij niet van Anouk haar achterste blijven en ten tweede moest hij veel werken, vooral in het weekend want hij was kok. Ik dacht toen: "Fuck it, ik zal het zelf wel doen!" Anouk ging draaien en Jess zou de platen kiezen.

Ging het vanaf dan allemaal naturel?

Buda: Nee, het "suckte" kei hard in het begin.
Jess: Echt wel. Wij begonnen liefst met knalharde ragga! Meestal openden we met iets van Burro Banton!
Buda: Onze favoriete schijf toen. Het is allemaal geleidelijk gekomen, iedere "dance" leerden we iets bij. Het ging elke keer een beetje beter, het was gewoon heel veel oefenen. Ik heb het altijd heel belangrijk gevonden dat we al van voor Civalizee goed overeenkwamen en goeie vrienden waren. Dat is het gewoon... als je geen vrienden bent geraak je nergens.
Flex: Ik kende jullie eigenlijk totaal niet, we zijn van de ene dag op de andere vrienden geworden.

In tegenstelling tot de meeste sounds hebben jullie een eigen, professionele studio, hoe is dat gekomen?

Flex: Dat komt eigenlijk door mijn papa. Hij heeft altijd studio's gehad, grote studio's, maar iedereen begon in die tijd pc's te kopen om zelf op te nemen. Hij besliste om dan toch zijn grote studio weg te doen en heeft dan met mij als drijfveer een studio gebouwd in de kelder. We hebben die nu vijf jaar. In het begin was de studio vooral bedoeld voor zijn eigen projecten, maar het was natuurlijk wel handig dat wij daar ineens onze dubplates konden opnemen. Ik mocht dat "engineeren", want mijn vader vond die dubs allemaal maar abstract. Hij was het gewoon om alles rustig te doen en het geluid perfect te regelen, maar bij dubplates gaat het allemaal heel snel. Er is geen soundcheck, je begint meteen. Ik vond het eigenlijk heel leuk dat ik de dubplates mocht doen, ik kon eindelijk eens "engineeren" in de studio! Jess en ik hadden boven in de huiskamer eigenlijk ook al een kleine studio, gewoon met protools. We deden de dubplates eerst daar, dan moesten de Jamaicanen de nummers opnemen met onze twee honden erbij. We hadden bijvoorbeeld Robert Lee uitgenodigd en hij wou heel graag dubplates doen. Het was echt leuk met hem, we hadden ook nog niet vaak Jamaicanen te slapen gelegd in onze huiskamer. Er gebeuren soms wel grappige dingen, Robert was op de zetel gaan slapen en had er niet beter op gevonden om het dekentje van Jack (één van de honden) te pakken. Hij was dus aan het slapen met de nest van Jack. We hebben toch maar niet gezegd dat het van de hond was, dat zou hij een beetje maf gevonden hebben.
De ene na de andere artiest kwam naar de huiskamer, maar na een tijdje was de studio af en konden we het wat meer professioneel aanpakken. Shinehead was naar de studio gekomen en had van Sergio een fles Hennessy (Cognac) gekregen.
King David: Hij moest dat hebben! Dat was de deal...
Flex: Inderdaad. Wij hadden nog maar net de studio, er was nieuw tapijt gelegd en hij morste de halve fles op de grond! Wij hebben toen gewoon gezegd: "Kuis het maar op." Jess is toen een emmer gaan halen en Shinehead heeft bij ons het tapijt geschrobd.
King David: Zalige verhalen om aan terug te denken: Robert Lee met een hondendekentje en Shinehead aan het kuisen!
Flex: Dat tapijt lag er nog maar een week en mijn vader wou het toch een beetje proper houden. Wij komen daar binnen met een bende Jamaicanen, die nemen het daar allemaal niet zo nauw mee.

Kan je dan een band opbouwen met die artiesten?

