The Slickers - Break Through (Makasound)

Voor wie ze niet kent, The Slickers scoorden hun grootste hit met 'Johnny Too Bad' begin jaren zeventig. Vooral bekend als de soundtrack van 'The Harder They Come', de eerste echte Jamaïcaanse film met Jimmy Cliff in de hoofdrol. Het nummer is intussentijd al meerdere malen gecoverd door bijvoorbeeld UB40 en recentelijker Sugar Roy en Conrad Crystal op hun album 'Highest Grade'.

Over de originele bezetting van de groep bestaat controverse. Zo is het niet helemaal duidelijk wie juist 'Johnny Too Bad' heeft geschreven, men gaat er van uit dat Trevor Wilson of zijn broer Delroy, hangt af van de bron, als auteur van het nummer door het leven gaat. Men speculeert ook dat ene Abraham Green of Ras Abraham origineel de tekst heeft ingezongen bij Byron Lee in 1970. Maar op papier bestaat de groep uit Winston Bailey, Derrick Crooks en Roy Beckford. Kortom, niets is overduidelijk omtrend de Slickers, maar dat maakt ze niet minder goed.

'Break Trough' is een door en door roots album opgenomen en geproduced door niemand minder dan Lee 'Scratch' Perry in zijn legendarische Black Ark Studio. De sound van Black Ark is zo herkenbaar, maar niet namaakbaar. Net zoals Studio One en Wackies. Dat maakt de muziek nog beter en eigentijdser dan andere labels.

Op het originele album van 'Break Trough' uitgebracht door Tad Dawkins op zijn label Tad's Record, staan slechts zeven nummers, maar dan wel in een extended version, met een dub erachter dus. Die dubs krijg je hier niet, maar er staan naast de zeven nummers ook nog drie nummers opgenomen in de Harry J studios op gevolgd door drie instumentale nummers.

Verschillende nummers doen denken aan The Wailing Souls en vergroten de roep naar Harmony in de hedendaagse reggae. De achtergrond zangers zijn minstens even belangerijk als de hoofdzanger. Met hun engelengezang dragen ze de leadvocal naar een hoger niveau. Dat illustreren 'Every Wolf' en 'Give Us A Break'.

'Marcus' heeft dan weer iets weg van Jacob Miller's stijl van zingen. Goede teksten en leuk om naar te luisteren. Drie instrumentale nummers vullen zoals gezegd het album op. In tegenstelling tot de rest van het album, dat eerder roots reggae is, zijn het rocksteady nummers die je meteen terug katapulteren naar de beginjaren zeventig. Smooth operators!

Niet te missen uitgave dus, ook al ben je een van de trotse eigenaars van de originele 'Break Through'.