
Een klein maar zeer fijn concert van Pat Kelly donderdag in de Antwerpse Bar Mondial, waar we in mei ook al Rico zagen optreden. Met dezelfde band trouwens, Moon Invaders, maar dit keer haalde de hoofdact van de avond wèl alles uit de kast. In de bovenste schuif lagen zelfs een handvol rocksteadyklassiekers die we live nog nooit gehoord hadden.
Pat Kelly (60) volgde in 1967 Slim Smith op als zanger van The Techniques. Beiden hadden dezelfde hoge kopstem (falsetto), zoals ook de legendarische Amerikaanse soulzangers Sam Cooke en Curtis Mayfield, hun grote voorbeelden. The Techniques (Kelly, Winston Riley - de vader van Tarrus - en Bruce Ruffin) scoorden enkele van de grootste rocksteady- en vroege reggaeklassiekers voor het Treasure Isle Label van Duke Reid. 'You Don't Care' heeft een riddim die tot vandaag gebruikt wordt maar is vooral een prachtige love song. 'Queen Majesty', 'It's You I Love', 'Run Come Celebrate': het zijn stuk voor stuk rocksteady anthems, nummers die de foundation hebben gelegd van de reggae.
En die songs zong Pat Kelly dus live in Bar Mondial, aangevuld met een handvol tunes uit zijn latere solojaren, toen hij in Engeland een tijd lang redelijk populair was bij de rude boys. Er waren ook behoorlijk wat rude boys naar Antwerpen gekomen om de zanger te zien. Oudere rude boys welteverstaan, die zweren bij ska en rocksteady. Weinig vrouwen in het publiek, en dat is opmerkelijk. In de Jamaicaanse gemeenschap, zowel in JA als de UK, was Pat Kelly in de eerste plaats een ladies man, die met zijn zoetgevooisde nummers menig vrouwenhart deed smelten. Wij vonden hem om die reden vroeger zelfs te soft. Geen reality, geen rasta, eigenlijk gewoon cleane pop.
Maar nu staat hij daar natuurlijk als pionier van een genre, en als unieke vocalist. Waar hoor je nog zo'n zuivere falsetto? Wie anders zingt nog zulke suikeren liedjes? En welke groep speelt die stokoude muziek zo goed als de Moon Invaders, met twee zangers die niet moesten onderdoen voor Riley en Ruffin, het koortje van The Techniques, of andere harmonieuze backing vocals uit die dagen?
Het was bloedheet in Bar Mondial. Pat Kelly droeg een pak, daaronder een truitje met een rolkraag. Zo behoorden artiesten in zijn tijd zich te kleden, ongeacht de omstandigheden. Wij hebben donderdag 25 juni 2009 een grote artiest aan het werk gezien. Het zweet kwam pas tevoorschijn in de kleedkamer.

Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Jun 26, 2009