
Nergens zo irie als op het Irie Vibes festival in Handzame. Dat beaamen zowel de festivalgangers als de artiesten. Het podium bestaat uit twee lege vrachtwagens, waarop de meer onbekendere reggaebands het beste van zichzelf geven en allerlei sounds doen hun ding in een gesjoorde tent met een tot in de kluiten gewassen soundsystem. Een ding staat vast, deze vibes maken mij irie!
Als we zaterdag rond negen uur 's avonds arriveren, na een rit van anderhalf uur vanuit Antwerpen, hebben we al heel wat groepen en sounds moeten missen. Spijtig genoeg ook Iration Steppas en Disciples die de dag er voor ongetwijfeld de vibes irie hebben gemaakt. Maar van Strawl & Out of Many kunnen we gelukkig nog een graantje meepikken. Deze Nederlandse band uit Arnhem brengt reggae zoals we die tegenwoordig kennen, zuiver met geregeld dancehall stukjes en pull up's. De zanger, Curtis 'Strawl' Arnaud komt van het eiland St Eustatius uit de Carraiben en is van groot niveau. Hij entertained het publiek zo goed mogelijk. Vooral het nummer 'Rasta A Go Red', een van de bisnummers valt erg in de smaak. "Don't let them rule, hate and divide you, or even try to control you, Rasta A go Red." Ook 'Burn Dem' is een van de betere. "Pray to Jah and be humble...", luidt de intro. Pure Positive vibes.
Zoals het een irie festival beaamt, heeft de organisatie gedacht aan het milieu door het systeem met de wisselbeker in te voeren. Niet slecht, vooral voor de netheid van het terrein, maar toch onhandig om steeds te moeten rondhollen met een lege beker. Je moet wat over hebben voor het milieu...
De band waarvoor we eigenlijk naar de westhoek zijn afgezakt is de Shanti-Ites uit Engeland. Al sinds de beginjaren negentig brengen zij geregeld platen uit op hun eigen label Aba Shanti I of Falasha Recordings zoals het nu ook noemt . De zanger en de ziel van de groep is meteen ook de drummer: Bloodshanti.
Met een soundcheck van een uurtje achter de rug beginnen de Shanti-Ites aan hun set. Na het eerste nummer stelt Bloodshanti al meteen de bandleden voor. Met als opmerkelijkste feit dat de bassist, The Rock afwezig is en vervangen wordt door Jamel, de bassist van de Rasites. Iets waar we op zich niet over klagen, de Rasites is een van de betere reggaebands van Engeland ondanks hun nog steeds jonge leeftijd.
Het repertoir van de Shanti-Ites bestaat hoofdzakelijk uit steppers en dat merken we ook live. Heerlijke steppers live & direct. Ze spelen vooral de nummers van 'Undiluted', hun laatste album dat van 2002 dateert. 'The Power Of Jah' en 'Holy Mountain' klinken zelfs beter dan op plaat. Bloodshanti neemt tussen de nummers geregeld de tijd om hun boodschap klaar en duidelijk over te brengen. Een van liefde, voor Jah natuurlijk, maar ook voor alles en iedereen, gelijk welk geloof, afkomst of kleur. Daar kunnen wij ons alleen maar bij aansluiten. In 2000 kwam 'Jah Liveth' eerst op 12" uit en werd op zo wat alle soundsystems plat gespeeld. Later stond het mee op 'Undiluted', dus is het niet meer als normaal dat ze dit nummer ook spelen. Wat een sound. Heerlijk, net zoals de 12". Rootical vibes to the top.
Het is ondertussen beginnen regenen en achter het podium zien we hier en daar bliksemschichten, maar voorlopig houden we vol. Because the race is not for the swift but for the one who can endure it. Na een tijdje regent het toch redelijk hard en bezwijken we onder de pressure van mother nature en zoeken we dekking in de tent. Maar de Shanti-Ites blijven doorgaan natuurlijk met onder andere een nieuw nummer, 'Rise Up'. Een one drop deze keer, heel zuiver. We kunnen al niet wachten om het op plaat aan te schaffen. Ze spelen ook hun allereerste release ooit, 'Tear Down Babylon'. Die een van hun betere 12" singles blijft.
Na het laatste nummer begint Mighty Tabot te draaien in de tent, maar doordat het publiek blijft aandringen voor een bisnummer van de Shanti-Ites, moet Mighty Tabot de sound terug even stoppen. Maar echt ontevreden zijn ze niet als ze horen dat het bisnummer 'Love In The Ghetto' is. Een super-stepper, die ze hoe dan ook niet hadden mogen vergeten te spelen. We krijgen hem in showcase style. de gitarist gooit er nog een solo tussen en 'Love In The Ghetto' is een volmaakt bisnummer.
