Busy Signal doet het goed op een fout podium

Naast Tarrus Riley en Etana, nieuwe en populaire roots-artiesten, hoopte menig liefhebber ook op danshallsterren zoals Busy Signal of Serani op een podium van Reggae Geel. De vernieuwing in de line-up bleef echter wederom beperkt en wanneer één van voornoemden dan op een podium staat op een ander Belgisch festival, zijn we verplicht dit eens te gaan checken.

Het festival

Feest in het Park heeft een traditie om telkens zowel hiphop als reggae te programmeren, te midden van een typisch Vlaamse festivalprogrammatie die recht uit de stubru-lijstjes komt. Als we eerlijk zijn, zou FihP maar gewoon één van die 100 andere festivals in het Vlaamse landschap zijn, wanneer ze geen topartiesten uit genres zoals hiphop en reggae zouden programmeren. Ik herinner me nog m'n eerste keer Sizzla, op FihP enkele jaren geleden! Vandaag staat een topartiest zoals Busy Signal er om de eer van de reggae te verdedigen, Roots Manuva heeft dezelfde verantwoordelijkheid voor de hiphop. Ervoor en erna staan Lady Linn, Lamp, Arsenal e.d. geprogrammeerd.

Reggaetime

Busy Signal doet wat je van hem kan verwachten. Hij speelt zijn hits, alsook diegene die hij met Mavado heeft, op een sublieme manier. Dat Busy Mavado kan zingen, verbaast wel enkele mensen. Een honderdtal fans leven zich uit en de rest van de halfgevulde tent kijkt vol verbijstering en duidelijk ook bewondering.

Tussen z'n bekendere songs speelt Busy waarachtig een cover van Phill Collins ('One More Nigh't) en een eigen reggaeversie van 'Nightshif't, een jaren 80-hit van de Commodores. De fans weten het niet zo goed meer, maar het publiek kan schijnbaar wel beter mee wiebelen op deze tunes, en deels meezingen. Samen met de rootsnummers (bv. Trading Places op de Nylon riddim) creëren de tunes een rustig momen voor de fans en een toegankelijk moment voor de toeschouwers die nog nooit van Busy gehoord hebben.

Net als hij de tent lijkt in te pakken met een Michael Jackson tribute, zit er blijkbaar een haar in de boter. Ofwel had hij er zelf geen zin meer in, ofwel was het genoeg geweest voor de organisatoren. Boem klets bang. Gedaan. Zelfs geen bis-nummers of geen speech van de artiest. Heel raar, want volgens de schema's had hij nog een kwartier moeten spelen.

Gelukkig heeft Busy Signal een groot deel van de nummers die we verwachtten overtuigend gebracht: 'Step out', 'Badman place', 'Full clip' (met Mavado) en de daggeringtunes 'Wine pon die edge', 'Up in her belly' en 'Tic toc', wat al redelijk hiphop klonk). Ook enkele van de Daseca-producties passeerden de revue: 'These are the days', 'Unknown number' en 'Jail'.

Met de enorm gesmaakte Baddaz-riddim en redelijk gemakkelijke chorus van 'Hustling' speelde Busy Signal zowat het populairste uit de dancehall van het moment en dat zag en hoorde je aan het publiek. We misten wel enkele cruciale nummers zoals 'High Grade', 'Money Tree', zijn nummer op de Can't believe it riddim en 'Can't let you go', maar vermoedelijk hadden we die nog wel gekregen, moest de show niet zo abrupt gestopt zijn.

Hiphoptime

Ik ben geen fervente aanhanger maar deze Britse hiphop kan ik zeker wel smaken. In tegenstelling tot het Amerikaanse origineel leggen de Britten van Roots Manuva net iets meer verfijning in hun versie van hiphop. Bij Roots Manuva komt de muziek eerder op de eerste plek, en niet zozeer de zang (het rappen), ook al is ook dat rappen (in het Engels ipv het Amerikaans) wel een verademing in het genre als je het mij vraagt. Toch treedt de muziek meer op het voorplan, het is dan ook verfijnder en gewaagder dan wat we van de meeste Amerikaanse producers gewend zijn.

In Londen broeide er altijd al een aparte en unieke muziekproductie-haard. Het was dan ook storend dat bij Roots Manuva de stemmen er veel beter doorkwamen dan de muziek en dat het bij Busy Signal net andersom was. Misschien hadden de geluidstechniekers de fiches verwisseld? Of ik ken er natuurlijk niets van. De stemmen verdrongen een beetje de muziek bij Roots Manuva en bij Busy Signal kwam vooral de stem er niet door zoals het hoort, en dat lag zeker niet aan de kwaliteit van Busy's stem. Die klonk zoals we gewoon zijn. Ik vrees dus dat ook de hiphopfans die voor Roots Manuva kwamen er meer van verwacht hadden. Roots Manuva trok de tent even vol (of leeg) als Busy Signal, maar de sfeer zat er bij Busy toch net iets meer in.

Tiptime

Voor zowel Roots Manuva als Busy Signal was er een technisch mankement, daar kan gemakkelijk iets aan gedaan worden. De ene artiest moet het nu éénmaal meer hebben van de muziek als van de stem, dat geldt voor alle artiesten en is met knopjes te regelen. Het gaat tenslotte enkel over het volume van die twee onderdelen van een act.

Iets anders is de programmatie. Voor beide artiesten is een héél specifiek publiek en zijn er gemakkelijk 5 keer meer fans en kenners te lokken. Alleen betaalde men nu teveel voor die ene artiest. Hadden ze op vrijdag 2 hiphop-artiesten van dat kaliber gezet, en op zaterdg 2 reggae-artiesten,dan hadden ze gemakkelijk elke dag 5 keer meer fans en kenners van het betrokken genre gehad en was de sfeer ook veel beter geweest.