Kris Eelen: "Wij willen de verschillende gezichten en facetten van de reggae aan bod laten komen en onze authenticiteit bewaren!"

Het noodweer heeft vorig weekend ook in Geel lelijk huis gehouden. Het festivalterrein stond grotendeels blank, verschillende bomen waren omgewaaid. In plaats mee van tenten en hekwerken op te trekken, moest Kris Eelen zijn laarzen bovenhalen en greppels graven. Zo hebben we de organisator van Reggae Geel altijd gekend, hard werkend en niet te beroerd om zelf door te modder te ploeteren. En ook niet om zich te laten afleiden door een kleine tegenslag, want die maak je in de reggae wel meer mee.

Maar dertig jaar is lang en Eelen runt intussen een bloeiend theaterbureau, om van het vaderschap nog te zwijgen. Een mens moet soms keuzes maken: "In feite wilde ik de zaak al langer overgeven," zegt hij: "maar daarvoor moet je wel eerst de juiste mensen vinden. Sinds een jaar of twee, drie heb ik het gevoel dat er een goed nieuw team klaarstaat. Officieel is dit het laatste jaar dat ik Reggae Geel organiseer. Wij zullen de nieuwe mensen nog wel een paar jaar patroneren maar de generatiewissel is wel degelijk ingezet. En ik heb er een goed gevoel bij, omdat ik weet dat deze gasten het kunnen."

Weten ze wel waar ze aan beginnen? Reggae is niet bepaald het gemakkelijkste muziekgenre als het op organisatie en promotie aankomt. Onbetrouwbare managers, waardeloze contracten, geen ondersteuning door de platenfirma's...
Kris Eelen: "De situatie is de laatste tien jaar toch wat verbeterd. Vroeger gingen wij persoonlijk naar Jamaica om een artiest vast te leggen. Maar het blijft een lastige business. Bounce, de Jamaicaanse kunstschilder die we hebben uitgenodigd, bleek plots een transitvisum nodig te hebben voor de Verenigde Staten waar hij twee uur moet wachten op zijn vlucht naar Europa. Gisteren belde hij dat hij geen geld had om van Kingston naar Montego Bay te gaan, waar hij moest vertrekken. Of ik dat via Western Union even kon overschrijven. Ik hoop dat Bounce intussen op het vliegtuig zit maar het is nog even afwachten. Dat soort toestanden herinnert me aan vroeger, toen we voor onze artiesten echt àlles moesten regelen."

De samenstelling van de affiche lijkt me nog altijd even moeilijk, met honderden potentiële kandidaten uit alle tijdperken van de reggae.
Kris Eelen: "Het is ongelooflijk hoeveel talent er van dat kleine eiland komt. Het aanbod is enorm en heel gevarieerd. Misschien kunnen wij ons daarom als een van de weinige festivals beperken tot één muziekgenre. Om een selectie te maken beschikken we in elk geval over een aantal deskundige adviseurs, dus ik denk dat we de vinger goed aan de pols houden. Wij hoeven ook niet perse de grootste namen te hebben, zoals het Reggae Sundance festival in Eindhoven. Wij willen de verschillende gezichten en facetten van de reggae aan bod laten komen en onze authenticiteit bewaren."

Je bedoelt de culturele facetten die dit jaar zo benadrukt worden?
Kris Eelen: "We vertonen al sinds enkele jaren films en documentaires, we hebben Jamaicaanse comedy gebracht, er is de nyahbinghi workshop, en ik droom ervan om ooit donkey races te houden, hoewel ik vrees dat Gaia dat niet ziet zitten. Dit jaar voegen we daar nog gospel aan toe, een heel typisch Jamaicaans verschijnsel, dub poetry, literatuur en een rastacircus. Ik weet, in Jamaica zijn er geen circussen maar dit is een heel authentiek klein circus met een sound system en een reggae-MC."

Hoop je met die verbreding misschien wat meer erkenning te krijgen in de media, waar reggae nog altijd een ondergeschoven kindje is?
Kris Eelen: "Sommige media weten nog niet of ze iemand sturen. Hetzelfde weekend als Dranouter hoor ik vaak als excuus, maar dat is toch iets helemaal anders? Ook onze affiche wordt volgens mij niet naar waarde geschat maar dat is altijd zo geweest. Reggae is en blijft undergroundmuziek, ook al zijn wij voor de rest een heel toegankelijk festival. Het zou veel gemakkelijker zijn om de prijzen te verhogen en een meer kapitaalkrachtig publiek aan te trekken maar dat willen we net niet. Het liefst zou ik de toegang gratis houden, zoals vroeger, maar dat is niet meer leefbaar."

Reggae Geel trekt ook veel meer nieuwe Belgen aan dan de meeste andere festivals.
Kris Eelen: "Zij beschouwen dit als hùn festival en daar zijn wij best trots op. Wij willen een open, ongedwongen sfeer creëren. Wat moeilijker is dan een strakke organisatie. Bij ons krijg je misschien wel eens de indruk dat het festival slecht georganiseerd is maar daar zit wel degelijk een bepaalde filosofie achter. Wij geven het publiek de indruk dat ze het festival een beetje mee organiseren."

Sizzla komt niet. Spijt?
Kris Eelen: "Wij willen geen artiesten op het podium die homofobe uitspraken doen en om die reden hebben we Sizzla tot dusver ook nooit gevraagd. Maar er is intussen een charter ondertekend, de artiesten hebben zich gedistancieerd van hun teksten, dus wij vonden dat er een nieuwe situatie was ontstaan. Je moet die mensen toch niet hun leven lang blijven straffen? Los daarvan is Sizzla gewoon een heel goeie artiest, ik vind het heel jammer dat de overeenkomst op het laatste moment is afgesprongen."

Een geluk bij een ongeluk misschien. Er staat eindelijk eens een niet-Jamaicaanse topgroep op het podium.
Kris Eelen: "Er zat niets anders op. Eigenlijk willen we uitsluitend Jamaicaanse bands bovenaan de affiche, zo dicht mogelijk bij de oude en de nieuwe roots. Alpha Blondy is een heel mooie naam maar dat Jamaicaanse karakter van Reggae Geel zouden we toch willen handhaven."