Op visite bij de dokter: Doctor Alimantado @ Het Depot

Het was meer livity dan concert in Het Depot, meer preaching en reasoning dan muzikale verbluffing. Dr. Alimantado was gewoon helemaal zichzelf op het podium, een plaats waar hij de laatste 15 jaar niet meer gestaan heeft. Vandaar het algehele gebrek aan opbouw en structuur in deze show. De band volgde de grillen van de dokter, liet sommige nummers eindeloos lang uitdijen, kapte andere songs dan weer heel abrupt af. Alimantado zong meer dan hij toastte maar kampte met stemproblemen. En hij moest zowat al zijn teksten aflezen, soms bijna met de neus op de papieren.

En toch hebben wij een 'Wonderful Time' gekend. Het heerlijke nummer met die titel zat diep in de finale van het concert en toen had Dr. Alimantado alsnog zijn tweede adem gevonden. Plots kon hij wel toasten zonder naar de pupiter te kijken. 'Jah Love': archetypische UK reggae van rond 1980, op het lijf geschreven van de zeer ervaren Engelse band, inclusief percussie, saxofoon en vooral een fameus achtergrondkoortje: de dochter van de dokter, Sister Audrey (bekend van Mad Professor) en een zangeres die we kennen van Akabu en Sisters (remember Reggae Geel). Zij bleven al die tijd heel goed bij de les, en dat was nodig in het mystieke universum van Alimantado. Voor de UK periode had hij ook al een paar van zijn allervroegste singles ten gehore gebracht, songs die hij misschien ooit maar 1 keer gezongen heeft maar die nu wel op zijn "nieuwe" compilatie staan. De tracks van 'Best Dressed Chicken In Town' waar iedereen zo naar uitkeek, liet de dokter voorafgaan door de oorspronkelijke gezongen versie (had hij soms beter niet gedaan) en klonken jammer genoeg maar half zo fris als het origineel. Wat alleen maar bewijst hoe ingrijpend de rol van de verschillende producers en engineers moet geweest zijn. Het was net zo goed hun plaat als die van Dr. Alimantado.

Tussendoor verkondigde de dokter de blijde boodschap van liefde, reggae en rastafari, en riep de mensen op om wakker te worden. People! People, wake up! Ontroerend om te zien, fascinerend zelfs, en daardoor toch niet storend. We zegden het al: Alimantado spreekt en handelt vanuit zijn hart en consciousness. Zo speelden ook de muzikanten en zongen de zangeressen, en die vibe maakte vrijdagavond heel veel goed.