Ziggi - In Transit (Greensleeves)

De eerste keer dat we kennismaakten met Ziggi was op BNN, op Nederland 3, tijdens de Urban Awards waar hij twee awards won voor beste live act en beste album, niet de minste dus. Alleen waren we toen nog niet helemaal overtuigd van de man zelf, hij zag er uit als een Sean Paul-lookalike die waarschijnlijk geen al te grote toekomst tegemoet ging als reggae-artiest.

Maar toen kwam de ene hitsingle na de andere uit, meestal op oneriddim LP's zoals 'Overstand Riddim' van Pow Pow, en begon het respect te groeien en na dit tweede album van de man begint het zelfs te woekeren. Eindelijk iemand die in de voetsporen treed van Gentleman en het gemiddelde Europese niveau kan overstijgen. (Al komt hij van de Nederlandse Antillen, het is toch een beetje een Nederlander) Iemand die zonder problemen naast de grootste JA artiesten op een podium kan staan.

Op 'In Transit' doen er dan ook enkele grote namen mee. Gentleman kon eigenlijk niet ontbreken, unity is strenght, 'A Better Way' is een heerlijke rockers. In 'Oh Yeah' komt Cecile haar ding doen en voor 'Blaze It pt II', dat in de eerste versie een hit was in Duitsland, komt Anthony B uit de kast om over het meest geliefkoosde onderwerp van de rastaman te zingen, the herbs.

Wat Ziggi zo goed maakt, zijn zijn refreinen. In elk nummer dat hij maakt, heeft hij een catchy refrein, dat iedereen meteen kan meezingen. En uiteindelijk, daar gaat het toch allemaal over, muziek maken dat zo veel mogelijk mensen aanspreekt en beroerd. Na een hele CD van deze perfect uitgeschreven songs, blijf je misschien wel achter met gevoel dat het allemaal misschien iets té perfect is. Hier en daar wat foutjes maakt het meestal nog menselijker, maar u hoort ons niet klagen.

Zeker niet als je 'When The Youths Cry', 'Fight This Struggle' en 'Shackles And Chains' hoort, allemaal roots reggae hits, die we enkel opnieuw en opnieuw willen horen. En met 'Need To Tell You This' en 'Gonna Leave You' heeft hij twee loverstunes van een geweldig niveau geschreven. Ook zijn ragga vibes in 'Oh Yeah', 'Blaze It', 'Unconditional' en 'Don't Get Down' zijn niet slecht te noemen, al zijn de riddims wel redelijk flauw, maar Ziggi draagt de nummers tot een hoger niveau met zijn stem en teksten.