Groove Station: "Ik denk dat voor elke soundsystem Reggae Geel het hoogtepunt is."

Jullie zijn nog een vrij jonge sound, vertel eens?
Fireman: We zijn in januari 2008 als Groove Station begonnen, anderhalf jaar geleden dus. In dat opzicht zijn we nog jong, maar er gaat eigenlijk al een hele geschiedenis aan vooraf.

Vertel...
Bramma: Ongeveer acht jaar geleden heb ik samen met Ruben, die zich moet verontschuldigen, de soundsystem Skylarkin' opgericht. In 2006 ben ik uit dat collectief gestapt na onderlinge meningsverschillen. Ik heb toen beslist om mijn eigen weg te gaan.

Fireman, jij zat ook bij Skylarkin'?
Fireman: Toen Bram besliste om Skylarkin' te verlaten kwam daar een plaatsje vrij. Ik kende de gasten toen al een hele tijd van op feestjes en dergelijke en we waren eigenlijk al min of meer bevriend met elkaar. Na Bram's vertrek zochten zij dus iemand om zijn plaats in te nemen en hebben ze bij mij aangeklopt. Voor hen een logische keuze vertelden ze me. Ik was in die tijd zelf al een tijdje bezig met reggae en vormde samen met wat jeugdvrienden een eigen sound, Crossfire Crew.

Altijd met reggae en dancehall bezig geweest?
Fireman: Neen eigenlijk niet. Zolang ik me kan herinneren ben ik altijd wel al in muziek geïnteresseerd geweest. Mijn ouders luisterden veel radio en zo pikte ik dat op. Aanvankelijk was dat meer hitparade muziek, en gouwe ouwe klassiekers natuurlijk. Toen ik een jaar of 15 was deed ik mijn eerste vakantiejob. Achteraf kocht ik dan met mijn centen een mengpaneel en een paar cd spelers, in die periode luisterde ik nog vooral techno en meer dancemuziek. Ik kende toen wel al Bob Marley, die cd stak in de collectie bij mijn ouders. Pas een 5 tal jaar later kwam ik echt in contact met reggae muziek. Ik begon naar feestjes te gaan met vrienden en luisterde naar The Bounce op Stu Bru. Die reggae muziek beviel me, heel erg zelfs, sindsdien heeft de reggaemicrobe me niet meer losgelaten. Op een gegeven moment gaf Jah Nick, een vriend van mij, een feestje voor het goede doel. Hij wou geld inzamelen ten voordele van het WWF dat toen een project ondersteunde voor panda's in Azië. Hij wist dat ik samen met Hannes, een gezamenlijke vriend, veel naar reggae luisterde en zo vroeg hij ons of we wilden draaien. We gingen in op de uitnodiging en van daaruit is alles verder gegroeid. Eigenlijk zijn we er als een soort grap mee begonnen, Crossfire Crew was geboren.

Hoe is Groove Station dan effectief tot stand gekomen?
Bramma: Na mijn Skylarkin' avontuur heb ik eerst een jaar alleen gedraaid onder de naam Selector Bramsun, met dank aan Bredda X van Samurai Movement. Ruben en Ole maakten toen nog deel uit van Skylarkin'. Ergens eind 2007 zijn ook zij eruit gestapt na meningsverschillen met de andere leden. Ruben en Ole wilden absoluut verder gaan met reggae muziek en dachten eraan om een nieuwe sound op te richten. Omdat je met drie altijd sterker staat dan met twee hebben ze mij gevraagd of ik niet samen met hen in een nieuw project wou stappen, Ruben was tenslotte een jeugdvriend van mij en Ole kende ik via het reggae milieu. Alles is uiteindelijk vrij vlug gegaan. Ik werd gevraagd als Selector Bramsun om de warm up te draaien op een feestje in Kortrijk, dat leek ons de gepaste gelegenheid om ons nieuw project aan de mensen voor te stellen.
Fireman: We hebben toen ook samen gezeten om een nieuwe naam te bedenken en na wat brainstormen kwam Groove Station uit de bus. Het leek ons een goeie naam, er waren tenslotte al "soundsystems" genoeg in België, we wilden eens iets anders. Het bekt trouwens ook nog goed, dus dat is leuk meegenomen.. Er was wel nog een klein probleem, wij waren in principe allemaal dj's, niemand van ons had ooit de microfoon vastgenomen om de massive te entertainen. Aangezien mc's niet aan de bomen groeien, beslisten we om het zelf te proberen. Bram en ik waren van plan om af te wisselen tussen draaien en mc'en op dat bewuste eerste feestje. Na de set bleek eigenlijk dat ik het grootste deel van de tijd de micro had vastgenomen terwijl Bram achter zijn draaitafels was blijven plakken. De reacties achteraf waren eigenlijk best wel positief dus toen besloten we maar om ons elk te concentreren op ons eigen ding. Ikzelf werd vanaf dan MC, terwijl Bram zich goed voelde in de rol van DJ. Dat groeide eigenlijk heel natuurlijk, intussen zijn we anderhalf jaar verder.

