Irie Groove-Z op de Dageraadplaats

Heartwash en Ziggy Nampo niet gezien, nog aan het bekomen van The Heptones op Cameleon. In een zijstraat bonkten heftige dancehall beats maar veel volk was daar niet te bespeuren. Veel te gezellig op de Dageraadplaats zelf, in de jaren '80 al een trefpunt van culturen en bevolkingsgroepen, vandaag een van de aangenaamste wijken van de stad.

Erick Judah begroette de menigte (de Antwerp reggae massive aangevuld met de buurtbewoners) als een wijze oude rasta elder, en dat is hij natuurlijk ook. Wie anders in dit land schrijft zulke authentieke rootsnummers? Wie heeft zo'n rijp stemgeluid, op het niveau van de grote zangers uit de jaren '70? Wij denken altijd spontaan aan Bob Andy als we Judah bezig horen.

Blij ook om Calabash weer herenigd te zien, zij het tijdelijk met de drummer van Panache Culture. Na de roots van Erick Judah bleken ze ook de hip-hop beats van Sint-Andries MC's perfect te beheersen. Antwaarpse rap: jammer dat er nooit echt een doorbraak is geweest. Deze jongens vertellen meer over het leven in 't stad dan eender welke pop- of rockgroep. En zagen we daar ons aller Far High op het poidum staan als derde MC? Niemand maakte zondag zoveel enthousiasme los bij het chillende publiek dan het trio uit Wijk 4.

Irieginal Abraham (Beef, ex-Rightious Rockers, United Sounds) bracht een verrassende set nieuwe roots, begeleid door twee zangeressen zowaar, en bracht ook zijn hit record 'Ganja Gun'. Vergeten is de geïmproviseerde passage in Petrol een paar maanden geleden, Irieginal Abraham is op de goeie weg. Met een aparte, herkenbare en vooral Jamaicaans klinkend stemgeluid, een mix van zoete en bittere lyrics en zeer aanstekelijke riddims.

Jagan vonden we beter in de schoot van Weed Family (winnaars Catch A Mic 2007) maar het Frans is en blijft een fantastische reggaetaal. Onesty was net iets te veel in zichzelf gekeerd om haar vibe over te brengen, en het ontbreekt de songs ook aan catchy frases en refreinen. Onesty kan verdomd goed zingen, zit misschien zelfs in de league van Etana of Alaine, maar mogen we af en toe ook eens meezingen? Jammer ook dat het geluid zo slecht was. De engineer van dienst heeft de knoppen tijdens het optreden amper aangeraakt, zat het grootste deel van de tijd niet eens op zijn plaats.

Het verschil met de sound van Blackmann en zijn band was navenant. Plots klonk er echte dub op de Dageraadplaats, heavy drum & bass, kristalheldere ritmesectie. Blackmann zelf zong een stuk beter dan onlangs in de Botanique en het mag gezegd dat de man echt wel nieuwe, originele riddims gebruikt, met breaks, tempowissels en arrangementen die in de dancehall zelden of nooit gehoord zijn. Benieuwd of deze sound het gaat maken in de toekomst.