Dan is het toch de beurt aan Mighty Tabot, de soundsystem van Ras Muffet. Hij bracht de laatste tijd weer wat 10" singles uit op zijn label, Roots Injection. Met nummers van Sista Marie en Sista Eherta, maar ook zijn nieuwe steppers 'Hot Steppa'. Hij begint zijn set met een dubplate van Luciano die gevolgd wordt door een wicked steppers version van Johnny Clarke's 'African Roots'. Naast zijn gebruikelijke MC, bracht hij Sista Eherta, Sista Lexxy en Gregory Fabulous mee. Spijtig genoeg komen zij om te beurt hun nummers zingen en is het niet in sound system-stijl, gewoon improviseren op de dub. Als Sista Eherta begint te zingen, zijn we al over die teleurstelling heen, want wat een stem! We hadden ze al op plaat gehoord, maar dit was veel beter. Een redelijk kleine vrouw, maar een grote stem. Vooral het nummer 'Think I'll Be Fooled' klinkt super live. Blessed Sista. Nadat ze haar nummers heeft gezongen duurt het niet lang of het is de beurt aan Sista Lexxy. Nog zo'n vrouw met talent, zoals velen uit Engeland trouwens. Van haar kennen we enkel 'Dem History', een single die al een paar jaar geleden uitkwam op Roots Injection en dat speelt ze dan ook. Verder horen we ook 'Learning Rastafari'. Omdat ze iets later zijn begonnen als gepland, laat de sound er geen gras over groeien en mag Gregory Fabulous vrij snel na Sista Lexxy op de proppen komen. Het is meteen duidelijk dat Gregory in de mood is, want hij maakt plaats vrij en gaat op een staketsel staan: "Because I and I is short!" Fabolous kennen we van Jah Tubby's worldsystem, waarbij hij af en toe live zingt. En op het Jah Tubby's label heeft al verschillende releases. Laatst bracht hij een nummer uit met Professor Natty, de MC van Jah Tubby's, 'Head Creator'. Een hevige stepper, zoals we van de worldsystem gewend zijn, maar weer één van groot niveau. Spijtig genoeg voorlopig enkel nog als dubplate op verschillende soundsystems. Dat nummer speelt hij dan ook niet, maar wel het nummer 'Get Up' dat een paar jaar geleden uitkwam op het label van Jah Tubby's. Zijn stem is niet honderd procent, maar dat is op plaat ook niet altijd. Aan enthousiasme ontbreekt het echter niet bij deze man. Hij geeft zich volledig en een paar mensen moeten geregeld de draad van de mic tussen zijn benen halen anders had hij er wel is gelegen. Maar daar zijn we voor gekomen, entertainment. "Because entertainment is a form of enjoyment!", zoals hij het zelf verwoordt.
Daarna is het eindelijk aan Mighty Tabot zelf. Wat al meteen opvalt is dat Ras Muffet vrijwel enkel eigen materiaal speelt, iets wat te verstaan is als je zulke tunes kunt produceren. Hij speelt wel een special van Young Warrior of Malachi, de zoon van Jah Shaka. A wicked tune! Die mogen ze snel uitbrengen. Daarna speelt hij zijn laatste release 'Hot Steppa', maar tegenover de andere specials, was deze nog de mindere. 'Repeater Dub' speelt hij ook, dat is zoals de naam het verraad een repetitieve steppers met Jonah Dan die binnenkort zal uitkomen.
Als het einde is aangebroken, wil het publiek meer en na wat te onderhandelen met de organisatie mogen ze nog een paar nummers spelen. Die laatste tune was een van de betere, als iemand weet welke dat was, let I&I know. Na Mighty Tabot is er nog een afterparty met Giraffe Sound en Messenjah, maar te sterk onder de indruk van Mighty Tabot en nog een lange rit voor de boeg besluiten we door te gaan. Genoten hebben we zeker, deze vijfde editie was weermaals een geslaagde. Irie vibes.

Lag samen met Jah Shakespear aan de basis van Reggae.be; eerst als recensent en interviewer, en vanaf eind 2014 ook als hoofdredacteur. Verdeelt zijn tijd tussen zijn twee passies: muziek en Haile Selassie.
Jul 22, 2007