Flex: Met Robert Lee wel, omdat hij zo lang bij ons gebleven is. Bij de meeste artiesten is het maar heel kort, zij komen snel voor de show.
Jess: Frisco Kid en Admiral Tibet hebben nog bij ons in de huiskamer opgenomen, tot een kot in de nacht!
Buda: Ze namen 50 dubs op!
Jess: Frisco Kid was de "Lion Paw" aan het doen in onze living en stampte super hard op de grond. Hij riep dan: "Give me a lion paw!" en wij moesten daar allemaal staan met onze hand in de lucht, hij wou energie. Hij riep echt super hard! Op een bepaald moment stond onze onderbuur van 75 jaar voor de deur en vroeg: "Kan dat niet een beetje stiller?"
Flex: Wij hadden onze eigen dubplates toen nog niet eens gedaan! Het was een dubplatesessie voor verschillende sounds, 50 tunes in totaal. We moesten stoppen in het midden van de nacht, ook al wilden we graag alles ineens doen, zijn stem was ook op eigenlijk.
Buda: De sounds die de laatste dubs van Frisco Kid kregen waren "in 't zak gezet"... zijn stem was weg. We hebben toen ook de regel ingevoerd: maximum tien dubs per artiest.
Flex: De dag erna vroeg Frisco Kid een bol look waar hij een drankje mee maakte gemengd met citroen en sinaasappel. Tot een week erna rook ons hele appartement naar zijn adem!

Krijgen jullie soms slechte dubplates binnen?

Jess: Nee, wij hebben altijd goeie dubplates! Meestal toch... Je moet op je strepen staan.
Buda: Als onze naam of de riddim niet juist is vragen we wel of ze het opnieuw willen doen.
Jess: Van de 5 of 10% dat er iets misgelopen is, hebben we het 9 van de 10 terug kunnen rechtzetten.
Buda: Je kan dat vaak nog regelen in de mix. Soms klinkt het echt schraal, maar dan mixt Jess het en klinkt het ineens wel leuk. Er zijn een paar tunes die we niet kunnen spelen...
Jess: Omdat er bijvoorbeeld een gsm afgaat wanneer de zanger bezig is.
Buda: Of Mr. Vegas die zo vals zingt dat je het zelfs niet met autotune kan rechtzetten! We hadden die dub gecut voor de clash tegen Ricky Trooper, maar konden hem niet spelen.
Jess: Het voordeel is dat we meestal een goed contact hebben met de artiest of rechtstreeks met de mensen die in de studio werken. Er zitten geen 37 personen tussen, want dan krijg je mankementen.

Zijn er artiesten die jullie nog niet hebben, maar wel willen?

King David: Glenn Washington?
Buda: Er zijn hopen artiesten die we nog niet hebben.
Jess: Ini Kamoze...
Flex: Die wil ik ook wel hebben!
Buda: Het is oneindig...
Flex: Je kan niet alles op dubplate hebben, je kan ook de plaatjes draaien.
Buda: Ik heb pas later beseft dat je niet alles op dubplate moet hebben, soms is de '45 toffer. In de clash kan je die tune natuurlijk niet spelen, maar je kan er wel een dance mee "buzzen". Vroeger wou ik alles op dubplate hebben, het besef kwam pas later!

Jullie zijn in een stroomversnelling terecht gekomen en wonnen vorig jaar de Riddimclash, hoe is die aanloop verlopen?