Hadden jullie iets te maken met de organisatie van Boomtown of waren jullie daar te gast?
Fireman: We hebben daar gewoon gedraaid en hadden in feite niets te maken met de organisatie. We hebben het wel een beetje mee gepromoot, vandaar waarschijnlijk.

Jullie naam stond overal op, goeie promo?
Fireman: Zeker, de Gentse Feesten zijn bekend over heel België, tot in het buitenland toe. Half Vlaanderen komt daar bij wijze van spreken op af. Veel betere promo kan je niet krijgen denk ik.
Bramma: Ik woon eigenlijk in Ledeberg, deelgemeente van Gent.
Fireman: Ik in Kortrijk.
Bramma: En Ruben in Leuven!

Hoe doen jullie dat dan? Het zijn toch wel wat kilometers.
Bramma: Afspreken, mailen, bellen...

Om de beurt bij iemand thuis?
Fireman: Meestal centraal in Gent. Het gebeurt wel dat we vergaderen, zeker voor belangrijke zaken, maar veel gebeurt toch via mail en telefoon.
Bramma: We horen elkaar toch wel dagelijks. Veelal gaat het over reggae natuurlijk, maar daarnaast gaat het ook dikwijls over koetjes en kalfjes. Ten tijde van Skylarkin' woonden we bijna allemaal in een straal van een paar kilometer. Het was veel gemakkelijker, maar moeilijk gaat ook. Er zijn middelen genoeg om dat op te vangen de dag van vandaag.
Fireman: De anderen waren eigenlijk allemaal jeugdvrienden, ik ben in de muziek gerold door naar feestjes te gaan, ook de feestjes die zij organiseerden in Moorsele, of zoals het nog genoemd wordt Smoorsele of Motown. Ik was een beetje de vreemde eend van het gezelschap omdat ik uit Lendelede kwam, een buurgemeente.
Bramma: Ik denk niet dat veel jeugdvrienden samen een soundsystem beginnen.

Inderdaad, meestal zijn het mensen die elkaar later tegenkomen.
Bramma: In je vorige interviews las ik dat dat inderdaad de manier was waarop High Grade en Mystic Breeze gevormd zijn. Bij ons ging het net iets anders, wij begonnen rond ons 16 jaar eigenlijk al te dromen van een eigen soundsystem, de muziek die we graag hoorden samen naar de mensen brengen.

Hoe moeilijk is het om met een nieuwe sound te beginnen?
Bramma: Dat is inderdaad vrij moeilijk. We hadden natuurlijk het voordeel dat we al een aantal jaar ervaring hadden, de mensen in het milieu kenden ons nog van tijdens onze Skylarkin' periode. Daarnaast helpt het ook dat we onze eigen feestjes promoten, zowel in Leuven als in Kortrijk. We zijn eigenlijk valse nieuwelingen dus.

