.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Zonder Massive Attack zou Horace Andy allicht nooit op Werchter gestaan hebben. Zowat iedere reggaeliefhebber heeft zijn eigen favoriete zanger en die van Massive was toevallig Andy. Ook al moet het gezegd dat de zanger zelfs naar Jamaicaanse normen een volstrekt uniek stemgeluid heeft, een soort glijdende falsetto. En ook dat hij in tegenstelling tot het gros van zijn collega's zelf muziek speelt en componeert. Horace Andy heeft sinds 1970 een paar dozijn klassiekers in het genre opgenomen en overleefde moeiteloos de vele trends en hypes die de reggae telkens weer upgraden. Niemand verdiende het onverwachte internationale succes met Massive Attack meer dan hij. Maar in zijn hart zal Andy wel altijd een echte rootsman blijven. Voor zijn nieuwe soloalbum nodigde hij zelfs de muzikanten uit die de klassieke reggae in de jaren '70 mee vorm gaven. Toen noemden ze zich nog The Revolutionaries, en dat was de backing band op een groot deel van àlle platen die in Jamaica uitkwamen, in verhouding meer dan in eender welk ander land. Met als drummer Sly Dunbar en op bas Robbie Shakespeare, die later zouden uitgroeien tot uitermate veelzijdige ritmesectie voor onder anderen Bob Dylan, Grace Jones en Joe Cocker, en die tot vandaag een dominante invloed uitoefenen op de ontwikkeling van nieuwe sounds en stijlen in reggae en dancehall. Ook de andere muzikanten genieten intussen een legendarische status, zij het uitsluitend in de reggaewereld zelf.
Al dat mooie volk kwam op een mooie dag bijeen in de befaamde Harry J studio, op initiatief van een Franse producer, en nam daar een tiental schitterende tracks op. Laat u niet misleiden door de opener, het zwakste nummers van de plaat, de rest volstaat ruimschoots om uw honger naar goeie rootsreggae te stillen. Horace Andy herneemt een paar songs van weleer, 'Zion Gates', 'Skylarking', en zingt als vanouds de lof van His Imperial Majesty ('King Of Kings', 'Rastafari Prophecy'). 'True Rastaman' is een voorspelbaar maar daarom niet minder waarachtig anthem. In 'Holy Mount Zion' komt zowaar King Kong even langslopen maar voor de rest is dit vintage Andy, zonder extra stemmen of franje. Even soeverein zitten The Revolutionaries te spelen: Sly in zijn onmiskenbare stijl, met meer lucht en ruimte dan eender welke andere drummer ooit gedurfd heeft. Blij ook om die goeie ouwe syndrums nog eens te horen, Black Uhuru style. Robbie is perfect, als altijd, met kleine, subtiele variaties die iedere riddim uniek maken. De bassist is trouwens alomtegenwoordig op deze plaat. Hij speelt ook nog gitaar, synths, zingt mee de backing vocals in en neemt een deel van de productie voor zijn rekening. Op de bijhorende DVD is te zien hoe kleine aanwijzingen van Shakespeare de nummers van Horace Andy nog beter maken.
Dougie Bryan op leadgitaar, Dalton Brownie op ritme (destijds geen lid van The Revolutionaries), de grote Ansel Collins op orgel (u weet dat hij ooit een hit heeft gehad in de Belgische Top 30 met 'Double Barrel'?), Robbie Lyn, zo bepalend geweest voor de Taxi sound, op toetsen. En dan de percussie: Sticky en Skully, meesterlijk ingehouden, met een heel arsenaal aan exotische slag- en trommelinstrumenten. Die waren er vroeger ook al maar nooit hebben ze zo mooi en expressief geklonken als op deze productie. Vooral in de dubs die sommige nummers meekregen blijkt hoe strak en sterk hier eigenlijk gemusiceerd wordt. Ook dat gebeurde in de hoogdagen van de rootsreggae maar klankgewijs is dit een ware openbaring.
Op de extra DVD staat een sfeervolle making of zoals die net zo goed 30 jaar geleden had kunnen opgenomen zijn. Alleen de nieuwe BMW van Gregory Isaacs duidt erop dat dit de huidige tijd moet zijn. Zijn versie van 'I'm Alive' staat als een huis. Gregory zingt wondermooi, met een geheel cokevrije stem zouden we haast zeggen, en hij ziet er nog altijd onweerstaanbaar cool uit, een raggamuffin' die komt, zijn ding doet en zonder een woord te zeggen weer vertrekt. In die mooie BMW.
Plenty of good vibes op die DVD, prima opnames van de muzikanten, vermengd met beelden van Kingston en een gezellige ganja gathering.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Apr 24, 2007