.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Zelfs met de meest moderne apparaturen van de dag van vandaag kan niemand dubben zoals King Tubby. De enigen die in zijn voetstappen konden treden, waren zijn twee protegees: King Jammy, toen nog Prince en Overton Brown of wel Scientist, een man die zijn naam te danken heeft aan zijn allicht van hogerop gekregen talent en kennis van het mengpaneel. Deze 'World At War' is eerder een atipische Scientist-plaat, zonder al te veel effecten. Reden genoeg om deze release te beluisteren. Niet te vergeten dat de titel nog even actueel is.
Scientist had al visioenen over het automatiseren en bouwen van mixapparatuur nog voor hij King Tubby ontmoette. "Had ik toen computers gehad, dan hadden er nog veel betere dingen gebeurd.", zegt hij, maar nu dat de computer en het hoogtechnologisch materiaal is uitgevonden horen we niets spetterends meer van de man. Dan toch maar genieten van zijn oudere werk.
De Jamaicaans-Chinese broeders Hookim van Channel One waren niet tuk op buitenstaanders als het op mixen aankwam, aangezien zij een bepaalde sound voor "oren" hadden en zij alleen konden die verwezelijken, maar een vakidioot als Scientist konden ze nog wel dulden. Voor 'World At War' kreeg de wetenschapper hulp van Jimmy Riley. Veel van de nummers zijn dubversies van zijn plaat 'Put The People First'.
Het eerste nummer, 'Invasion Of Iraq' bijvoorbeeld is een instrumentale versie van Riley's 'Since I Fell For You' en 'Ethiopia Dub' is een versie van 'Feel Free'.
Niet al te veel effecten dus, in tegestelling tot Scientist's platen op Greensleeves. Dat komt vooral door de policy van de gebroeders Hookim, wat niet wil zeggen dat dit een mindere plaat is dan bijvoorbeeld 'Scientist Wins The World Cup'. Het is gewoon een heel andere sound. Buiten wat reverb en hier en daar wat echo, heeft Scientist niet veel effecten gebruikt, wat de luisteraar meer de kans geeft het werk van de muzikanten te waarderen.
Zoals altijd bij Channel One was dat een allegaartje onder leiding van Sly & Robbie. De herkenbare sound van de riddimtwins is niet weg te vegen door wat effecten (al zijn die hier minimaal). Dat bewijst vooral 'Iran Revolution' met zijn bekende Sly & Robbie geluiden er tussen. Verder maakten onder meer nog Dean Frazer en Nambo als blazersectie, Scully als percussionist en Mikey Chung als gitarist deel uit van de huisband.
De originele plaat op Black Ovation heeft eerder een afschuwelijke cover, die vooral doet denken aan een collage van op de middelbare school, gemaakt door iemand die weinig gevoel had voor geheel en duiding, heel druk en niet alle delen zijn noodzakelijk, maar who cares! Het gaat ten slotte over de kunsten van de wetenschapper en daar valt niet over te disscusiëren, laat staan te twijfelen.
Veel bekende riddims, waarvan 'Dub Ovation' vooral bekend in de oren klinkt. Een zoveelste versie van Rockfort Rock, maar op de een of andere manier raak je die riddim toch niet beu. Magical! En 'Jah Instruction' is een versie van 'Darker Shade Of Black', een super steppers.
'World At War', op dat gebied is er nog niets veranderd. De muziek wel en niet op alle gebieden even positief, dus even terug skanken op de dubs van vroeger kan geen kwaad. Irie feelings!