Jess: Dat was een aanloop van 8 jaar... maar eigenlijk is het begonnen met de Benelux Cup Clash in 2005.
Buda: Bij die clash zijn er eigenlijk "waves" ontstaan naar het buitenland, vooral in Duitsland. Mensen hadden zoiets van: "We zullen Civalizee eens beluisteren, het is niet slecht maar er is nog werk aan." Er waren toen een paar mensen die ons in het buitenland hebben uitgenodigd en ons hebben gesteund.
King David: Dat jaar hebben we ook voor het eerst op Summerjam gespeeld.
Buda: Ik denk dat dat cruciaal was. We mochten spelen in de U-Club tent. De U-Club was en is één van de grootste reggaeclubs in Europa. We speelden gratis op Summerjam, het was een eer en we konden promotie maken voor onze sound. Verschillende soundsystems vonden ons wel goed, de U-Club nodigde ons uit om in de club te komen spelen. Het bleek dan dat zij ook de promotie van de Riddim Clash doen. Die mensen hebben ons altijd goed gesteund, zo'n mensen heb je nodig. Riddim Magazine is eigenlijk hetzelfde... Als zij een interview met ons doen of een cd met een dubplatemix bij het tijdschrift geven is dat super goeie promotie voor ons, het is het grootste reggaemagazine van Europa. Je bereikt zo veel meer mensen dan met een mix die je kan downloaden.

Waarom heeft Civalizee de Riddim Clash van 2008 gewonnen?

(Iedereen is stil)
Flex: Onze bussen! (Iedereen lacht)
Buda: Het is gewoon geluk hebben. Het was niet zeker dat we gingen winnen, we hadden er alleen wel heel veel werk ingestoken. We wilden heel graag winnen... Dit jaar is dat minder belangrijk, als we maar goed spelen. Vorig jaar dachten we: "Als we nu winnen, komen we wel op een hoger level. Wie heeft de Riddim Clash al gewonnen? Dat zijn nog niet zoveel sounds. De clash wordt ook heel druk beluisterd, als we die winnen gaat het heel goed zijn voor onze sound."

Hoe verloopt die voorbereiding?

Buda: Ideeën. Jess en ik brainstormen ons kapot over artiesten en riddims.
Jess: We zingen vaak liedjes...De beste ideeën komen op café, als je wat gedronken hebt.
Buda: Of soms ook niet...Soms heb je een zalig idee om 3u 's nachts, de volgende ochtend is het toch niet meer zo fantastisch. We wilden de Riddim Clash echt winnen vorig jaar... Dit jaar willen we gewoon goed spelen, het is heel moeilijk om de clash twee jaar achter elkaar te winnen. Het hoeft niet echt, maar het zou wel plezant zijn!
Jess: We hebben ondertussen ook een dubplatebox waar we mee kunnen afkomen, we moeten geen 100 nieuwe tunes meer cutten.
Buda: Dat hadden we eigenlijk ook al bij de clash tegen Trooper. We wilden die heel graag doen omdat hij toch één van de grootste selectors is. We moesten niet winnen, het was een eer om tegen hem te clashen. We zijn erheen gegaan met onze dubbox, zonder veel tunes bij te cutten. Tegen onze eigen verwachtingen in ging het vrij gemakkelijk... Misschien gaat dat op de Riddim Clash dit jaar ook zo zijn? Misschien moeten we heel hard strijden om te winnen? Je kan niet alles winnen, ik denk dat het voor ons ook tijd is om iets te verliezen...Iedereen moet dat eens meemaken. Het hoort bij je groei, je moet dat kunnen ombuigen in iets positief. Als we dit jaar verliezen, maar we hebben wel goed gespeeld dan is dat ook een ervaring.
Jess: We gaan voor de nieuwe ervaring, we zijn het beu om altijd te winnen! (iedereen lacht)
Buda: Het zou gewoon tof zijn als het een spannende clash is in plaats van te winnen op een gebroken been. (Letterlijk: Buda's voet zit in gips na een werkongeval)

Hoe is het om te draaien in heel Europa?

