.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Europa heeft al een tijdje een waardige delegatie aan reggaebands, maar een groep uit Servïe hadden we nog niet gehad. FC Apatride Utd is dan ook nog maar sinds een aantal jaren een band, maar zijn toch al aan hun tweede album toe. Een bewijs dat ze op een grote achterban kunnen rekenen. In 2004 besloten drie Servische soulmates om een reggaeband op te richten. Abdelraheem Kheirawi zorgt voor de zang, Vladan Jonovic speelt op de bas en de gitaar en Senad Isic is de drummer. Geen uitgebreide band dus, maar dat is niet per defenitie nefast voor de kwaliteit. Al mis je wel af en toe een keyboard en natuurlijk een blazersectie.
Ze kozen voor een iets of wat aparte naam, FC Apatride Utd. Het klinkt eerder als een voetbalploeg dan als een reggaeband, maar dat refereert naar hun voorliefde voor de koning der balsporten. Zij hebben dan ook een reden om fier te zijn op hun voetbal aangezien Servië al een optie heeft genomen op de kwalificatie voor het EK van 2008 in Oostenrijk en Zwitserland. Over het Belgisch voetbal zullen we maar verder geen woorden vuil maken. Dat volledig ter zijde, hun naam verwijst ook naar het feit dat ze zich als wereldburger profileren, ze voelen zich overal thuis. Hun slogan luidt: "We are apatrides, never had no country. We are united, never be divided!"
Vorig jaar brachten ze hun eerste album op de markt, 'On The Frontline Menu' en midden mei komt deze 'Them' uit. De muziek heeft een groot Doe Maar-gehalte. Heel rustige reggae met eigenzinnige teksten. Al is de inhoud van de doorsnee tekst van deze Servische band eerder politiek getint. "Them a bomb Serbia...", zingen ze in 'Serbia '99'.
'Tricks' is het betere nummer van het album. Vooral het refrein begin je na verloop van het nummer mee te zingen. Altijd een goed teken. Verder zijn 'H.R.' of human rights en 'What An Occupation' de nummers die het vernoemen waard zijn.
De zang is allesbehalve top ranking en de teksten zijn ver van origineel, maar toch zijn de nummers op zich niet slecht. Een volledig album is misschien wel een beetje te veel van het goede. De man die het beluisteren toch de moeite loont, is de drummer. Die duidelijk weet hoe je de drums moet bespelen voor reggae. Large up Senad Isic!