For your inspiration & meditation in dis ya iration: Bambu Station @ N9

Amper 50 mensen voor Bambu Station maar zo is het vier jaar geleden ook begonnen met Groundation. In dezelfde zaal trouwens, waar Jan De Boever na 30 jaar nog altijd een uitstekende neus blijkt te hebben voor al wat fris en nieuw klinkt in reggae, world en rock'n'roll. Hij haalde Bambu Station trouwens 2 jaar geleden al voor het eerst naar zijn eigen festival Helden in het Park, later dat jaar stond de groep ook op de Antilliaanse Feesten.

Bambu Station is na Midnite de tweede band van de US Virgin Islands die onze contreien aandoet. U weet intussen dat wij helemaal weg zijn van Midnite, zowel live als op plaat. Bambu Station klinkt op het eerste gehoor net iets lichtvoetiger maar de songs zijn even bezwerend, de ritmes even origineel, de teksten even diepgravend. En Jalani Horton is als zanger zonder meer gewaagd aan Vaughn Benjamin, met zijn natuurlijke charisma en de verbondenheid die hij uitdraagt. De zeer aparte, indringende stem domineert de sound en de arrangementen. Als een waarachtige griot vertelt hij zijn eigentijdse verhalen en roept op tot hoop, liefde en begrip. We konden ze in Eeklo niet allemaal perfect verstaan, al was het maar omdat Horton een een echte spraakwaterval is (net als Benjamin), maar de lyrics van de nieuwe songs staan in het CD-boekje van 'Break The Soil'.

En die nieuwe tunes, beste mensen, zijn geweldig. 'Beloved People', 'I Rememba', 'Who (Litany Of Liars)', 'Bird's I View', 'New World Order', 'Dem Say So', 'Halle-lu-Yah': kleurrijke psalmen met een heilige gloed die in de N9 eenieders hart verwarmde. Van de vorige plaat 'One Day' herkenden we het fantastische 'Gun Smoke' en ook 'Fire', 'How I Feel', het verstilde 'Amadou Diallo' en de titelsong.

Bas & drums, percussie, twee toetsen, Horton sporadisch op ritmegitaar: het is een doordeweekse bezetting en toch weet Bambu Station er een uniek geluid mee te creëren, mee door het gebruik van organische backing vocals. Jamaica kwam nog het dichtst bij toen toetsenist Jamal James de microfoon ter hand nam (twee keer), singjayend op stuwende raggabreaks, maar die eigen sound ging nooit weg, die heel eigen vibes van wat ook wel eens het Amerikaanse paradijs wordt genoemd waren onweerstaanbaar.

Jalani Horton bracht tussendoor hulde aan zijn moeder en grootmoeder, aan Betty Shabazz (Mrs. Malcolm X), Augustus Pablo, Dennis Brown en andere dode reggaesterren. Hij kreeg het publiek in de ban met een gesproken verhaal. Hij bedankte iedereen uitvoerig voor de support, en die kan Bambu Station inderdaad nog goed gebruiken. Als het u aan ons zou vragen (en nu toch iedereen zijn lijstjes voor Reggae Geel opmaakt), Bambu Station zou volgens ons niet misstaan naast Groundation, Midnite, Tiken Jah Fakoly, Don Carlos en Pura Vida. Om maar eens wild weg te dromen.