Jess: Er is niet veel verschil met in België draaien.
Flex: Soms wel!
Jess: Het is niet zo dat je ineens op super locaties komt waar 1000 man staat te wachten...
Buda: Soms is het super graaf, soms is het een zaal voor 1000 man en staan er 20. Je komt alles tegen, net zoals je in België alles tegenkomt. Het grote verschil is dat je heel veel onderweg bent. Als Jess, Flex en ik weg zijn maken we wel eens ruzie...Je moet soms op drie dagen in drie verschillende landen spelen, dan slaap je heel weinig en zit je heel de tijd op elkaar te kijken.
Jess: Er wordt soms wel eens met een cd map gegooid!
Buda: Denk maar aan die documentaire van Metallica, Some kind of monster... Zij hebben er een psychiater moeten bijhalen omdat ze elkaars kop niet meer konden zien!
Flex: In "den dance" is het altijd terug opgelost. Als we moeten draaien zijn we terug vrienden.

Favoriete landen om te draaien?

Jess: Italië voor het eten! (Iedereen is akkoord) Finland heeft ook een hele toffe massive, ze kennen daar heel veel van reggae.
Buda: Duitsland is ook altijd tof, maar dat weet iedereen.

Vreemde plekken?

Jess: Oostenrijk.
Buda: We hebben in het dorp van Fritzel gespeeld... tijdens zijn proces dan nog! Er waren geen hotels meer vrij...
Jess: We hadden ook een rare ervaring met de tourmanager in Zwitserland.
Buda: We kwamen van Italië en moesten naar Zwitserland. In Rome moesten we het vliegtuig naar Genève nemen. De tourmanager had gezegd dat er die dag maar één vlucht was van Rome naar Genève en dat we gewoon naar de balie moesten gaan met ons paspoort. We kwamen daar aan en er waren 5 vluchten naar Genève...Wij zijn aan elk loket gaan staan met ons paspoort en zijn daar drie uur mee bezig geweest, hoewel we niks geslapen hadden en hoopten om te kunnen rusten op het vliegveld. Niemand vond onze naam terug bij de vluchten. Toen begon het te dagen: "Is er meer dan één vliegveld in Rome?" Onze tourmanager had zich vergist en we zaten verkeerd. We hadden nog anderhalf uur voor we moesten opstijgen en zijn met de taxi naar het andere vliegveld gereden. Het was super druk want er was een mega optocht in Rome! We zijn net op tijd op het vliegtuig gestapt... Wat wel leuk is aan Italië is dat ze in de zomer altijd feestjes geven op het strand, dat is echt tof. Je staat daar met je blote voeten in het zand en ziet 's morgens de zon opkomen... prachtig. Iedereen loopt daar dus op blote voeten!
Jess: Jij doet dat altijd! Buda doet overal in Europa zijn schoenen uit.
Buda: Ze vragen dat meestal ook. Als we uit het vliegtuig komen en ze staan ons op te wachten is de eerste commentaar meestal:"Hey, gij hebt uw schoenen aan!"
We zijn momenteel één van de enige Belgische sounds die in het buitenland spelen, maar ik hoop -en ik denk dat we dat allemaal hopen- dat er nog veel Belgische sounds mogen volgen. We proberen er in het buitenland altijd de nadruk op te leggen, ook al is het misschien niet iets om heel fier op te zijn. We zijn van België en dat promoten we ook. Misschien is dat iets minder cool dan als Jamaicaan of Italiaan, maar we leggen het er altijd in. Promotors en fans gaan zo misschien kijken wat er nog meer in België gebeurt. We hebben een paar keer de kans gekregen om een andere sound mee naar het buitenland te nemen en dat deden we dan ook.

Wie vinden jullie de beloftevolle sounds in België?

Jess en Flex: High Grade.
Buda: Mystic Breeze ook.
Jess: Zeker en vast.
Flex: Chaka Chaka!
Buda: Persoonlijk kies ik voor Chaka Chaka, Silverbullet, High Grade, Mystic Breeze, Ivory, Jugglin' Discotheque, Uphill,...Ik kan eigenlijk alle Belgische sounds opnoemen.
Flex: Er zijn er veel die goed bezig zijn.
Buda: Papa Pedro...Je hebt genoeg sounds, ze moeten er gewoon durven uitspringen. Ik hoop dat we in de toekomst zoals de Duitsers en de Italianen een front van "big sounds" zullen hebben.

