
Ze zien er geweldig uit, in hun gestroomlijnde groengele stretch outfits. En ze mogen zich nu ook de snelste mannen en vrouwen van de wereld noemen. De Jamaicaanse sprint(st)ers stelen de show op de Olympische Spelen. En toch menen sommige journalisten nog altijd te moeten schrijven dat de Jamaicanen van nature lui zijn.
De snelste mens ter wereld is volgens Ivan Sonck, een gepensioneerde sportjournalist van de VRT: "een beetje lui, maar dat behoort nu eenmaal tot de volksaard."
Een mooi voorbeeld van verhuld racisme uit de mond van een weldenkende intellectueel. We horen en lezen dat soort bedenkingen wel vaker. Mensen die op hun gemak zijn, cool, down to earth, worden door blanke druktemakers algauw lui en onbetrouwbaar genoemd. Zelfs door een man die zelf heel rustig en evenwichtig in het leven staat.
Denkt Sonck echt dat een luie atleet Olympisch goud zou winnen op de 100 meter? En zijn Shelley-Ann Fraser, Sherrone Simpson en Kerron Stewart - 1, 2 en 3 bij de vrouwen - dan misschien luie Jamaicaanse huisvrouwen? Of is het misschien omdat er telkens reggae weerklinkt in het Vogelnest (het stadion in Peking) als er weer eens een Jamaicaan gewonnen heeft? Wij kunnen het ons natuurlijk moeilijk voorstellen maar sommige mensen hebben een hekel aan die muziek
Hail to Usain Bolt, winnaar van de 100 meter én de 200 meter (twee nieuwe wereldrecords!), Asafa Powell (5) en Michael Frater (6). Hopelijk worden ze niet betrapt op het gebruik van ganja.

Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Aug 19, 2008