Dour 2009: Mr Vegas steelt de show

Om de dag te starten, trokken we eerst naar de Magic Tent voor De Jeugd Van Tegenwoordig. Een kwartiertje op voorhand kon je al over de koppen lopen, deze jongens zijn heel populair. De verwachtingen van het (Nederlandstalige) publiek waren hoog wanneer de drie mannen en een DJ het podium opsprongen. Ze combineerden electro met rap en zorgden meteen voor partyvibes. Als extraatje zongen ze live met autotune, wat niet gemakkelijk blijkt te zijn. Goed begin om de laatste Dourdag te starten.

Ondertussen op ons afgelegen reggaepodium: Bob Wasa & Rod Taylor. Positive vibes, goeie band, maar niet echt spectaculair. Wanneer het begint te regenen laten de meeste mensen het afweten en trekken ze naar een overdekt podium.

De eerste reggae-act waar wij vooraan stonden was Anthony B, die werd aangekondigd als "The future voice of Jamaica!" Future? Wij dachten dat Anthony B toch al wel even meedraaide… Net zoals bij alle concerten op Dour begon hij stipt op tijd, met twee guests weliswaar. Melody (zangeres) en iemand waarvan we de naam gemist hebben brachten enkele covers om de wei warm te maken. Anthony B voelde zich goed, dat kon je aflezen van zijn gezicht. Hij kwam op met 'Equal Rights & Justice' en ging meteen over naar 'Good Cop Bad Cop'. De wei stond al aardig vol, Anthony B zong de ene hit na de andere. Tijdens zijn rootsnummers volgden er uiteraard weer zware dancehallbreaks op de juiste momenten, het publiek sprong bijna even hoog als Anthony zelf, want dat kan hij wel, knieën hoog in de lucht. Tegen het einde van het concert werd 'Police' ingezet, gegarandeerd een succes. Om af te sluiten bracht hij nog enkele Bob-covers en een tribute to mama. Zeker checken op Reggae Geel.

Voor Israel Vibration stond de wei helemaal vol. 'Reggae Rock'n Roll' was de eerste tune en werd warm onthaald. De twee overgebleven mannen zijn nu echt al oud, maar brengen nog steeds een klassiek rootsconcert. Dankzij de uitstekende band genoot het publiek van de instrumental breaks, Israel Vibration was voor veel festivalgangers een rustpunt. Na 'Get up and Go' en 'The Same Song' was het al voorbij, een concert van 45 minuten.

Tussen de reggaeshows door liepen we wat rond op het terrein en hoorden we nog Baloji, een Brusselse artiest en Ps4 de la Rime, laatstgenoemde was volgens kenners bij ons fantastisch. Wat we wel jammer vonden was het gebrek aan toiletten bij de Red Frequency Stage, daarvoor moest je echt wel ver wandelen. Er was ook nergens stromend water op het festivalterrein, na een toiletbezoek kon niemand zijn handen wassen, toch wel een kleine schande op een groot festival. Grieppreventie zal het niet graag horen.

Buju Banton zagen we een maand geleden een fantastische show geven in Gent, een show waar hij hier lang niet aan kon tippen. Het werd een eerder rustige vertoning, hoewel het publiek maar al te graag wou feesten op Buju's dancehalltunes. Ook hier weer een Michael Jackson Tribute, 'Heal The World'. (Niet de laatste tribute voor vandaag…) Beenie Man bracht in de VK ook dit nummer, maar Buju deed het een pak beter, mede dankzij de drie fantastische backing vocals.

De echte reggae-ster op Dour was Mr. Vegas. Tijdens het grootste deel van zijn show regende het, maar daar trok de topentertainer zich niets van aan. Hij kwam op in een mooi kostuum, maar trapte al snel zijn schoenen uit om vooraan in de regen te staan. Vegas had een band én een DJ, die vooraf een toffe warm-up deed en achteraf een fast jugglin' 15-minute afterparty. Ondanks de regen stond de reggaewei propvol, party non-stop. Vegas bracht tunes op populaire riddims en zorgde voor een fantastische dancehallshow van anderhalf uur. De belichting was perfect, wat de vibes alleen maar ten goede kwamen. Niet enkel het showelement was belangrijk, Vegas kan ook zingen. Vanaf de eerste tune ontplofte de wei en het feestje bleef duren tot Vegas vertrok. Elk nummer sloeg aan, elke noot klonk goed, alles wat Vegas deed werd toegejuicht. 'Heads High' is zijn bekendste nummer, live uitgesponnen tot een remix. In de "partyroes" bracht Vegas ook nog enkele Bob Marley covers en bedankte hij de rootsartiesten, zonder hen zou hij niet op Dour gestaan hebben. Hoe kan het ook anders, Vegas had ook een MJ Tribute voorbereid, maar wel de meest swingende die we al gezien hebben. De MJ-Medley schalde door de boxen wanneer Vegas voor de dranghekken kwam staan en het publiek uit zijn dak ging. Tien seconden later stonden er twee mensen van de security op zijn plaats en was Vegas in het publiek gesprongen, ongelooflijk. Het feest kon niet meer stuk, Vegas is een superster. Ganja-ode, ook nog! Vegas wist niet van ophouden en daar houden wij van. Tijdens 'No Friend From Dem' werd het helemaal te gek wanneer Vegas hoog in de geluidspaal klom en daarna met zijn DJ een wedstrijd deed; linkerhelft van de wei tegen de rechterhelft: om ter hardste feesten. 'I Am Blessed' is Vegas' laatste nieuwe hit en deed de wei voor de Red Frequency Stage voor de laatste keer dit jaar ontploffen, er kunnen maar weinig dancehallartiesten tippen aan zijn liveshow, more Vegas! (dinsdag in Gent!)

Helemaal in party mood sloten we af in de Dance Hall (letterlijk een grote tent om in te dansen, heeft niets te maken met "onze" dancehall). 5 Elements of Hip Hop verzamelde de beste in het genre: Mixmaster Mike van de Beastie Boys, Muggs van Cypress Hill, DJ JS-1 en Mr. Wiggles van de Rock Steady Crew en Rahzel van The Roots. De show was al om 22u begon en duurde tot 3u, het hoogtepunt voor de hip-hop crew.