Moeder Marley is dood

Cedella Malcolm was amper 18 toen ze in 1945 moest trouwen met de 36 jaar oudere "kapitein" Norval Marley. Ze noemden het kind Nesta, de naam die Cedella altijd is blijven gebruiken, tweede naam Robert. Naar Jamaicaanse gewoonte verdween de kapitein algauw met de noorderzon, Cedella besloot haar heil te zoeken in Kingston. De rest is geschiedenis: in de concrete jungle van de hoofdstad leerde de jonge Bob Joe Higgs kennen, en Jimmy Cliff, en Bunny Wailer, en Peter Tosh, en Rita Anderson. 

Na de dood van Norval in 1955 emigreerde Cedella met een Amerikaan (Booker) naar Delaware, VS. Bob vervoegde haar daar in 1966, ondanks het vroege succes met The Wailers, en vond er tijdelijk werk als lasser. Na zijn terugkeer naar Jamaica een half jaar later (hij had het bezoek van Selassie gemist!) verdwijnt zijn moeder uit beeld.

In de jaren '80 zien we Cedella weer opduiken. Eerst in de schitterende BBC-documentaire over het leven van Bob Marley. Ze zingt 'Don't Touch Me Tomato' zoals alleen een Jamaicaanse mama dat kan voor haar kinderen. Cedella brengt ook twee platen uit: 'Awake Zion!' en 'Smilin' Island Of Song'. Niet echt reggae, niet echt folk. Niet echt gezongen, niet echt dub poetry. De albums staan niet in onze platenkast.

Wij zijn Cedella vooral dankbaar voor de biografie over haar zoon, 'An Intimate Portrait By His Mother' (Penguin Books, 1997). Wie de koning van de reggae nog beter wil leren kennen, moèt dit boek lezen. Cedella was ook de enige die Bob de laatste maanden voortdurend heeft bijgestaan, tot in de Duitse Alpen, waar de gieren al boven zijn hoofd cirkelden.