Buju Banton schittert in de Gentse Vooruit, en de Shiloh Band nog meer!

De Shiloh Band zette in met de Real Rock riddim, en ik kan u verzekeren dat Studio One live nog nooit, ik herhaal: nooit zo massief heeft geklonken. Daarna Stalag, even krachtig en authentiek. Aan de muzikanten zou het niet liggen. Dat wisten we al van vorige keer maar volgens mij zijn ze nog beter geworden. En laat niemand nog ooit zagen over het geluid van de Vooruit. Reggae kan er wel degelijk fantastisch klinken. Ligt er gewoon aan wie achter de knoppen staat.

Het was een bonte mix die de Shiloh Band opvoerde, van hardcore ragga, trage en uptempo rootsreggae, cleane ska, nyahbinghi, nieuwe en old skool riddims en eigen composities. Al die beats, stijlen en ritmes beheersen de muzikanten tot in de puntjes, zonder hun inventiviteit en improvisatievermogen te verliezen. En dan waren er nog niet eens blazers bij.

Maar dat gemis werd dan weer gecompenseerd door het koortje van drie zangeressen. Eerst mochten de dames zelf even in de schijnwerpers, met een selectie van enkele grote vrouwelijke reggaehits: 'Uptown Top Ranking', 'I'm Still In Love With You', 'No No No', 'Steppin' Out A Babylon'. Er kunnen wat ons betreft niet genoeg goeie vrouwenstemmen zijn, en dit waren er drie van de beste. Dat bleek ook in het dynamische backingwerk voor Buju, perfect getimed en in de sound verweven. Stemmen die stonden als een huis en tegelijk zweefden als engelen.

Buju Banton had nog wat extra support meegebracht, Delly Ranx en New Kidz, twee energieke raggarappers die de zaal definitief op temperatuur brachten. Ik ken het studiowerk van de heren niet maar als liflafje vooraf kon ik hen best smaken, zeker met die band erachter.

Buju was nog niet verschenen en we hadden al een zalig half uur achter de rug.

De man zelf gooide er meteen de beuk in met een overdonderdende selectie van pompende ragga tunes. Ik laat het aan de kenners over om al die opwindende tunes te benoemen maar we weten nu in elk geval dat Buju niet van plan is om ze op te geven, en dat is maar goed ook. Ook de songs van het nieuwe album 'Rasta Got Soul' (interview binnenkort) klonken erg overtuigend, zij het - logisch - minder herkenbaar.En toen kwamen de hits, 'Destiny', 'Hills And Valleys', 'Murderer', 'Untold Stories', te veel om op te noemen intussen, en de klassieke riddims, telkens weer in een sprankelende, verrassende uitvoering. Buju zelf zong, rapte, gromde, brulde met alle power die hij van zijn Marroon voorouders heeft meegekregen, rebel in hart en nieren, rastaman fi sure.

Buju Banton beklaagt zich wel eens over de nog altijd dominante status van Bob Marley in de reggae. Aan hem ligt het in elk geval niet meer. Hij beweegt zich nu op dezelfde eenzame hoogte. Zeg dat iemand die Bob Marley nog gezien heeft het gezegd heeft.