Jullie zijn veel onderweg, is dat nog te combineren met jullie privé-leven?

Flex: Voor onze honden is het soms wel moeilijk, we moeten altijd een oppas zoeken!
Buda: Voor mij is het soms echt zwaar. Ik ben eigenlijk van job veranderd voor Civalizee... Ik werkte in een fabriek en ben in de haven gaan werken omdat ik daar meer vrijheid krijg. Het is veel beter te combineren.
Jess: Soms moet je echt een week recupereren...
Buda: Het is puzzelen. In het weekend ben je altijd 's nacht wakker, door de week ben ik een family man voor mijn gezin.
Jess: Dat is zelfs zo als je in België gaat draaien, we drinken ook wel eens graag een pintje!
King Johnny: Als dat twee dagen achter elkaar tot 7u 's morgens is dan voel je dat wel.
Buda: Ik zit hier wel te klagen, maar als we een weekend niet moeten draaien ga ik gewoon naar een ander feestje!

Er is een jongere generatie die foundation leert kennen door jullie dubplates, hoe voelt dat?

Buda: Ik weet natuurlijk dat mensen onze dubplates meezingen, maar als ze daardoor ook nog de originals leren kennen is dat natuurlijk fantastisch. Als niemand weet wie Ken Parker is en wij draaien die en ze zoeken hem op dan is dat echt super...
King David: Dat geldt voor elke sound natuurlijk.
Buda: Wij leerden Ken Parker kennen door Downbeat.
King Johnny: High Grade en Mystic Breeze hebben ondertussen ook al wel wat foundation.
Buda: Wij luisterden vroeger naar een cassette van Mighty Crown en hoorden een fantastische dub, na lang zoeken kwamen we te weten dat het Robert Lee was. Zo zoek je verder.
Jess: Even later zat hij bij ons in de living!

De soundsystemscene is nog altijd meer een mannenwereld, hoe is dat voor jou, Flex?

Flex: Ik was ineens verzeild geraakt in dat wereldje en vond het allemaal tof. Veel mensen komen tegen me zeggen dat ze het cool vinden dat een vrouw draait.
Jess: Vroeger had je ook nog Lady Sanja.
Flex: Cinderella draaide ook toen. Het is natuurlijk wel plezant dat ik mag meedoen en dat iedereen mij serieus neemt!
Jess: Er is toch niet veel verschil tussen een vrouw en een man?
Buda: Voor mensen is het leuker om te kijken naar een vrouw achter de draaitafels.
Flex: Het is allemaal toevallig gekomen. Ik heb nooit de bedoeling gehad om als voorbeeld te dienen voor vrouwen, als mensen dat zo willen zien is dat tof en wil ik ze wel representen!
King Johnny: Sentinel heeft natuurlijk ook een vrouw...
Flex: Inderdaad. Ik was ook niet de eerste natuurlijk.
Buda: We draaien trouwens even lang als Sentinel!
Jess: We spelen het vrouwelijke aspect soms wel uit in een clash, niet overdreven, maar je krijgt zeker iets te horen rond Flex, dus moet je voorbereid zijn. Het is hetzelfde met de blote voeten van Matthias. Je begint er natuurlijk niet bewust aan als vrouw, zo word je geboren! Flex: Ik vind het wel cool dat ik mag meedoen...
Jess: De onderdrukking van de vrouw is voorbij! Wij zijn een geëmancipeerde sound, we ontdekken onze vrouwelijke kant dankzij Anouk. (Iedereen lacht)

Hoge bomen vangen veel wind, komt negatieve commentaar aan jullie hart?

