Morgan Heritage (Lukes Morgan): "Rock Werchter was een geweldige ervaring!"

Morgan Heritage verscheen niet toevallig op het toneel toen rootsreggae en rastafari midden jaren '90 een sterke revival beleefden. De jong gestorven Garnett Silk en vooral de charismatische zanger Luciano grepen terug naar de melodieuze reggae uit de voor het genre zo glorieuze seventies en citeerden weer gretig de bijbel, zoals iedere rastaman eigenlijk behoort te doen. Gedaan met slackness ("vuile praat") en gun talk (opschepperij over wapens), opnieuw tijd voor liefde, vrede en solidariteit, of op z'n minst de hoop dat het ooit allemaal goed komt. Zo hebben we de rasta's destijds zo leren kennen, zo wilde de jonge generatie het heilige vuur ook brandend houden.

Peter, Una, Lukes, Memmalatel en Roy zijn de kinderen van Derrick Morgan, een Jamaicaanse zanger die meer dan dertig jaar geleden naar de Verenigde Staten emigreerde. Net als hij (en met even weinig succes) brachten ze eerst een crossoveralbum op de markt, reggae noch r&b, vis noch vlees. Pas toen Morgan Heritage (letterlijk het erfgoed van Morgan) in 1995 op het grote Reggae Sumfest in Jamaica stond en en passant ook een paar nummers opnam met de befaamde producer Bobby Digital, vond de groep zijn echte roeping: krachtige, eigentijdse rootsreggae, bekende riddims afgewisseld met volwaardige zelfgeschreven songs,  wat in de reggae nog altijd eerder uitzonderlijk is. Morgan Heritage zocht een vond een plaats in de voor buitenstaanders zo moeilijk toegankelijke Jamaicaanse muziekscène (inclusief de productie van talloze vinylsingles) en verwierf zo meteen ook de nodige geloofwaardigheid in het milieu van de invloedrijke sound systems én op de commercieel belangrijke Europese markt.

Lukes Morgan is de gitarist van de groep. We konden hem net voor het vertrek naar Europa aan de lijn krijgen voor een interview, op zich al een leuke belevenis omdat hij ergens buiten zat en in de achtergrond de typische straatgeluiden van Jamaica weerklonken. Een schelle vrouwenstem, een autoradio, een verkoper van kokosjelly en mango's.

Lukes Morgan: "Ik ben thuis, in St.Thomas. Wij hebben ook een huis in de Verenigde Staten waar we regelmatig verblijven maar dit is nu toch echt ons thuisbasis geworden. Toen onze vader uit Amerika terugkeerde, is de hele familie gewoon met hem meegekomen."

Je bent zelf opgegroeid in Amerika. Hoe komt het dat rootsreggae daar nooit echt succes heeft gekend?
Lukes Morgan: "Waarschijnlijk omdat onze boodschap hen niet bevalt. Ik zie geen enkele andere reden waarom onze muziek niet zo sterk gepromoot zou worden als hiphop en r'n'b. Als onze muziek even vaak zou te horen zijn op de radio, zouden wij ook commercieel succes kennen."

Kàn waarachtige rootsreggae ooit wel commercieel zijn?
Lukes Morgan: "Yes, man! "Commercieel" is toch geen kwaliteit die je toekent aan muziek? Alle muziek kan commercieel zijn, als de mensen maar de kans te krijgen om ernaar te luisteren. In Europa staan jullie blijkbaar meer open voor rootsreggae, dus kennen we daar ook meer commercieel succes."

Jullie hebben zelfs al op Rock Werchter gestaan, in 2003.
Lukes Morgan: "Een geweldige ervaring was dat. We voelden ons echt diep vereerd dat we het podium mochten delen met al die bekende artiesten. Massive Attack, Moby, The Roots... Leuk om te zien ook hoe het publiek reageerde, niet allemaal reggaefans en toch warm en enthousiast."

Zoals gewoonlijk stond er tijdens het optreden een rasta-altaar op het podium en werd er druk met groengeelrode vlaggen gezwaaid. Heb je het gevoel dat de mensen het mysterie van rastafari stilaan beginnen te begrijpen?
Lukes Morgan: "Wij willen niets opdringen. We laten zien waar we zelf voor staan en wie de boodschap oppikt, zal vanzelf de weg vinden. De essentie van rasta is trouwens niet zo moeilijk te begrijpen: one love."

Die samenhorigheidsgedachte kenmerkt ook het werk van Morgan Heritage. Jullie werken niet alleen voortreffelijk samen in familieverband maar ook met zowat alle producers en artiesten in Jamaica. De drie albums 'Morgan Heritage Family and Friends' vormen daar trouwens een prachtig bewijs van.
Lukes Morgan: "Dat zijn inderdaad klassiekers. Riddims die we zelf gecreëerd hebben, onze favoriete zangers en deejays, ook minder bekende namen uit de gemeenschap van St.Thomas. Give thanks to Bobby Digital! Uit die vibratie is het allemaal gegroeid. Weet je, het voordeel van een familieband is dat we het altijd snel eens zijn, ook al verschillen we vaak fundamenteel van mening. Het is ook een stuk makkelijker om iedereen bij elkaar te krijgen."

Ergens rond 2000 dook plots ergens het begrip the royal family of reggae op als het over Morgan Heritage ging. Hebben jullie dat zelf bedacht?
Lukes Morgen: "No, man! Een of andere journalist in een Amerikaans tijdschrift heeft die woorden voor het eerst gebruikt. Maar we zijn natuurlijk allemaal wel royals, koningen en koninginnen, zoals àlle leden van de rastafamilie. Wij hebben een missie te vervullen, en die wordt niet aan iedereen toevertrouwd."