The Gully God rules: Mavado in ArtCube

Mavado startte zijn Europese tour met enkele optredens in de UK, samen met stablemates Serani & Bugle. Net voor ons vertrek was er nog hoop dat zij ook zouden meekomen naar ons landje, maar helaas.

Aangekomen aan de rand van de Gentse haven is er genoeg parkeerplaats op de betaalparking (slechts 2€) van Galveston (het complex waar ArtCube bij hoort). De zaal ging al om 20u open, maar twee uur later is er nog niemand binnen. Rond half twaalf zijn er dan toch een 150-tal mensen komen opdagen, later zullen er nog een stuk of 50 bijkomen.

De sound systems van dienst deze avond proberen het publiek warm te krijgen voor Mavado. NSG speelt de juiste tunes, maar er is geen MC en te weinig volk. Als Civalizee overneemt (voor de verandering met King Johnny als MC in plaats van Budha) worden de frontlines opgewarmd. Het publiek komt dichterbij en is rond 12u30 al klaar voor Vado. Beatstreet neemt het dan toch nog over van Civalizee, maar niet voor lang. Black Marshall (kennen we al van verschillende voorprogramma's) komt met City Force ook nog zijn ding doen om half twee, een beetje tot ergernis van het publiek. We waren net opgepompt door de sound systems, klaar voor de real mckoy. Black Marshall brengt vrolijke roots en enkele ragganummers, maar zijn optreden past niet in de sfeer van de avond. Het publiek zit op het randje van verveling, maar Black Marshall blijft onverstoord enthousiast zijn nummers brengen en haalt zelfs een gyal uit het publiek om mee te zingen.

Om 1.45u is het dan eindelijk zo ver, Mavado komt op het podium en het publiek ontploft bij zijn eerste (voor de fans heel herkenbare) "Anywaaaaay!". 'Top Shotta Nah Miss' is meteen één van zijn grootste hits. Vado klinkt hoe hij moet klinken, net zoals op CD en dub plates. In het begin staan (zijn eigen) backingvocals op CD, maar na het derde nummer neemt iemand van zijn crew (volgens sommigen zijn neef) het over. De sfeer zit goed, het publiek is mee met elke tune. Mavado kan al een volledig uur vullen met hits. De pull-ups zijn ontelbaar. Elk nummer wordt van begin tot einde meegezongen, 'Wa Dem A Do', 'Squeeze Her Breasts', 'Never Believe You', 'Last Night', 'Ganster For Life', 'Money Changer', 'Money', 'So Special'… ze passeren allemaal de revue. Elke tune slaat in als een bom, nog nooit zo vaak en zo veel handen in de lucht gezien. Mavado waagt zich opvallend weinig (of zelfs niet?) aan battyboy-lyrics, zijn eigen keuze of die van de organisatie?

ArtCube ligt aan de voeten van de Gully God wanneer hij 'On The Rock' begint te zingen, want hij is on the rock, hij staat aan de top van de dancehall. Vele riddims klinken zelfs vrij episch, waardoor je nog meer meegesleept wordt. Een uur na zijn opkomst verdwijnt Vado abrupt van het podium en wordt er één van zijn tunes opgezet door de sound system. Een beetje raar dat hij geen afscheid kan nemen, maar de fans overrompelen hem al bij de deur van de backstage. Een kwartiertje na de show is de ArtCube leeggelopen.

Mavado heeft de verwachtingen van de fans zeker ingelost. Hij liet het niet aan zijn hart komen dat er zo weinig volk was komen opdagen en gaf zich helemaal. De gansta fi life is op korte tijd een superster geworden, en terecht. De magere man met de charismatische glimlach mag zeker nog eens terugkomen, ik ben er van overtuigd dat hij weer een top-dancehallshow zal neerzetten.