Jess: Hoe meer je in the picture staat, hoe meer mensen je voor de borst stoot.
Buda: Ik denk dat het een bevestiging is dat je goed bezig bent. Als niemand over je spreekt, zowel goed als slecht, denk ik niet dat je goed bezig bent.
Jess: Het kan ons niet echt iets schelen...Als je al acht jaar bezig bent en je daar nog zorgen over moet maken...
Flex: Ik denk dat andere mensen er harder mee bezig zijn dan wij.
Jess: Ofwel wordt je zelf zuur ofwel trek je het jezelf niet aan en doe je extra je best. Keep the hate coming... Af en toe hebben we nieuwe haters nodig om in actie te schieten, nieuwe haters: wees welkom!
King David: Niet anoniem!
Buda: CV's kunnen gestuurd worden naar [email protected], met motivatiebrief! (iedereen lacht)

Hebben jullie zelf een groot voorbeeld?

King David: Dat is voor iedereen iemand anders.
Buda: Voor mij zijn dat Rodigan, Mighty Crown en Kilimanjaro. In België zijn het Boombastic, Back 2 Bass, Bass Culture en Far West.
King Johnny: Ik heb me eigenlijk vooral met België bezig gehouden, internationaal ken ik er niet zoveel van. In België waren het dezelfde als Buda.
Jess: Bij mij waren het lokaal dezelfde sounds, Overproof hoorde er ook nog bij. Far West was diegene die het meeste organiseerde. Internationaal kies ik voor Supersonic, ik was onder de indruk van de clash tegen Soundquake. Daarvoor waren er ook Rodigan en Mighty Crown, maar Supersonic was de eerste waarmee ik me kon identificeren. Het zijn twee witte mannekes die heel straf uit de hoek kwamen. Sentinel ook natuurlijk...
Buda: Toen wij de Benelux Cup Clash wonnen, won Sentinel de World Clash. Het was wel cool om te zien dat een Europeaan dat kon winnen, Duitsland was ook niet zo ver van ons. We dachten: "Er is nog hoop voor blanke mensen uit Europa in de scene."
King David: Mijn voorbeelden waren ook Mighty Crown en Supersonic. Hier in België was het Far west. Ik ging in die tijd zelf nog naar party's van Civalizee, dus zij waren ook een voorbeeld voor ik er zelf bij zat.
Flex: Toen ik erbij kwam kende ik er niet zoveel van, ik kende alleen Far West. Ik vond het vooral tof dat ik als meisje eens goed kon gaan dansen op ragga, ik was nog niet echt bezig met reggae. Internationaal was ik naar Summerjam gegaan en had daar Rodigan gezien, die toen toch ook al redelijk oud was. Ik vond dat wel cool, hij mashte de tent! Achteraf heb ik pas de andere sounds beter leren kennen. Back 2 Bass heb ik zelfs niet meer meegemaakt, daar was ik juist de laat voor.
King David: Back 2 Bass op de radio heeft voor mij ook heel veel gedaan.
Buda: In het begin haatte ik eigenlijk soundsystems! Ik kon er niet tegen dat die MC door de platen brulde. Ik had zoiets van: "Houd uw bakkes en laat die plaat uitspelen, ik wil ze helemaal horen!" Voor je begrijpt hoe het werkt is een soundsystem echt degoutant. Als niet-kenner is het zoals olijven eten, je moet het leren appreciëren. Ik dacht in het begin altijd: "Mannekes, jullie zijn slecht bezig!"
Flex: Als er nu een sound is zonder MC vinden we het saai!
Jess: Als je iemand van buiten de reggae meeneemt naar een party is dat altijd de eerste commentaar: "Die gast met de micro is irritant." Veel mensen verstaan het ook niet.
Buda: Ik vind dat ik zelf nog redelijk verstaanbaar praat, maar als mensen vertellen dat ze een MC irritant vinden en niet verstaan, begrijp ik dat volledig. Ik was vroeger ook zo, ik begreep het niet.

Jullie hebben al veel bereikt, wat is het volgende doel?

