.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Eindelijk nog eens een brok verfrissende reggae uit Canada. Ooit, rond 1980, kende het land een bloeiende reggaescene met opgemerkte gastrollen van Leroy Sibbles, Jackie Mittoo, Willie Williams en mindere Jamaicaanse goden. Sindsdien hebben wij, op een paar compilaties en re-ssiues na, nog maar één keer iets nieuws gehoord uit Canada. Jason Wilson & The Tabarruks maakten in de jaren negentig een drietal reggaealbums met een intellectuele jazz- en folktwist. Boeiend voor een paar keer maar niet bepaald platen die wij nog vaak afspelen. Crucial Alphonso zal daar ongetwijfeld nog Sonia Collymore aan toevoegen, en Organiza een plaat van Ryan of Leroy Brown, maar u begrijpt wat ik bedoel.
'Atomic Subsonic' ligt nu al een paar weken binnen handbereik en ik heb hem ook met veel plezier volledig in mijn I&I Tunes geladen. Had ik u al verteld hoezeer de komst van I&I Tunes mijn muzikale belevingswereld verrijkt heeft? Gewoon al mijn CD's erin gestoken, tijdens het werk de shuffle op, en zo ontdek talloze verborgen parels, schitterende muziek waarvan je niet eens vermoedde dat je het in huis had. Toegegeven, mijn collectie is na 30 jaar (waarvan 20 sinds de doorbraak van de CD) redelijk uitgebreid, maar het blijven mooie momenten. Zeker als je ergens ver weg zit, op een strand of een berg, cool & calm, en je zo'n track onverwacht hoort passeren op de I&I Pod. Prachtige uitvinding.
Dubmatix verzorgde onlangs in de VK het voorprogramma van Groundation. Ik zat op dat moment backstage met de muzikanten maar kon niet weerstaan aan de sound uit de zaal. Op het podium stonden een bassist en een techneut met twee laptops. De muziek was een kristalheldere mix van rootsreggae en eigentijdse dub, opgesmukt met nieuwe Jamaicaanse samples die rechtstreeks afkomstig leken uit de jaren 70. Soms evolueerde de muziek naar jachtige dancehall, dan weer viel het ritme terug op vrolijke rocksteady of trage rub-a-dub.
En zo gaat het ook op dit album. Je hoort wel eens iets dat lijkt op een bekende riddim ('Jump & Twist' ruikt naar Stalag) of een stem die herinnert aan U Roy ('Repatriation'), een track die van de Twinkle Borthers of Midnite zouden kunnen zijn ('Dirt, Dust & Sand'), of geproduceerd door Zion Train ('Fist Full Of Dub', met intrigerende sax en vervormde vox shots van Mariko). Maar dat zijn gewoon uitstekende referenties. Dubmatix verwerkt al die invloeden en nog veel meer in een smaakvolle cocktail van pakweg 35 jaar dub en reggae inspiratie.
Inspirerend zijn ook de bijdrages van Anthony B, Freddie McGregor ('Senseless Killing' is de beste song die we in jaren van hem gehoord hebben), Fred Locks (die de laatste jaren telkens weer ergens anders opduikt) in de avontuurlijke dubtrip 'Warning', en van mij verder onbekende namen Kwabena Reuben, een licht singjayende MC, Raffa (ouderwetse rub-a-dub style) en saxofonist Howie Smart.
Dubmatix is tegelijk roots en eigentijdse culture, tegelijk op en top seventies en 21ste -eeuws. Alweer een prachtige nieuwe vrucht aan de nog immer groeiende reggaeboom.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Apr 17, 2007