.Dl7BAwhJ_ZJXLLF.webp)
Eindelijk een Vlaamse reggaegroep die in het Nederlands zingt. Heel mooi beschaafd Nederlands zelfs, en dus zeker geen dialect, zoals tegenwoordig de trend lijkt te zijn. De taal en de uitspraak van zanger Hans Daans komen soms zelfs wat archaïsch over, alsof hij is opgegroeid met het kleinkunstnederlands van de jaren '70, toen ook wel ABN genoemd. Maar de groep Yevgueni bewijst dat je daar wel degelijk mee kan scoren. Laten we het erop houden dat het taalgebruik op deze plaat wat mij betreft best wat snediger en eigentijdser had mogen zijn, maar het is wel dit soort verzen dat je in de Vlaamse top tien hoort.
Niet inhoudelijk natuurlijk. Daans zingt over verzuurde medeburgers ('Nors'), de collectieve verslaving aan 'TV', werkloosheid (het titelnummer) en onbeschofte chauffeurs ('Klootzak In 't Verkeer'). Heel herkenbare thema's en situaties die de zanger verpakt in luchtige, eenvoudige teksten. Soms wat té simpel, een beetje flauw zelfs, zoals in het hitgevoelige 'Zomerzon', opgevrolijkt met vogelgefluit. 'Reggae' is al even voorspelbaar (toch bedankt voor de verwijzing naar deze website) en 'Discussiëren' heeft iets schools. De topics van de songs zitten goed maar moet het echt allemaal zo braaf?
Dat het ook anders kan, bewijst 'Kontjesman', veruit het beste nummer van de plaat, tekstueel gebouwd rond een schitterende woordspeling. Kontjesman rijmt op conscious man: dat ik daar zelf nooit opgekomen ben. "Rastaman is kontjesman..." zingt het koortje enthousiast mee. Inderdaad, nu je het zegt. Dat verklaart veel. Grasjas laat in deze song ook jointje rijmen op kontje en in het laatste deel doemt de herinnering op aan een politiecontrole. Ook voor de agenten is de rastaman bijna per definitie een kontjesman. Waar zou hij zijn ganja anders verstoppen?
Het is ook in 'Kontjesman' dat Hans Daans vocaal eindelijk voluit durft gaan. In acht van de tien tracks blijft de stem eerder op de vlakte, een beetje te gelijkmoedig om door te dringen tot het hart. In 'TV' kan de zanger zich nog optrekken aan een grappige meezingstrofe maar voor de rest geldt hetzelfde als voor zijn teksten: te braaf.
En dat zou je in feite ook kunnen zeggen over de muziek. De openingstrack ('Doorgaan') is raszuivere Doe Maar - trage, kale nadrukkelijke reggae zoals die tegenwoordig nog amper gemaakt wordt. Daarna kabbelt de muziek haast ongemerkt voorbij, af en toe opgevrolijkt met trombone (door Daans zelf bespeeld) of een lekker orgeltje. Pas in 'TV' weerklinkt de eerste vloeiende riddim, basgewijs dan, en er zit ook een lekker dubje aan vastgehecht. Hoewel 'Doris Day' van Doe Maar hier wel erg dichtbij komt, al was het maar vanwege het thema van de song. De samenzang doet ook 'Klootzak In 't Verkeer' klinken als de Nederlandse succesgroep en heeft als bonus een mooie instrumentale outro. 'Kontjesman' tenslotte drijft op een Stalag-achtige riddim en bloeit zowel tekstueel als muzikaal helemaal open. Volgens mij zou dit een single kunnen zijn op Donna én Radio 1 én Studio Brussel.
Eén track onvermeld gelaten: een soort extra over de zwangere vriendin van Hans Daans maar ook weer niks nieuws onder de zon.
Het debuut van Grasjas had eigenlijk een 12" of CD-single moeten zijn. Eerst 'Kontjesman' met een spectaculaire dub erachter, daarna 'TV' en 'Klootzak In 't Verkeer'. En dat dan goed gemixt en voorzien van enige toeters en bellen. Maar dat er een markt is voor deze Vlaamse reggae, daar twijfel ik niet aan, misschien zelfs eerder buiten de reggaescène dan er middenin. Ik zou Grasjas het succes alleszins van harte gunnen.
Luistert naar reggae sinds 1977, schrijft er professioneel over sinds de vroege jaren 80 (in De Morgen, De Standaard, P-Magazine, Highlife en vele andere bladen) en richtte deze site op in 2002. Auteur van 'De Rasta Revelatie' (2008) en 'In Het Spoor Van De Keizer' (2016).
Apr 05, 2007