Buda: Pukkelpop.
Jess: Werchter.
King David: Zeker qua festivals.
Buda: Als ik naar de toekomst kijk denk ik dat we zeker blijven clashen, we vinden dat heel plezant. We doen dat al, dus dat is geen toekomst meer.
Flex: We willen ook heel graag een riddim uitbrengen.
Buda: We zijn er al lang mee bezig, maar het wordt altijd op de baan geschoven omdat we weer iets anders hebben zoals een clash waar we tijd in moeten steken. De riddim komt er wel, hij is al ingespeeld door muzikanten en er zijn al contacten gelegd met artiesten.
Mijn droom is wel om op grote festivals zoals Pukkelpop en Werchter te kunnen spelen, misschien blijft het een droom, misschien moeten we ons aanpassen om daar te kunnen spelen. Of we dat doen of niet, zal de toekomst uitwijzen.
King David: We willen ook party's geven op iets grotere schaal, zoals binnenkort in Petrol.

King Johnny heeft ook een soloproject: Johnny den Artiest, wat houdt dat in?

King Johnny: Ik maak of gebruik riddims en heb zo dingen uitgewisseld met ONESTY en ook Sista Flex heeft een nummer ingezongen. Je moet hard werken om artiesten op je riddim te krijgen en dat was toch niet echt mijn stiel. Toen autotune (stemvervorming n.v.d.r.) uitkwam wou ik zelf eens proberen een nummer uit te brengen. Ik was al langer bezig met enkele nummers, Nederlandstalige reggae. Via myspace is het tegenwoordig heel gemakkelijk om muziek aan de man te brengen. In het begin deed ik dat anoniem, niemand kende mij als Johnny den Artiest. Ik heb niet ongelooflijk veel ambitie...
Jess: Je hebt toch fans?
King Johnny: Ja, dat wel, ik ben blij met wat ik bereik met de kleine optredens.

Flex, jij bent de tweede met een soloproject, Sista Flex, vertel?

Flex: Ik begon liedjes te maken en wou een groep hebben. Mijn vader speelt heel goed gitaar dus besloot ik met hem samen te werken. Ik luister ook naar heel veel verschillende muziek, ik beperk me niet tot reggae. Doordat mijn vader de studio had was het wel gemakkelijker om nummers in elkaar te steken. Ik wou optredens doen en heb ons groepje ingeschreven voor de Rockrally van Edegem, die we dan ook gewonnen hebben. Nu moeten we veel spelen en doen binnenkort mee met Humo's Rock Rally.
King Johnny: Jij wint dat op je sokken!
Flex: Ik doe dat gewoon heel graag... Thuis op mijn gitaar nummers schrijven. In de toekomst ga ik dit combineren met Civalizee. Het is wat ik het liefst doe, gaan draaien langs de ene kant en optreden langs de andere kant. Het zit ook in de familie. 26 september spelen we in park Spoor Noord, dat gaat heel tof worden!

Nog iets te zeggen?

Jess: Ik wil nog even alle mensen bedanken die ons de afgelopen 9 jaar gesteund hebben. Volgend jaar 10 jaar Civalizee: Big Party.
Flex: We missen ook een lid, Greg (beter bekend als Snipaman), die voor zijn werk een jaar naar Zwitserland moet.
Buda: Hopelijk gaan we hem een paar keer zien.
Allemaal: Big Up Greg!
King David: We zijn allemaal reggaeliefhebbers en doen dit nog altijd omdat we van reggae houden.
Buda: We zijn eigenlijk muziekliefhebbers, niet enkel reggaeliefhebbers. Er is maar één soort muziek en dat is goeie muziek. Tegenwoordig draaien we soms ook hiphop of rock, zoals op Reggae Geel. Ik vind dat het moet kunnen. Als je in Jamaica naar een party gaat draaien ze zelfs Céline Dion en Whitney Houston...
Jess: Die vind ik wel niet goed...
Buda: Ik wil gewoon even meegeven dat er maar één soort muziek is die we draaien: goeie muziek.