Welke partyconcepten?
Bramma: Jamrock in Leuven en Reggae Night in Kortrijk. We gaan binnenkort nog een ander concept opstarten, maar daar kunnen we voorlopig nog niet veel over kwijt. We zijn nog druk in de weer om dat volledig uit te werken. Ik denk dat het vooral door de feestjes komt dat het zo vlot gaat met Groove Station. Als je al negen jaar meedraait dan ken je de gezichten. Doorheen het jaar gaan wij ook veel naar reggae optredens en feestjes en zo leer je natuurlijk heel wat mensen kennen, ook mensen die zelf evenementen organiseren. We zijn zo in de Decadance in Gent terecht gekomen.
Fireman: Als je als nieuwe sound op verschillende plekken speelt, dan gaat dat nieuws heel snel van mond tot mond. De reggae scene in België is en blijft toch eerder klein, iedereen kent iedereen bij wijze van spreken. Je moet natuurlijk ook proberen om elke keer het beste van jezelf te geven, dat is nog steeds de beste promotie denk ik, telkens een goeie set proberen te draaien zodat de mensen zich amuseren.

Is het dan moeilijker om door te breken buiten Leuven, Gent en Kortrijk?
Bramma: Ja, inderdaad. We hebben wel een half jaar deel uitgemaakt van het WCM team. Elke maand maakten we dan een mixtape van een half uurtje voor de site www.westoek.be, op die manier krijg je de kans om jezelf te laten horen aan de wereld. Als je samen met andere sounds speelt op een feestje, dan kan je je ook laten horen. Veel soundboys organiseren tenslotte hun eigen party's.
Fireman: Als de mensen je beginnen te kennen komt het vanzelf. We vinden het heel leuk hoe het nu loopt. We hebben al in veel uithoeken van Vlaanderen gespeeld maar nog zijn er veel plaatsen waar reggae en dancehall om promotie vragen.

Klinkt alsof het goed gaat voor Groove Station?
Beiden: Ja.
Bramma: Hout vasthouden!

Zijn jullie al bezig met dubplates of is dat nog te snel?
Fireman: We zijn er toch al mee bezig. Het hoort er uiteindelijk wel bij vinden we en het is leuk om zelf met ideeën op de proppen te komen en die dan uit te werken. Het is ook wel een leuke ervaring om zo'n dubsessie van dichtbij mee te maken. Voorlopig hebben we nog niet erg veel gespeeld van wat we hebben, we proberen iets achter de hand te houden om de mensen af en toe te verrassen.
Bramma: Wij voicen een dubplate om meerwaarde te geven aan onze set, niet om zoals Civalizee te gaan clashen. Ideeën genoeg om leuke dubs te voicen maar spijtig genoeg is het dikwijls ook een kwestie van geld om alles uit te voeren.

Clashen is niet jullie doel?
Bramma: Op dit moment niet, het is simpelweg niet haalbaar nu. Als je dan al clasht, dan moet je er volledig voor kunnen gaan. Half werk is geen werk. Je moet ook iets achter de hand hebben om te clashen, een goed gestoffeerde dubbox. De onze is op dit moment nog in volle aangroei.

Geen prioriteit dus...
Bramma: Geen prioriteit omdat het niet haalbaar is voor ons.
Fireman: Zeker niet op dit moment. Ik zeg niet dat het in de toekomst niet kan veranderen, maar voorlopig moeten we nog groeien als sound.

Wat willen jullie bereiken?
Fireman: In de eerste plaats willen we doen wat we graag doen, met de muziek bezig zijn. Aan de andere kant proberen we overal waar we komen een deftige set neer te zetten, zodat de mensen zich kunnen amuseren. Als we dat op een constant niveau kunnen doen, dan kunnen we ook vooruitblikken naar andere doelen. Ik moet eerlijk zijn, ik droom er soms toch stiekem van om ooit eens te clashen.

Waar zouden jullie graag willen draaien? Reggae Geel?
Beiden: Natuurlijk!
Fireman: Als je die tent ziet, helemaal vol! Dat geeft toch een kick als je al dat volk aan het feesten krijgt.

Mystic Breeze opende gisteren voor het eerst en er stond toch redelijk veel volk...
Bramma: En dat volk was aan het feesten! Het was een goeie opener, goeie selectie en vanaf de eerste minuut goeie vibes. Ik denk dat voor elke soundsystem Reggae Geel het hoogtepunt is. Ik heb hier al wel 2 keer gedraaid als lid van Skylarkin' maar nog niet onder Groove Station.

In de Bounce tent?
Bramma: Ja, in de tijd dat het nog met tien soundsystems was in plaats van vier. Het was een hele ervaring. Als je op Reggae Geel een goede beurt maakt, dan is je agenda van september tot maart goedgevuld omdat de mensen je daar gezien hebben. Iedereen die hier speelt is gezien door heel België, maar ook door Frankrijk en Nederland. Als je een feestje geeft in de Rumba (Leuven) heb je meestal hetzelfde publiek, daar komen geen mensen uit gans België, Frankrijk en Nederland op af.
Fireman: Er zijn hier in ieder geval veel mensen die niet in het voor ons reguliere milieu zitten, maar wel naar Reggae Geel komen. Op dat vlak is het hier een goed platform om te laten zien wat je kunt. Toen Bram hier draaide met Skylarkin' was ik nog supporter, Reggae Geel zou dus een nieuwe ervaring zijn voor mij.

Reggae Geel is dus het doel?
Bramma: Voor mij is dat een belangrijk doel.
Fireman: Een doel inderdaad.
Bramma: Als groeiende Belgische sound zou het een hoogtepunt zijn. Ik heb ook al op Summerjam gedraaid, maar dat is een hele andere ervaring omdat je in Duitsland draait. Hier speel je voor je eigen publiek en je ziet je vrienden staan, dat is een heel ander gevoel.
Fireman: We hebben natuurlijk al veel leuke dingen meegemaakt, voorprogramma draaien voor Mr Vegas was een hoogtepunt, net zoals opwarmen voor U-Roy en Pablo Moses in de VK. Horace Andy in de Vooruit was ook weer iets om nooit te vergeten. Het volgende om naar uit te kijken wordt Konshens in de Spiegeltent. Reggae Geel komt hopelijk ook ooit in dat lijstje te staan.

Wat willen jullie zeker nog vertellen?
Bramma: Ik hoop dat iedereen begrijpt dat we niet meer de mannen zijn van Skylarkin', die mannen die altijd rustigere roots draaiden. Het lijkt nog een misvatting bij veel mensen. Roots en new roots zullen ons altijd nauw aan het hart blijven liggen, het is tenslotte de foundation van reggae muziek, maar met Groove Station draaien wij evengoed dancehall, ragga, soca en jungle. Alles kan, zolang het maar aanslaat bij ons publiek. Het is niet slecht om af en toe eens over de grenzen van het reggae genre heen te kijken, de laatste tijd integreren we soms ook een streep dubstep in onze sets.
Fireman: Onze setjes zijn meestal een samenhangsel van verschillende reggae stijlen, we blijven geen uur hetzelfde draaien. Het genre is ook zo uitgebreid, het zou zonde zijn om ons te beperken tot 1 enkel aspect daaruit. Ik denk dat het voor de mensen uiteindelijk ook leuker is, zo komt iedereen aan zijn trekken.

Is er misschien nog een anekdote die jullie willen delen?
Fireman: Toen Buju onlangs in de Vooruit stond, was er nadien een dubsessie gepland in het hotel. Wij zijn alle drie zware Buju fans, dus we wilden wel een dub cutten. Na het concert, het was al een gat in de nacht, zakten we af naar het hotel waar de volledige set-up nog gedaan moest worden. Het bleek dat de engineer zijn microfoonstatief vergeten was in de tourbus en hij vond er niets beters op dan een ouderwetse lamp met lampenkap uit de hotelkamer ter vervanging te gebruiken. De engineer draaide de lamp eruit en monteerde de microfoon erop. Hij zette zijn nieuwe constructie op het bureau, waarna het volgende probleem opdook: de microfoon stond te laag. Een tune gebukt inzingen gaat natuurlijk niet, dus haalde de engineer snel een paar brikken fruitsap uit zijn bagage om het probleem te verhelpen. Buju kwam uiteindelijk binnen op van die typische hotelslippers, wat voor ons ook erg grappig was. Tijdens de sessie viel de microfoonconstructie naar beneden met als gevolg dat iemand hem moest vasthouden tijdens de rest van de tune. Ondanks alles was er niets aan te merken op de kwaliteit van de dub, we zijn heel tevreden eigenlijk. We gingen dus naar huis met een goeie dub én een grappig verhaal!

Bedankt voor jullie tijd en nog veel succes in de toekomst!